Muzeum Diecezjalne w Tarnowie zostało uroczyście otwarte po remoncie! Dyrektor muzeum – ks. dr Piotr Pasek cieszy się z przeprowadzonych prac: – Zamontowane ogrzewanie podłogowe umożliwia komfortowe poruszanie się po salach wystawowych, w odpowiedniej temperaturze i przy zachowaniu odpowiedniej wilgotności służącej dobru obiektów. Są wymienione okna, które zgodnie z zasadą konserwatorską były opracowane według XIX– wiecznej metody tzw. szkła lanego, ciągnionego. Muzeum powiększyło swoje przestrzenie wystawiennicze o dwie dodatkowe sale. Będziemy mogli urządzać wystawy czasowe albo w tych miejscach prowadzić lekcje muzealne i zachęcać dzieci odwiedzające nasze muzeum do tego, aby również podejmowały prace twórcze. Nowością jest kącik dla najmłodszych, którzy mają okazję zabawić się w detektywa. Na dzieci czeka też rebus – mają znaleźć obiekt, który widzą na kartce. Następne ich zadania to przełożenie kolorów i dobra zabawa w przyszłych konserwatorów – dodaje ks. Pasek.
Piękno w komfortowych warunkach
Reklama
W zabytkowych kamienicach z XVI wieku, w sąsiedztwie tarnowskiej katedry, eksponowane są najcenniejsze zabytki historii sztuki w Polsce. Tę najstarszą tego typu placówkę odwiedzają turyści z kraju i ze świata. Biskup tarnowski Andrzej Jeż podkreśla: – Wyeksponowane obiekty zaistnieją jeszcze bardziej w świadomości odwiedzających. Cieszy fakt, że przybywa osób, które chcą wejść głębiej w wymiar artystyczny i duchowy, odwiedzając nasze muzeum i delektując się całym bogactwem różnych obiektów. Te dzieła służyły liturgii, oddawaniu chwały Bogu, ale są również pięknym świadectwem kunsztu, artyzmu różnych twórców.
Na otwarcie Muzeum Diecezjalnego przyjechali muzealnicy z różnych zakątków Polski. – To imponujące prace. Dla ochrony zabytków ma to ogromne znaczenie. Wiem, jak wygląda praca muzealnika. Ten porządek, który tutaj widzimy, wymagał wielu starań. Żeby coś zmienić, trzeba było włożyć dużo pracy, zaplanować i wykonać. Szacunek! – mówi Bartosz Przybyła, dyrektor Muzeum Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Z kolei ks. dr Henryk Pyka, były dyrektor Muzeum Archidiecezjalnego w Katowicach, zwraca uwagę na nową posadzkę: – Została wykonana z wielką kulturą, wyczuciem i rozeznaniem sytuacji i miejsca, bo takie posadzki mamy w kościołach romańskich, a później gotyckich, wybudowanych w XIII i XIV wieku.
Remont
Od 2023 r. na remont budynków wchodzących w skład Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie diecezja tarnowska otrzymała wsparcie finansowe od Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 252 tys. zł, od Województwa Małopolskiego – 280 tys. zł, z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – 646 tys. zł (na prace związane z termomodernizacją obiektu). Remont wsparła także sama diecezja, kilka parafii przekazało również surowce potrzebne do przeprowadzenia prac.
Muzeum Diecezjalne w Tarnowie to najstarsza tego typu placówka w Polsce. Zostało założone 25 października 1888 r. przez ówczesnego rektora tarnowskiego seminarium duchownego ks. Józefa Bąbę. Najstarszym eksponatem w muzeum jest pochodząca z XIII wieku rzeźba głowy św. Jana Chrzciciela na misie. Eksponaty muzeum to m.in.: gotycka rzeźba i malarstwo z terenu Małopolski, tkaniny kościelne, w tym ornaty, sztuka ludowa, w szczególności obrazy (malowane na szkle) z całej Europy i innych kontynentów, oraz dzieła sztuki z przełomu XIX i XX wieku. Na stronie muzeum.diecezja.tarnow.pl można znaleźć informacje o zbiorach, wystawach i godzinach zwiedzania.
Powinniśmy pamiętać o naszych korzeniach i na tym fundamencie budować teraźniejszość i przyszłość – przekonuje w rozmowie z Niedzielą ks. Krzysztof Wąchała.
Maria Fortuna-Sudor: W jakich okolicznościach doszło do powstania książki 400 lat parafii Nowy Wiśnicz (1620 – 2020)?
Ks. Krzysztof Wąchała: Po przyjściu do parafii w 2007 r. zajmowałem się m.in. organizacją różnego rodzaju prac remontowych, konserwatorskich. Przy okazji przygotowywania planów, projektów odkrywałem dokumenty związane z historią parafii, budową kościoła. Wtedy pomyślałem o napisaniu książki. Przy wykonywaniu obowiązków proboszcza trudno jednak wygospodarować na to czas. Próbowałem zainteresować tematem kapłanów – rodaków z Nowego Wiśnicza. Z pomocą przyszedł ks. inf. Adam Kokoszka, który wskazał na historyka – ks. dr. Kazimierza Talarka, podkreślając jego dorobek naukowy. Ksiądz Kazimierz, po namyśle, przyjął propozycję. Książka była zaplanowana na świętowanie jubileuszu 400-lecia parafii, ale konieczność zebrania dokumentów w archiwach, konfrontacje, prace redakcyjne, a także pandemia wydłużyły czas jej powstawania.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
W kościele ewangelicko-reformowanym w Łodzi odbywa się cykl koncertów zatytułowanych „Muzyka swojemu miasto”.
W kościele ewangelicko-reformowanym w Łodzi odbywa się cykl koncertów zatytułowanych „Muzyka swojemu miasto”.
W ostatnią niedzielę kwietnia muzyczny kod 108, czyli komplet symfonii Józefa Haydna po raz pierwszy w Łodzi zaprezentowała Orkiestra Kameralna Polish Camerata. - Koncerty są częścią XI festiwalu Polish Camerata Swojemu Miastu w kościele Ewangelicko – Reformowanym. W ramach festiwalu zaplanowano bezpłatne koncerty, które są prawdziwym świętem muzyki dla mieszkańców Łodzi. Koncerty odbędywają się w pięknych wnętrzach Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Łodzi przy ul. Radwańskiej 37 – tłumaczą organizatorzy. Patroni honorowi festiwalu to: Prezydent miasta Łodzi Hanna Zdanowska, Jej Magnificencja Rektor Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi prof. dr hab. Elżbieta Aleksandrowicz oraz Biskup Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP - Ksiądz Przemysław Semko Koroza. W ramach koncertu „Muzyczny KOD 108! XI festiwal "Camerata Swojemu Miastu" wybrzmiały Symfonia B-dur Hob. I:51, Symfonia g-moll Hob. I:83 (la Poule) oraz Symfonia Es-dur Hob. I: 91 – oczywiście wszystkie autorstwa Joseha Haydna. Jak podkreślają organizatorzy, cykl koncertów „Muzycy swojemu miastu” odbywa się w miejscu dedykowanym osobom ze szczególnymi potrzebami, zgodnie z ustawą z dnia 19 lipca 2019 roku, o zapewnianiu dostępności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
