Piąta płyta, piętnaście utworów – tang – na 15. urodziny kapeli. Powstała na fali mody na granie muzyki z międzywojnia, a nawet wcześniejszej, która bawiła i wzruszała niegdyś publiczność rewii, gości dansingów i bywalców podwórkowych potańcówek. Tych utworów słuchali nasi dziadkowie i pradziadkowie, teraz ich odbiorcami, w nieco mniejszym natężeniu, są następne pokolenia. Pierwsze skrzypce, czy raczej pierwszą bandżolę, gra wirtuoz tego instrumentu – perkusista i śpiewak Jan Emil Młynarski, z tych Młynarskich. W użyciu obok bandżoli są także m.in. banjo, piła i harmonia, towarzyszące śpiewowi z charakterystyczną emfazą, w sentymentalnej manierze. Płyta miała powstać na zamówienie słuchaczy, którzy najbardziej lubią, kiedy kapela gra właśnie tanga. Bo te ponoć mają moc przywracania pamięci, wywoływania wzruszeń.