Jego bogate zbiory zawierają pamiątki związane z działalnością misyjną zakonników ze Zgromadzenia Ducha Świętego, zwanych duchaczami, którzy pełnią swoje misje w ponad sześćdziesięciu krajach na wszystkich kontynentach. Eksponaty pochodzą z Afryki, Azji, Ameryki Północnej i Południowej. Przywiezione przez misjonarzy przedmioty opowiadają o kulturze i duchowości ludów zamieszkujących kraje misyjne i pozwalają zwiedzającym przeżyć prawdziwą misyjną przygodę. Obok instrumentów muzycznych znajdziemy tu również artykuły codziennego użytku i rękodzieło. Z Republiki Środkowej Afryki o. Krzysztof Ferenc przywiózł m.in. ubrania z wizerunkami świętych, a także nietypowy kolorowy obraz wykonany ze skrzydeł motyli.
Muzeum Misyjno-Etnograficzne w Pieniężnie
Mieści się w budynku klasztoru i Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów. Oferuje najbogatszą i najlepiej opracowaną kościelną kolekcję misyjno-etnograficzną w Polsce. W muzeum można zobaczyć ponad 9 tys. eksponatów, m.in.: narzędzia pracy, instrumenty muzyczne, broń, maski używane do rytualnych tańców. Prezentowane są zabytkowe ornaty i paramenty liturgiczne wykonane z chińskiego jedwabiu, niespotykana nigdzie indziej figura ukrzyżowanego Jezusa z twarzą Afrykańczyka lub Nowogwinejczyka oraz skośnooka Madonna.
Muzeum Misyjne przy bazylice Ojców Franciszkanów w Katowicach-Panewnikach
To bogata w eksponaty podróż multimedialna przez historię braci mniejszych: od początków zakonu po czasy obecne. Pokazuje ona związek współczesnych misji z wyprawami św. Franciszka z Asyżu. W rytmie afrykańskich bębnów, boliwijskich piszczałek i wschodnich śpiewów chóralnych można się przenieść do franciszkańskich misji w Afryce, Ameryce Południowej, Azji oraz Europie i lepiej poznać codzienne życie misjonarzy oraz lokalnych społeczności.
Muzeum Misyjne Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej w Obrze
Część ekspozycji muzeum stanowią zabytki sztuki sakralnej pozostałe po pobycie cystersów w Obrze, jednak większość to pamiątki ofiarowane przez misjonarzy, którzy prowadzą działalność ewangelizacyjną w ponad sześćdziesięciu krajach, na niemal wszystkich kontynentach. W muzeum możemy podziwiać rzeźby i przedmioty codziennego użytku afrykańskich plemion oraz stroje Eskimosów z dalekiej północy Kanady. Znajdujemy obok siebie eksponaty pochodzące z Chin, ze Sri Lanki, z Tajlandii, Meksyku czy Madagaskaru. Szczególną uwagę warto zwrócić na ekspozycje instrumentów muzycznych, nakryć głowy czy damskich torebek z różnych części świata.
Nasza wielka jubileuszowa wędrówka, którą zaczynaliśmy na lubelskiej ziemi, dobiega końca w miejscu szczególnym – w Orchówku nad Bugiem. Tu, gdzie rzeka wyznacza granice, a historia splata losy narodów, Maryja od wieków króluje jako Matka Boża Pocieszenia. W progach tego barokowego kościoła, pod troskliwą opieką Ojców Kapucynów, składamy wszystkie trudy, radości i owoce naszej pielgrzymki szlakiem franciszkańskich sanktuariów.
Kiedy stajemy przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, nasze oczy spotykają wizerunek, który przetrwał pożary, wojny i kasaty zakonu. To obraz pełen królewskiego dostojeństwa, a jednocześnie matczynej bliskości. Maryja w Orchówku od XVII wieku jest dla mieszkańców nadbużańskich krain prawdziwą ostoją. Jej oczy, pełne spokoju, zdają się mówić każdemu z nas: „Nie lękaj się, Ja jestem z tobą”. To tutaj, po przejściu setek kilometrów, odnajdujemy najgłębsze pocieszenie – pewność, że żadna modlitwa nie pozostała bez odpowiedzi.
W centrum odcinka pojawia się niezwykła postać św. Filipa Nereusza — apostoła Rzymu, człowieka radości, humoru, wolności i pokory. To święty, który potrafił odmówić kardynalskiego kapelusza, mówiąc: „Wolę niebo”. To człowiek, który żartem potrafił leczyć pychę, dobrocią otwierał serca grzeszników, a modlitwą pozwolił Bogu tak poszerzyć swoje serce, że stało się ono znakiem Bożej obecności.
Zapraszam Was do spotkania z Bogiem, który sam przedstawia się człowiekowi. I robi to w sposób zaskakujący. Nie mówi najpierw o swojej potędze, sile i majestacie. Mówi, że jest miłosierny, łaskawy, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność.
Po Eucharystii modlono się Koronką do Bożego Miłosierdzia przy grobie "Orzecha"
Pod takim hasłem odbyły się we Wrocławiu obchody 5. rocznicy śmierci ks. Stanisława „Orzecha” Orzechowskiego, wieloletniego duszpasterza akademickiego, przewodnika Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej, duszpasterza „Solidarności, wyjątkowego spowiednika i kaznodzieję.
Ich centralnym punktem było świętowanie w Duszpasterstwie Akademickim „Wawrzyny” i Eucharystia pod przewodnictwem bpa Andrzeja Siemieniewskiego. W homilii ordynariusz diecezji legnickiej i wychowanek ks. Orzechowskiego wspominał tego wyjątkowego kapłana i początki DA „Wawrzyny”. – Zebrali się tutaj tacy, którzy już nie pamiętają „Orzecha” i tacy, którzy mają z nim wiele wspomnień. Moje wspomnienia związane z ks. Orzechowskim należą do tych starszych. Kiedy spojrzałem w zakrystii na drewniane krzesła, przypomniałem sobie, że właśnie tam 40 lat temu odbyło się pierwsze Seminarium Odnowy Życia w Duchu Świętym. Początki były bardzo skromne, ale było to ziarno, z którego wyrosło wielkie drzewo – opowiadał bp Siemieniewski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
