Miejscem pierwszego spotkania była kaplica Miłosierdzia Bożego w Siemichoczach. Tam bp. Piotra Sawczuka powitał proboszcz parafii ks. Marusz Woltański oraz reprezentantki tamtejszej społeczności. Eucharystii przewodniczył proboszcz. Biskup umocnił zebranych pasterskim słowem i błogosławieństwem. Wierni przekazali mu publikację na temat historii związanej z tą miejscowością: Mogiłki oraz cmentarz z czasów I wojny światowej na Szwedzkiej Górce w Siemichoczach.
Uroczysty ingres wprowadził pasterza diecezji do kościoła parafialnego w obecności proboszcza oraz dziekana siemiatyckiego ks. prał. Jerzego Cudnego. Po odpowiednim obrzędzie i modlitwie przedstawiciele parafii powitali biskupa. Proboszcz zaprezentował sprawozdanie obejmujące okres od ostatniej wizytacji. Tokary to niewielka wspólnota parafialna. Wprawdzie na jej terenie mieszkają 1153 osoby, ale tylko ok. 200. z nich jest wyznania katolickiego. Parafię dotyka problem demograficzny, w wyniku którego liczba parafian sukcesywnie maleje.
W homilii biskup przypomniał historię parafii, która sięga pierwszej połowy XVI w. Podkreślił, że ona jest cząstką Kościoła powszechnego. – W swojej strukturze i składzie osobowym podlega przemianom, ale jednocześnie jest zakorzeniona w niezmiennej tradycji apostolskiej i zmierza ku temu samemu celowi – powiedział. – Wasza niewielka parafialna wspólnota stara się iść wiernie drogą Chrystusa. Jest za co Bogu dziękować. A wdzięczność jest bardzo ważną cechą człowieka – dodał biskup. Wezwał do wspólnej modlitwy o Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski dla proboszcza i całej parafii.
Po Eucharystii biskup nawiedził cmentarz parafialny, aby modlić się za spoczywające tam osoby. Jedocześnie podziękował za dbałość o ład i porządek na tym szczególnym miejscu.
Zwieńczeniem wizytacji było spotkanie z Radą Parafialną.
400. rocznica śmierci św. bp. Jozafata Kuncewicza to okazja do poznania dziejów kultu tegoż męczennika na terenie parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Milejczycach.
W milejczyckiej parafii istniała kaplica w Chlewiszczach, poświęcona świętemu Jozafatowi Kuncewiczowi, biskupowi i męczennikowi. Wieś Chlewiszcze znajduje się, po korekcie granicy z ZSRR w 1948 r., na terenie Białorusi. Kolonia Chlewiszcze pozostała w Polsce i leży obecnie w parafii w Czeremsze. Opierając się na drohiczyńskich aktach, trudno jest określić datę powstania kaplicy. Nieprzypadkowo król Jan Kazimierz w 1667 r. podarował milejczyckiej parafii wieś Chlewiszcze. Wysoce prawdopodobnym był zamiar posadowienia tutaj tej kaplicy. Kaplica zapewne wyglądem przypominała nasz milejczycki kościół. Była drewniana, podobnie jak większość budynków w tym terenie. Wewnątrz niej milejczyccy parafianie wznieśli trzy ołtarze: ołtarz główny – zwany wielkim i dwa boczne z obrazami malowanymi na płótnie. Ołtarz główny poświęcili św. Jozafatowi, połockiemu arcybiskupowi, a boczne: Najświętszej Maryi Pannie Częstochowskiej oraz apostołom św. Piotrowi i św. Pawłowi. Przy ołtarzu głównym mieściła się zakrystia. W 1856 r. kaplica została gruntownie wyremontowana przez ks. Adama Czarniewskiego, milejczyckiego administratora. Nieprzypadkowo wybrano też św. Jozafata patronem świątyni w Chlewiszczach. Połocki arcybiskup był znany ze swej pobożności, ascetycznego życia i szczerego oddania się katolicyzmowi. Napisał siedem traktatów broniących unię brzeską. Jego postawa przyczyniła się do pozyskania dużej liczby wiernych dla kościoła unickiego. Jako rzecznik unii brzeskiej w krótkim okresie czasu doprowadził do jedności Kościoła na terenie przez siebie zarządzanym. Został zamordowany 12 listopada 1623 r. przez prawosławnych oponentów.
Kto zgrzeszył? Kto zawinił? Dlaczego nie widzi? Czyja to wina? Takie pytania rodzą się w nas niemal odruchowo. Łatwo wtedy oskarżyć Boga. To niebezpieczna granica ludzkiego myślenia. Pytania często pozostają bez odpowiedzi. Jezus jednak patrzy inaczej.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 15 marca 2026; Rok A, II
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC wręczył Nagrodę im. Ks. Bp. Romana Andrzejewskiego za rok 2025 dr. Mateuszowi Szpytmie, historykowi, współtwórcy Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej, badaczowi ruchu ludowego w Polsce, wiceprezesowi Instytutu Pamięci Narodowej. Gala odbyła się 26 lutego br. w Sekretariacie KEP.
„Uhonorowano olbrzymią pracę naukową i popularyzatorską Laureata na temat ruchu ludowego i represji komunistycznego aparatu bezpieczeństwa wobec stronnictw ludowych. Dr Mateusz Szpytma ukazał także inny obraz wsi i rolników polskich w brutalnych czasach wojny. Józef i Wiktoria Ulmowie byli ludźmi, którzy z wyznawanych wartości czerpali odwagę i siłę, ale także inspirację dla własnego rozwoju, pogłębiania wiedzy, aktywności społecznej i rozwijania zainteresowań kulturalnych. Tworzyli formację inteligencji wiejskiej, fenomen nie często dostrzegany przez badaczy ówczesnej sytuacji i zachowań mieszkańców wsi” – podaje komunikat Kapituły.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
