Parafia Irządze uznawana jest często za jedną z najstarszych w Polsce, choć teza ta jest nie do końca potwierdzona przez źródła historyczne. Jej przeszłość sięga odległego średniowiecza. Powstała przed 1250 r. Według zapisków kronikarskich z 1220 r., Iwo Odrowąż, biskup krakowski, przyznał dziesięciny z Irządzy klasztorowi w Mstowie. Miejscowość Irządze miała być uposażeniem żon książąt polskich, tj. Dąbrówki, Ryksy i innych. Nazwa miejscowości pochodzi najprawdopodobniej właśnie od zwrotu "jej rządze" (czyli rządy).
Fundatorem kościoła pw. św. Wacława w Irządzach w 1326 r. był ród szlachecki herbu Lis. Hojność tego rodu była znana również w innych stronach. Jego członkowie ufundowali też kościoły w Goleniowach i Słupi. W 1390 r., po licznych zniszczeniach na skutek wojen polsko-szwedzkich, kościół w Irządzach, z inicjatywy Stefana Świętopełka herbu Lis, został przebudowany. Jednak w 1657 r. doszło w tej okolicy do bitwy wojsk polskich z najeźdźcą Rakoczym. Wówczas kościół został spalony i splądrowany. Mury i wieża uległy zniszczeniu, a sklepienie zastąpiono deskami. Kościół odbudowano w połowie XVII wieku. W 1894 r. świątynię rozbudowano, a jej konsekracji dokonał bp Tomasz Kuliński. Wprawdzie nie odzyskała ona dawnej świetności, ale do dziś można podziwiać główne założenia bryły: gotyckie prezbiterium i szeroką, prostokątną nawę. Dzisiejszy wygląd kościoła przypomina jeszcze o dawnym jego splendorze, bo przedstawia się okazale i stanowi istotną ozdobę okolicy.

Parafia rolnicza

Irządze to okolica położna w północno-wschodniej części powiatu zawierciańskiego. Parafia należy do dekanatu lelowskiego diecezji kieleckiej. W jej skład wchodzą miejscowości: Irządze, Bodziejowice, Browarek, Mikołajewice, Sadowie, Wilgoszcza, Wilków, Woźniki, Wygiełzów, Zawada oraz Zawadka. Gospodarzem parafii jest ks. Marek Capek. Do niedawna pracował tu ks. wikariusz Stanisław Idziak, którego obecnie zastąpił ks. wikariusz Tadeusz Bielecki. Parafia liczy 2600 wiernych.
Jak mówi Ksiądz Proboszcz, jest to parafia o charakterze rolniczym. Ludzie w przeważającej mierze utrzymują się z rolnictwa. Gleby wysokiej klasy sprzyjają uprawom i hodowli na większa skalę. Coraz chętniej inwestują tu także zagraniczne firmy. Mając na uwadze zmiany w gospodarce rynkowej, tutejsi rolnicy starają się unowocześnić swoje gospodarstwa. Wielu z nich organizuje gospodarstwa agroturystyczne.
Irządze to gmina niezwykle atrakcyjna pod względem turystycznym. Do wypoczynku na łonie natury przyciągają krajowych i zagranicznych turystów piękne plenery. Znajduje się tu zabytkowy zespół parkowo-dworski oraz licznie pomniki przyrody - wiekowe drzewa.
Rolniczy charakter parafii determinuje sposób, w jaki należy tu pracować duszpastersko. Tradycyjnie licznie rozwijają się koła różańcowe żeńskie i męskie, ale także dziecięce. Mimo że często muszą pokonać duże odległości - nawet cztery kilometry - parafianie aktywnie uczestniczą w nabożeństwach majowych i różańcowych. W trosce o młodzież, staraniem Ksiądz Proboszcza wyremontowano budynek gospodarczy znajdujący się obok kościoła. Młodzi ludzie mogą tam przyjemnie spędzać czas. Opiekuje się nimi ks. wikariusz Idziak, który prowadził również grupę ministrancką. Chlubą parafii od lat jest orkiestra dęta. Bierze ona udział we wszystkich wielkich uroczystościach kościelnych i państwowych. Dożynki i Barbórka to po uroczystościach odpustowych największe święta w parafii. Odpust obchodzi się dwa razy w roku. Główny odpust, w święto św. Wacława, przypada 28 września, a dodatkowy odpust obchodzony jest 31 maja, w święto Matki Bożej Królowej Świata. Warty podkreślenia jest fakt, że parafia Irządze od lat cieszy się licznymi powołaniami kapłańskimi i zakonnymi. Stąd pochodzą kapłani: ks. Stefan Niedzielski, ks. Stefan Figielski, ks. Stefan Iłczyk, ks. Eugeniusz Iłczyk, ks. Jan Iłczyk, ks. Edward Molenda, ks. Stanisław Błaszczyk, ks. Stanisław Iłczyk, ks. Leszek Skorupa, oraz pięć sióstr zakonnych.

Można na nich polegać

Pilne prace remontowe, konserwacyjne i renowacyjne trwają w świątyni w Irządzach od kilku lat. Ten stan wymaga zaangażowania i współpracy Księdza Proboszcza z parafianami. Jak podkreśla Ksiądz Proboszcz, ludzie są bardzo chętni do pomocy, zawsze można liczyć na ich wsparcie. Z zaangażowaniem podchodzą do wszystkich spraw związanych z życiem parafii. - Za to jestem im bardzo wdzięczny i doceniam ich ofiarność - mówi Duszpasterz parafii.
Ksiądz Proboszcz, jako gospodarz parafii, z ogromną troską podchodzi do zachowania piękna świątyni. A jest wiele skarbów, o które trzeba dbać. Zachwyca swoim pięknem barokowo-klasycystyczny ołtarz główny, a w nim obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Zarówno ołtarz główny, jak i boczne ołtarze św. Antoniego i św. Jana Nepomucena, zostały w niedawnym czasie odrestaurowane.
W 1998 r. odnowiono także piękną ambonę. Jest to oryginalna, złocona ambona w kształcie łodzi płynącej po falach, z której wyłaniają się potwory. Jest ona ilustracją naszego życia, płynącego ku wieczności. Zdobią je barokowe esy, godła Ewangelistów. Górna część przypomina maszt z dziesięciorgiem przykazań. Teraz, po renowacji, ambona może znów lśnić swoim pięknem. Kościół posiada również gotyckie, bogato zdobione konfesjonały.
Ostatnio wymienione zostały również więźby dachowe, a część dachu pokryto blachą miedzianą. Wymieniono także okiennice. Prac remontowych w parafii jest jeszcze wiele, ale Ksiądz Proboszcz nie lęka się o przyszłość. Wie, że może polegać na swoich parafianach, ich ofiarności i pracowitości. Razem tworzą wspólne dobro.