Gdzie zjeść, umyć się i gdzie się przespać, kiedy jest się w obcym mieście bez grosza lub z bardzo małym groszem? Z pomocą przychodzi wyjątkowy przewodnik.
Szukałem miejsca na śniadanie jutro rano... a wy się zjawiliście z kolacją!” – powiedział Rosario dwojgu studentom rozdającym koce i ciepłe posiłki na dworcu Termini – Annie i Paolowi, podnosząc wzrok znad książeczki, którą uważnie czytał. Rosario z radością przyjął propozycję wypicia gorącej herbaty i pogawędki w chłodny rzymski wieczór. Wyjaśnił młodym wolontariuszom ze Wspólnoty Sant’Egidio, że przybył do Rzymu kilka dni wcześniej z Sycylii bez większych pieniędzy, w poszukiwaniu pracy kelnera w barze lub restauracji.
Reklama
Miał ze sobą jedynie plecak i niewielką książeczkę, którą trzymał w dłoni i w której zaznaczył najważniejsze strony; odebrał ją zaledwie kilka godzin wcześniej w jadłodajni dla ubogich. Nie była to jakaś tam książka, ale przewodnik, który Wspólnota Sant’Egidio drukuje i rozprowadza bezpłatnie w tysiącach egzemplarzy od 1990 r. Nosi ona tytuł Gdzie zjeść, spać, umyć się i jest niezbędnym źródłem informacji dla osób w trudnej sytuacji materialnej. „Przewodnik Michelin dla ubogich”, jak go nazwano, zawiera cenne informacje na temat jadłodajni, schronisk, ośrodków poradnictwa i toalet publicznych, wskazówki dla najbardziej potrzebujących. Jest on co roku aktualizowany dzięki informacjom uzyskanym od wolontariuszy i pracowników socjalnych, a zwłaszcza od ubogich, dla których jest przeznaczony. Bo rzeczywiście oni sami podają nowe adresy, pod które można się udać po pomoc, a także dni i godziny otwarcia.
Obok rozdziałów dotyczących jedzenia, noclegu i prysznica przewodnik zawiera wiele sekcji, takich jak: pomoc medyczna, wsparcie psychologiczne i bezpłatne porady prawne. W przewodniku znaleźć też można adresy i numery telefonów ośrodków zatrudnienia i urzędów stanu cywilnego, a także przydatne informacje dotyczące procedur ubiegania się o dokumenty tożsamości, o zezwolenie na pobyt dla pracujących imigrantów, o emeryturę i inne rodzaje świadczeń. Krótko mówiąc – jest to konkretny sposób na zaspokojenie potrzeb osób, które na co dzień borykają się z niepewną sytuacją, wsparcie, którego celem jest ułatwienie dostępu do usług niezbędnych dla każdego człowieka, by mógł normalnie funkcjonować i mieć poczucie poszanowania własnej godności. Książeczka ta umożliwia każdemu znalezienie rozwiązania odpowiadającego jego potrzebom.
Przewodnik Gdzie zjeść, spać, umyć się jest wydawany przez Sant’Egidio także w innych włoskich miastach, takich jak Neapol, Genua i Padwa, ale również w Barcelonie, Madrycie, a nawet w Buenos Aires. Od ok. 10 lat jest drukowany również w Warszawie i Poznaniu oraz dostępny za pośrednictwem aplikacji na stronie: przewodnikgdzie.pl . Pomysł ten podjęła również Caritas Archidiecezji Łódzkiej, która rozpoczęła jego wydawanie w 2018 r.
Jak przejść od poczucia zagubienia do znalezienia punktu odniesienia? Przewodnik jest nie tylko praktycznym narzędziem, ale także przesłaniem solidarności i wyrazem troski o tych, którzy często pozostają niewidzialni dla społeczeństwa. Jest kompasem dla zdezorientowanych i często stojących przed zamkniętymi drzwiami, w miastach, gdzie życie jest zbyt szybkie i obojętne wobec tych, którzy nie nadążają za innymi. W rzeczywistości należy łączyć ludzi, którzy szukają wsparcia, z tymi, którzy chcą pomóc, aby budować bardziej przyjazne i braterskie społeczeństwo.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów w Kościele katolickim należy zachowywać we wszystkie piątki całego roku.
Piątkowa wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych nie obowiązuje w trzech przypadkach: w piątki, w które wypada uroczystość; dni w randze uroczystości (np. piątek w Oktawie Wielkanocy) oraz gdy zostanie udzielona dyspensa zgodnie z przepisami prawa kanonicznego.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Nie można więc żyć prawdziwie poza Jezusem. Nie można być szczęśliwym w życiu, lekceważąc Chrystusa. I poza Nim, Zbawicielem, nie ma innego, bardziej pewnego oparcia w trudnościach, jakie niesie życie, kiedy zdąża do celu. Bóg jest autentyczną Wiosną.
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę». Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?» Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście». Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie widzi, widzi także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca”? Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie – wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła! Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, a nawet większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
