Czyli – ferii w domu ciąg dalszy. Ponieważ trwają właśnie dla następnej tury województw, spieszymy z kolejnymi propozycjami zabaw dla dzieci. Przed dwoma tygodniami przekonywaliśmy, że czas w domu może być kreatywny i pełen dobrego humoru. Dziś zapraszamy do zabaw, które również przyniosą mnóstwo radości.
Celem zabawy jest odgadywanie haseł. Wystarczą odrobina wyobraźni, kartka papieru i ołówek. Wybrane przez siebie hasło można pokazywać gestami (niczym pantomima) albo rysować, albo opowiadać o nim bez użycia słów występujących w haśle (utrudnieniem może być np. wykorzystanie słów tylko na jedną literę). Grać można drużynowo albo w pojedynkę. Najważniejsze – ucieszyć się zabawą. A przykładowe hasła? Koniecznie dostosowane do wieku uczestników gry – przysłowia, tytuły bajek czy filmów, zwierzęta, przedmioty, zawody czy dziecięcy bohaterowie.
Teatr cieni
Tu głównym bohaterem jest, oczywiście, cień, a bawić się można na kilka sposobów:
• aktorzy ukryci za prześcieradłem odgrywają wymyśloną przez siebie sztukę, śpiewają piosenki albo mówią wierszyki. Gestykulacja nada występowi dodatkowy efekt. Aktorami mogą też być pluszaki, wycięte z papieru kształty zwierzątek przymocowane do patyczka od szaszłyka;
• czy dłonie mogą się zamienić w słodkiego królika albo groźnego wilka? Wystarczy je odpowiednio ułożyć i stanąć tak, żeby na ścianie pojawił się ich cień.
Baza pod kocem
Reklama
To hit dzieci w każdym niemal wieku i w każdym czasie. Gotowe namioty można zastąpić krzesłami, kocem i poduchami – budowanie bazy daje najwięcej radości i satysfakcji młodym odkrywcom. A jeśli miejsca w naszym mieszkaniu będzie za mało, żeby taki domek zbudować, można równie dobrze wykorzystać do tego stół – nakryty kocem będzie doskonałym miejscem do zabawy. Brzegi koca można dodatkowo spiąć klamerkami, dzięki czemu będzie stanowił stabilne ściany, a wnętrze zyska wystarczające zaciemnienie w dziecięcej kryjówce.
Pracownia plastyczna
W zależności od preferencji małych artystów potrzebne będą: papier kolorowy, blok, kredki, farby czy mazaki, klej, nożyczki, plastelina. Z tych kilku przedmiotów można wyczarować prawdziwe dzieła sztuki – od wycinanek i zakładek do książki, przez barwne rysunki i laurki, po plastelinowe ludziki czy miseczki z gliny albo broszki z modeliny. Do stworzenia zwierzątek świetnie się sprawdzą rolki po papierze toaletowym, papier kolorowy, nożyczki i klej.
Śladem detektywa
Jeśli nasze okna wychodzą na ulicę bądź chodnik, można się pobawić w detektywów. Kim jest ta pani w czerwonej kurtce? Dokąd idzie? Gdzie właśnie była? Może wraca z pracy i nie może się doczekać spotkania z dziećmi...? A może idzie do sklepu na zakupy, żeby potem przyrządzić dla dzieci ich ulubiony budyń czekoladowy? A ten pan w czarnym kapeluszu... Wyobraźnia dzieci nie ma granic. Wystarczy je zachęcić do opowieści i samemu podążać za nimi.
Przygotowane na bazie warzyw i ziół oraz sera idealnie pasują do pieczywa, chrupiących grzanek czy pajdy swojskiego chleba. Warto po nie sięgać, bo są nie tylko smaczne, ale i zdrowe.
Biskupi ze Słowacji poparli 4 lipca wniosek o nadanie św. Faustynie Kowalskiej tytułu doktora Kościoła.
Decyzja episkopatu naszych południowych sąsiadów była odpowiedzią na prośbę polskich biskupów. W uzasadnieniu swojej decyzji Słowacy podkreślili znaczenie orędzia Bożego Miłosierdzia dla współczesnego świata oraz jego rolę w szerzeniu przebaczenia i pojednania. Kościół nadaje tytuł doktora Kościoła stosunkowo rzadko. Ostatnim, który dostąpił tego wyróżnienia, był św. John Henry Newman. Został on 38. doktorem Kościoła. Tytuł ten nadaje się osobom nie tylko za świętość życia, ale przede wszystkim za wkład w kościelne nauczanie. W przypadku św. Faustyny chodzi o apostolstwo Bożego Miłosierdzia. Globalny zasięg tej nauki jest niekwestionowany. Podobnie głębia i aktualność prawdy o Jezusie Miłosiernym.
Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
