Urodził się w wiosce Riva di Chieri w Piemoncie, w okolicach Turynu, w bardzo uduchowionej rodzinie rzemieślników. Już jako dziecko wyróżniał się prostotą serca i głęboką pobożnością. O jego duchowej dojrzałości świadczy fakt, że Pierwszą Komunię św. przyjął w wieku 7 lat, a w tamtych czasach do Komunii przystępowały znacznie starsze dzieci. Od najmłodszych lat pragnął przede wszystkim przyjaźni z Jezusem – modlił się gorliwie, często przystępował do sakramentów i postanowił raczej umrzeć niż świadomie zgrzeszyć.
Przełomem w życiu Dominika było spotkanie z Janem Bosko, który zaprosił go do swojego oratorium w Turynie. Pod opieką tego wielkiego wychowawcy rozwijał życie duchowe, pomagał kolegom i przypominał, że radość i świętość mogą iść w parze. Z czasem stał się „prawą ręką św. Jana Bosko”. Dominik nie czynił rzeczy wielkich – po prostu żył zgodnie z Ewangelią. W oratorium nie tylko wzrastał w świętości, także stał się promykiem Bożej łaski dla innych chłopców – przykładem, że młodość i pobożność idą w parze.
Życie Dominika było krótkie, ale bogate w treść. Codzienne drobne ofiary, wrażliwość na przykazania, nieugięta uczciwość i miłość do Najświętszego Sakramentu uczyniły z niego wzór dla młodych całego świata. Zmarł w 1857 r. jako nastolatek, a Kościół szybko uznał jego świętość i ogłosił go patronem uczniów i młodzieży.
Dominik Savio ur. 2 kwietnia 1842 r. zm. 9 marca 1857 r.
Święty Jan Bosko mówił o nim, że jest wzorem młodzieńczej świętości.
Święty Dominik Savio zachwyca i zdumiewa pod wieloma względami. Już jako dziecko osiągnął dojrzałość duchową, o której wielu dorosłych może tylko pomarzyć. Wzorem pobożności byli dla niego jego rodzice. Gdy miał 7 lat, przyjął I Komunię św., choć w tamtych czasach do sakramentu dopuszczano dzieci w znacznie późniejszym wieku.
W Izraelu i na terytoriach okupowanych mnożą się incydenty wymierzone w chrześcijan: napady, zastraszanie, akty wandalizmu. Chrześcijanie muszą ukrywać własną tożsamość. By nie zdradzić kim są, kapłani rezygnują z noszenia stroju duchownego, a wierni świeccy krzyżyków czy medalików. Inaczej grozi im pobicie, oplucie czy ataki gazem pieprzowym.
O nasileniu wrogości wobec chrześcijan informuje La Croix. Cytowany w dzienniku izraelski jezuita o. David Neuhaus zauważa, że rząd stara się przedstawiać te ataki jako odosobnione incydenty. Prawda jest jednak inna. „Wpisują się one w klimat niespotykanej dotąd przemocy, która dotyka nie tylko chrześcijan. W Izraelu wyczuwa się odrzucenie innych, podsycane przez bardzo silną politykę etnocentryczną i nacjonalistyczną” – mówi o. Neuhaus.
W obliczu aktów przemocy, do których doszło ostatnio w Jerozolimie i Libanie, wierzący w Chrystusa są wezwani do codziennego życia zgodnie z Ewangelią i do rozpoznawania siebie w Nim, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, które wydają się - jak pisze Wikariusz Kustodii Ziemi Świętej o. Ibrahim Faltas - „trudne i złożone”.
W moich najwcześniejszych wspomnieniach z dzieciństwa silnie utkwił obraz mojej matki, która pomagała mi rękami i głosem w wykonywaniu znaku krzyża. Nauczyła tego moich starszych braci, a po mnie – moich młodszych braci, i wszyscy naśladowaliśmy jej gesty i słowa, gdy budziliśmy się rano i przed zaśnięciem wieczorem, gdy zaczynaliśmy obiad oraz w każdej chwili, gdy czuliśmy potrzebę proszenia Boga o pomoc i ochronę. Noszenie krzyża na szyi, medalika z wizerunkiem Matki Bożej lub świętego, ubieranie się w stroje religijne, zwłaszcza dla tych, którzy należą do mniejszości w miejscu, w którym żyją, jest znakiem identyfikującym przynależność do Chrystusa. Egipscy chrześcijanie, tacy jak ja, mają mały krzyż wytatuowany na dłoni, który wskazuje na tożsamość chrześcijańską, którą nabywa się wraz z chrztem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
