Jak rozpoznać clickbait, fałszywą informację czy obraz wygenerowany przez sztuczną inteligencję i jak zachować się, gdy ktoś atakuje nas słowem albo pięścią?
Z tymi pytaniami mierzyli się młodzi z Wałbrzycha i Środy Śląskiej podczas całodniowego spotkania w restauracji Coolturalna Montownia w Starej Kopalni. Wydarzenie współorganizowali: szczawieńska Fundacja Cogito, Salezjanie z Wrocławia oraz parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Wałbrzychu. Proboszcz ks. Krzysztof Myszogląd zaprosił do współpracy s. Agnieszkę Wróbel i ks. Pawła Gulkę. – Chcemy, by młodzi reagowali na zło odważnie, ale bez agresji. Internet może być przestrzenią dobra, jeśli korzystamy z niego odpowiedzialnie – podkreślił. Część sportową poprowadził Piotr Mikołajski z MMA Team „Gwardia” Wałbrzych.
Spotkanie rozpoczęły warsztaty o bezpieczeństwie w sieci. W formie eksperymentów pokazano, że nie wszystko, co wygląda prawdziwie, jest prawdziwe. Uczestnicy analizowali przykłady chwytliwych nagłówków i uczyli się rozpoznawać manipulację emocjami. Mówiono o dezinformacji, algorytmach podsuwających treści budzące strach lub złość i o odpowiedzialności za słowo. W scenkach o „Maksie” i „Zosi” młodzi ćwiczyli reakcję na hejt: nie wdawać się w bezowocną dyskusję, wesprzeć osobę atakowaną i zgłosić nadużycie. Zapamiętali prostą zasadę „3Z”: zignoruj – zablokuj – zgłoś.
Druga część spotkania poświęcona była samoobronie. Trener zwrócił uwagę na bezpieczną postawę, trzymanie dystansu i unikanie eskalacji. – Największą siłą nie jest pięść, ale umiejętność odejścia i zachowania spokoju – podkreślił Piotr Mikołajski. Podkreślono również, że najważniejsza jest rozwaga oraz szybkie szukanie pomocy dorosłych w sytuacji zagrożenia. Ćwiczenia pokazały, że siła fizyczna powinna iść w parze z opanowaniem i odpowiedzialnością.
Po obiedzie uczestnicy udali się do kościoła na Poniatowie na Mszę św., powierzając Bogu swoje wybory. Spotkanie stało się lekcją odwagi i odpowiedzialności – w świecie wirtualnym i realnym. /xmb
Nie przyjmujcie niczego za prawdę, co byłoby pozbawione miłości, ani nie przyjmujcie niczego za miłość, co byłoby pozbawione prawdy; jedno pozbawione drugiego staje się niszczącym kłamstwem” – czytamy we Wrocławiu słowa patronki naszego duszpasterstwa – św. Edyty Stein.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
W wieku 109 lat zmarł kapitan Tadeusz Lutak, ps. „Pancerz” - poinformowały w poniedziałek wieczorem Wojska Obrony Terytorialnej. Kpt. Lutak był najstarszym kombatantem Wojska Polskiego i najstarszym mężczyzną żyjącym w Polsce.
„Odszedł żołnierz i patriota, dla którego służba Ojczyźnie była wartością całego życia. Człowiek, którego doświadczenie, postawa i pamięć o historii miały szczególne znaczenie dla kolejnych pokoleń” - czytamy we wpisie WOT na platformie X.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
