Mszy św. jubileuszowej w Kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa w Domu Księży Emerytów im. Jana Pawła II w Częstochowie przewodniczył abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. Mszę św. koncelebrowali brat jubilata – ks. prof. Marian Szymonik, księża – uczniowie i wychowankowie jubilata, a także ks. Tadeusz Zawierucha, dyrektor Domu Księży Emerytów. W uroczystościach wzięły udział m.in. siostry ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia pracujące w Domu Księży Emerytów oraz rodzina ks. prof. Kazimierza Szymonika.

Mocne słowa

Na początku homilii abp Depo zacytował słowa Benedykta XVI, który powiedział: „Spotykamy się dzisiaj z dziwną nienawiścią człowieka do własnej wielkości. Człowiek widzi siebie samego jako wroga życia, wroga równowagi w stworzeniu nas jako mężczyzny i niewiasty. Postrzega siebie jako kogoś, kto zakłóca spokój w przyrodzie, jako nieudane stworzenie, dla którego byłoby lepiej, gdyby nie istniało”. „Żyjemy w czasach duchowej i kulturowej ślepoty” – dodał abp Depo za Leonem XIV. – W tym kontekście ważna jest nasza tajemnica wejścia w Chrystusa jako jedynego Pana i Stworzyciela, jak również Zbawiciela każdego i każdej z nas. Dziś Eucharystię przeżywamy jako dar miłości Boga do człowieka objawioną w Chrystusie i spełnianą w posłudze sakramentalnego kapłaństwa, w którym przewodzi Jedyny i Wieczny Kapłan Jezus Chrystus – podkreślił metropolita częstochowski. – To miłość Chrystusa kazała nam oddać się na służbę Kościołowi. A w Kościele oddajemy się na służbę najważniejszej sprawie, jaką jest zbawienie każdego człowieka – kontynuował.

Za Tertulianem abp Depo przypomniał, że „modlitwa Ojcze nasz jest zawsze szkołą uwielbienia i dziękczynienia Bogu, a nie tylko litanią siedmiu próśb”. – Tertulian nazwał tę modlitwę „skrótem całej Ewangelii” – dodał arcybiskup.

Życie jubilata

Ksiądz prof. Kazimierz Szymonik urodził się 15 stycznia 1942 r. w Miedźnie k. Częstochowy. Święcenia kapłańskie otrzymał 18 czerwca 1966 r. Od samego początku kapłaństwo łączył z muzyką. W latach 1971-76 studiował muzykologię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a od 1978 r. do 1981 r. – dyrygenturę chóralną pod kierunkiem Stefana Stuligrosza w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Studia dyrygenckie uzupełniał u Stanisława Krukowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a w Institut Catholique w Paryżu specjalizował się w wykonawstwie chorału gregoriańskiego.

Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora artystycznego i dyrygenta Chóru Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Z chórem podróżował do większości krajów Europy, występował też dla Jana Pawła II. Otrzymał m.in. Honorowe Obywatelstwo miasta Rocamadour we Francji (1990) i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2009) oraz nagrodę „Srebrna Piszczałka” (2022).

Wykładał m.in. na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz w Wyższym Seminarium Duchownym w Częstochowie, pełnił funkcję kierownika specjalności muzyka kościelna w Akademii Muzycznej w Warszawie.

„Muzyka jest przejawem duchowej aktywności człowieka” – powiedział w jednej z homilii ks. prof. Kazimierz Szymonik. I dodał, że „nasz śpiew, nasza muzyka musi harmonizować z naszym życiem”.