Jestem wdzięczna Panu Bogu za to, że wtrącił mnie do „lochu” na wieloletni wyrok – 13 lat to dużo. Dziękuję Bogu, że jest cudowny i że On tylko mógł mnie zawrócić z drogi ciemności. Ciężar, który dźwigam, trzeba nieść z pokorą. Mój krzyż to drzewo radości i smutku, na którym co dnia zawieszam swoje sprawy – swoje prośby, modlitwy. Co dnia o przebaczenie trzeba prosić. Świadectwo, które trzeba składać.
Dziś mam – dzięki Bogu – prawdziwych przyjaciół, trzeźwych, którzy mnie otaczają i zza murów więzienia wspierają na wszystkie sposoby, a są oni też w „Niedzieli”.
Nic nie dzieje się bez przyczyny. Od jednego kieliszka zaczęła się spirala zła. Ale nawet najbardziej upadły grzesznik może znaleźć ocalenie w Bogu – tylko przez Jezusa Chrystusa każda dusza może zerwać pęta złego – lecz tego trzeba bardzo chcieć, bo usilna modlitwa czyni cuda. Każdy może się uchwycić liny ratunkowej, którą rzuca Jezus rozbitkom tonącym na wzburzonym morzu tego świata.
Reklama
Alkohol prowadzi do moralnej i fizycznej zguby. I tak znalazłam się tu – jak łatwo było wpaść w szpony uzależnienia picia niekontrolowanego. Osiągnęłam samo dno, wiem, jak to boli – wstyd, żal za wyrządzone krzywdy popełnione w wyniku przestępstwa. Kiedyś modliłam się do Boga, aby przygotował mnie na misję, bo mam takie pragnienie serca, by wyrządzone zło odpracować, poświęcić się pracy dla Centrum Wolontariatu.
Bardzo chcę życie po wyjściu utrzymać w trzeźwości – mam kontakt z ludźmi trzeźwiejącymi AA, którzy w tym roku rozpoczęli w ZK mityngi, to duże wsparcie. Ważne jest również to, że skazane kobiety po terapii zmieniają się (nie wszystkie...) w sposób widoczny dla innych. Właśnie po terapii mam chęć do dalszej abstynencji na wolności, do życia w trzeźwości.
Łzy są moją najgłębszą modlitwą, obiecałam Bogu, że moja z Nim rozmowa jest dla mnie priorytetem.
Z podziękowaniem za wspieranie mnie za murami życzę wiele radości, sukcesów w redakcji, owocnej pracy z ludźmi, którzy oczekują słowa Bożego przez tygodnik „Niedziela”. Z błogosławieństwem Bożym, wszelką troską o całą redakcję i jej Redaktora Naczelnego, powierzam Was Jezusowi Chrystusowi i Jego Matce Maryi. (Danuta z ZK)
Od razu informuję, że to list sprzed lat, z mojego archiwum. A przytaczam go z nadzieją, że odezwą się osoby, które w przeszłości miały podobne doświadczenia i wróciły na ścieżkę dobra. A może sama p. Danuta znów wspomni o nas?
„Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi". Lekcjonarz otwiera tydzień Hioba od sceny dworskiej. Niebo jest tu salą rozpraw, synowie Boży radą, a wśród nich ha-satan, z rodzajnikiem, więc nie imię, lecz funkcja. Oskarżyciel, przeciwnik procesowy, ten, kto przemierza ziemię i zbiera materiał. Kanonista rozpozna w nim urząd rzecznika oskarżenia, i to jest lektura zamierzona przez autora, bo szatan Hioba nie jest jeszcze diabłem późniejszej teologii. Jest stroną w sporze, która ma prawo zadać pytanie. „A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba?" To Bóg wskazuje na Hioba, nie oskarżyciel. Próba zaczyna się od pochwały. „Czyż za darmo Hiob czci Boga?" Ha-chinnam. Za darmo, bez interesu. To pytanie jest osią całej księgi i osią każdej religii. Oskarżyciel nie kwestionuje pobożności Hioba, kwestionuje jej motyw. Czcisz, bo Ci się opłaca, bo zostałeś ogrodzony błogosławieństwem jak winnica. Zabierz ogrodzenie, a zobaczysz, co zostanie. Bóg przyjmuje zakład i wyznacza granicę. Majątek tak, osoba nie. Potem następują cztery posłańce, każdy z tą samą formułą „ja sam uszedłem, by ci o tym donieść", i każdy przychodzi, „gdy ten jeszcze mówił". Sabejczycy, ogień z nieba, Chaldejczycy, wicher. W jedno popołudnie Hiob traci woły, owce, wielbłądy, sługi i dziesięcioro dzieci. Autor nie skraca listy, bo chce, żeby czytelnik usłyszał każdy cios osobno. „Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!" JHWH natan we-JHWH laqach. Kościół wkłada te słowa w usta wszystkim, którzy chowają swoich, i rzadko pamięta, że wypowiedział je człowiek, który tego samego dnia stracił wszystko. Odpowiedź Hioba jest odpowiedzią na pytanie oskarżyciela. Czci za darmo, bo czci także wtedy, gdy nic nie zostało. W tym tygodniu usłyszymy jego skargę o Bogu, z którym nie da się procesować (30 IX), jego wołanie o Wykupiciela, który wstanie jako ostatni (1 X), i epilog, w którym Bóg przyzna mu rację przeciw przyjaciołom (3 X). Dziś słyszymy tylko pierwszy dzień i pierwsze zdanie. Wacław, wspominany dziś książę czeski, zabity przez brata u drzwi kościoła, do którego szedł na jutrznię, jest w tej perykopie po stronie Hioba. Czcił za darmo, aż po próg. „W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości". Oskarżyciel przegrał pierwszą rundę. Proces jednak trwa. I jest to treść całej reszty tej pięknej natchnionej księgi.
Muzea Watykańskie zapowiedziały wprowadzenie możliwości elektronicznej rezerwacji zwiedzania z przewodnikiem w języku polskim. To odpowiedź dyrekcji placówki na inicjatywę ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej Adama Kwiatkowskiego.
Nowe rozwiązanie ma ułatwić polskim turystom i pielgrzymom planowanie wizyty w Muzeach Watykańskich i korzystanie z oprowadzania w języku polskim . czytamy na koncie Ambasady Rzeczpospolitej Polskiej przy Stolicy Apostolskiej na komunikatorze X.
Stoszowice. Wierni parafii św. Barbary wraz z ks. Damianem Fleszerem włączyli się w ogólnoświatową modlitwę Koronką do Bożego Miłosierdzia w ramach akcji „Iskra Bożego Miłosierdzia”.
Na kilka minut zatrzymali codzienny pośpiech, by wspólnie wołać: „Dla Jego bolesnej męki, miej miłosierdzie dla nas i całego świata”. W poniedziałek 28 września wierni także z diecezji świdnickiej włączyli się w „Koronkę do Bożego Miłosierdzia na ulicach miast świata”, organizowaną w ramach inicjatywy Iskra Bożego Miłosierdzia.
Każdego roku 28 września o godz. 15.00 ludzie w różnych miejscach świata wychodzą poza mury świątyń. Spotykają się na ulicach, skrzyżowaniach, placach i przy przydrożnych krzyżach, aby w Godzinie Miłosierdzia wspólnie odmówić Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Tegoroczna modlitwa odbyła się również w wielu miejscach w Polsce i poza jej granicami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
