Rocznica ta przypomina dzień, w którym młody człowiek, po latach formacji w Wyższym Seminarium Duchownym, przez sakrament święceń został włączony do stanu kapłańskiego i rozpoczął swoją posługę w Kościele. W naszym przypadku wydarzyło się to 21 czerwca 1986 r. w bazylice archikatedralnej w Przemyślu. Święceń udzielił nam bp Ignacy Tokarczuk. Było nas wtedy 61 prezbiterów przeznaczonych teoretycznie dla diecezji przemyskiej. Jak często czynił to w okolicznościowych kazaniach, bp Ignacy także i wtedy rozwiewał wątpliwości, czy aż tylu księży jest potrzebnych. Przypominał, że na diecezji przemyskiej świat Kościoła się nie kończy.

Wspólnota

Z czasem niektórzy z nas podjęli posługę na Ukrainie, inni w Austrii, Belgii, Francji i we Włoszech. Najdalej wyjechał ks. Piotr, który rozpoczął pracę duszpasterską w Chicago, w Stanach Zjednoczonych. Do naszego rocznika zaliczamy również sześciu księży wyświęconych pół roku wcześniej dla diecezji lubaczowskiej. Pierwsze trzy lata formacji seminaryjnej przeżyli oni razem z nami w Przemyślu. Nawet z tej niewielkiej grupy jeden kapłan wyjechał później na Ukrainę, a drugi posługiwał aż do emerytury w diecezji polowej, czyli wojskowej.

Ten ostatni włączył się w rekolekcje, które odprawiliśmy przed jubileuszową Mszą św. w archikatedrze przemyskiej. Rekolekcje trwały od środy do soboty. Uczestniczyli w nich także dwaj nasi koledzy posługujący obecnie w Belgii, a na samą uroczystość dojechał współbrat z Austrii. Nieobecny, choć usprawiedliwiony, był ks. Augustyn. Najpierw potwierdził udział, jednak musiał pozostać we Włoszech, ponieważ w samą rocznicę święceń miał zostać podniesiony do godności mitrata.

Więź

Ważną cezurą w minionych czterdziestu latach był 1992 r. Wtedy Przemyśl przekazał blisko 200 parafii nowo tworzonym diecezjom: rzeszowskiej i sandomierskiej. Diecezję rzeszowską zasiliło wówczas szesnastu naszych kolegów, a diecezję sandomierską – ośmiu. Mimo tych zmian punktem odniesienia dla naszych corocznych spotkań pozostaje pełna grupa kapłanów wyświęconych w 1986 r. W pamięci nosimy także dziesięciu kolegów, którzy odeszli już do domu Ojca, oraz tych, którzy poszli własnymi drogami, nie do końca nam znanymi.

Jubileuszowe rekolekcje poprowadził ks. Andrzej Nackowski, mianowany ostatnio przez bp. Artura Ważnego wikariuszem do spraw formacji kapłańskiej w diecezji sosnowieckiej. Jubileuszowej Mszy św. w archikatedrze przewodniczył bp Krzysztof Chudzio, młodszy od nas, ale związany z naszym rocznikiem przez seminaryjny zwyczaj. Podczas pierwszego roku formacji część kolegów dwa lata starszych mieszkała z pierwszoroczniakami, pomagając im wejść w rytm życia seminaryjnego. Ta więź, zapoczątkowana przed laty, pozostaje jednym z pięknych znaków wspólnoty, która przetrwała próbę czasu.