Świątynia nazywana jest często „kościołem rybackim” ze względu na swój unikalny, morski charakter. W 1750 r. wybudowano w Jastarni drewnianą kaplicę ufundowaną przez Urszulę Przebendowską, żonę starosty puckiego Piotra. Duszpasterstwo przy niej pełnili ojcowie franciszkanie i dominikanie z Gdańska. Inicjatorem budowy murowanego kościoła w Jastarni w okresie międzywojennym był ówczesny proboszcz – ks. Paweł Stefański. W latach 1932-33 mieszkańcy, w większości trudniący się rybołówstwem, z ogromnym zaangażowaniem przystąpili do budowy świątyni.