Nuncjusz apostolski przybył do Milejczyc, aby przed Jezusem, Dobrym Pasterzem, zawierzyć wszystkie sprawy naszej Ojczyzny i Kościoła, własne intencje, a także tych, którzy prosili go o modlitwę. W ciszy sanktuarium uklęknął przed wizerunkiem Chrystusa, który niesie na swoich ramionach zagubioną owcę. Ten prosty, a zarazem wymowny gest stał się jednym z najważniejszych momentów nawiedzenia. Przed obliczem Jezusa Dobrego Pasterza zostały złożone zarówno wielkie sprawy Kościoła i Ojczyzny, jak i osobiste troski ludzi, którzy prosili nuncjusza o pamięć w modlitwie.

Milejczyce – jak opowiadał ks. Jarosław Rosłon – są miejscem, w którym człowiek może przyjść do Jezusa z tym wszystkim, co nosi w swoim sercu. Obraz Dobrego Pasterza przypomina, że Chrystus nie pozostawia człowieka samego, zwłaszcza wtedy, gdy ten gubi drogę.

Kustosz sanktuarium przybliżył nuncjuszowi, kapłanom oraz licznie przybyłym wiernym historię milejczyckiej świątyni.

Mówiąc o milejczyckim wizerunku Jezusa Dobrego Pasterza, ks. Jarosław wskazał również na znaki, które towarzyszą ludziom przybywającym do sanktuarium. Są wśród nich modlitwy, zawierzone intencje, prośby o potrzebne łaski, a przede wszystkim osobiste historie wiernych.

Jednym z najbardziej poruszających momentów wizyty było osobiste świadectwo abp. Antonio Guido Filipazziego. Nuncjusz podzielił się swoim doświadczeniem duchowości związanej z tajemnicą Serca Pana Jezusa. Powrócił pamięcią do czasu pobytu w seminarium duchownym i mówił o częstym rozważaniu fragmentu Ewangelii, w którym Chrystus przedstawia siebie jako Dobrego Pasterza. Słowa Jezusa: „Ja jestem dobrym pasterzem” przez lata były dla niego ważnym przedmiotem modlitwy i osobistej refleksji. W Milejczycach ta ewangeliczna prawda nabrała jednak szczególnej głębi.

W swoim słowie abp Filipazzi zwrócił się również z prośbą o modlitwę za kapłanów. Prosił, aby modlitwa obejmowała księży naszej Ojczyzny, ale również kapłanów na całym świecie. Wypowiedziana w sanktuarium Jezusa Dobrego Pasterza prośba nabrała szczególnego znaczenia. Kapłani są bowiem powołani, aby naśladować Chrystusa w trosce o powierzonych im ludzi – być blisko człowieka, towarzyszyć mu w radościach i cierpieniu, pomagać mu powstawać po upadkach i prowadzić ku Bogu. Dlatego modlitwa za kapłanów jest jednym z najważniejszych zadań całej wspólnoty Kościoła. Jest prośbą o świętość, wierność powołaniu, odwagę w głoszeniu Ewangelii i serce otwarte na człowieka.

Spotkanie w Milejczycach zakończyło się pasterskim błogosławieństwem udzielonym przez nuncjusza apostolskiego. Był to moment pełen prostoty, ale także głębokiej symboliki. Przedstawiciel Ojca Świętego stanął przed Jezusem Dobrym Pasterzem razem z pasterzem diecezji drohiczyńskiej, kapłanami i przedstawicielami wspólnoty sanktuarium. Wspólna modlitwa była zawierzeniem Chrystusowi Kościoła, Ojczyzny, kapłanów, rodzin i wszystkich, którzy potrzebują Bożej pomocy.