Obecny kościół wybudowano w 1924 r. staraniem proboszcza ks. Jana Baraniewskiego przy wydatnej pomocy parafian, emigrantów z USA, a także kolatorów kościoła, rodziny Mycielskich z Wiśniowej. Uroczyście konsekrował go 27 czerwca 1926 r. biskup przemyski Karol Józef Fiszer.

W setną rocznicę tego wydarzenia w Niewodnej 26 lipca 2026 r. odbyła się uroczystość odpustowa ku czci Świętej Anny połączona z obchodami rocznicy konsekracji kościoła. Miała ona wyjątkowo podniosły charakter. Liturgii przewodniczył bp Jan Wątroba, który wygłosił homilię nawiązującą do historii parafii i kościoła. Kaznodzieja mówił również o potrzebie szacunku dla ludzi starszych, o wzorze miłości promieniującej od rodziców Najświętszej Maryi Panny – świętych Anny i Joachima. Licznie przybyli wierni z okolicy, a nawet z dalszych stron, obecni byli także przedstawiciele władz państwowych i samorządowych, świetności dodawał oddział Ochotniczej Straży Pożarnej. Liturgię ubogacili muzycznie parafialny chór „Harfa”, a także specjalnie zaproszony na tę okazję góralski zespół dziecięco-młodzieżowy „Zagórzańska Siła” z powiatu limanowskiego liczący 50 osób śpiewających i grających na skrzypcach. Zespół wystąpił także z samodzielnym koncertem, dodając blasku i nastroju radości uroczystości w Niewodnej. Podniosła procesja wokół kościoła zakończyła obchody ku czci Świętej Anny i setnej rocznicy konsekracji kościoła.

Zarówno kościół, zbudowany w stylu neogotyckim, jego otoczenie, jak i wnętrze, urzekają harmonią proporcji i bogactwem architektonicznych detali, pochodzących jeszcze ze starego drewnianego kościoła. W ołtarzu głównym znajduje się XVII-wieczna kopia obrazu Świętej Anny według Rubensa, harmonizują z nim ołtarze boczne Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i Najświętszego Serca Pana Jezusa, chrzcielnica, ambona, organy i figuralne witraże z krakowskiej pracowni Żeleńskich wypełniające w słoneczne dni niewodzką świątynię kolorowymi światłami. Piękna tego miejsca dopełnia starannie odnowiona polichromia nieżyjącego już artysty, pochodzącego z Niewodnej, Eugeniusza Muchy.

Uroczystości były także podsumowaniem wieloletnich starań o uratowanie i odnowienie świątyni w Niewodnej. Dzięki wydatnej pomocy władz państwowych, samorządowych, sponsorów, parafian, kościół zabezpieczono przed pęknięciami (dzięki odwodnieniu terenu), wnętrze poddano gruntownej renowacji, wykonano podjazdy i parkingi, kamienne ogrodzenie. Wiele trudu włożyli parafianie i kolejni proboszczowie, wraz z obecnym ks. Grzegorzem Bokotą, uwiecznieni w prezbiterium kościoła na pamiątkowej tablicy jako wotum wdzięczności Bogu pod tytułem Deo Optimo Maximo poświęconej podczas odpustowej uroczystości przez bp. Jana Wątrobę. Obok tablicy znajduje się portret papieża Leona XIV wraz z jego apostolskim błogosławieństwem na uroczystość w Niewodnej.