Historia tych dzieł jest częścią przesłania, które wspólnota chce przekazywać przez swoją codzienną pracę: z tego, co wydaje się zniszczone i bezwartościowe, może narodzić się nowe piękno. Deski, które trafiają do pracowni, zostają wcześniej poddane działaniu ognia. Płomienie zwęglają drewno, kształtując je na swój własny sposób. Dopiero później, poprzez pracochłonne oczyszczanie deski z popiołu i spalenizny, można zobaczyć ją w zupełnie innej formie. Na tak przygotowanym drewnie powstają ikony.