Reklama

Moim zdaniem

Bądźmy

2026-10-20 14:35

Niedziela Ogólnopolska 43/2026, str. 36

[ TEMATY ]

Moim zdaniem

Archiwum TK Niedziela

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Piszę te słowa na wyspie, otoczony życzliwością Polonii okołolondyńskiej. Lubię patrzeć na ludzi, którzy żyją równocześnie w dwóch ojczyznach. Tutaj mają dom, pracę, sąsiadów i codzienne sprawy. A jednak kawałkiem serca są w Polsce – przy rodzinie, przy wiadomościach, przy tym, co dzieje się na Krakowskim Przedmieściu. Wystarczą jedno nazwisko, jeden telefon, jedna wiadomość z kraju, by rozmowa znad Tamizy przeniosła się nad Wisłę.

Czy umiałbym mieszkać daleko, a sercem być tak blisko Polski? Nie wiem. Wiem za to, że dla Polaków na Wyspach sprawy brytyjskiej Korony nie są tak dojmujące jak to, co dzieje się w Warszawie. Londyn szykuje się już do Halloween. W witrynach dynie, szkielety i pajęczyny – jakby jesień była za mało ponura i trzeba jej było trochę pomóc. Za chwilę te dekoracje ustąpią miejsca bożonarodzeniowym świecidełkom, a my w Polsce ruszymy ze zniczami i zwrócimy myśli ku tym, których już z nami nie ma.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Żegnaliśmy ostatnio ks. Stanisława Małkowskiego, bohatera najnowszej historii; „Świętą” Tereskę, pierwszą dziewczynę w polskim AA; Danusię i Marka Łagodzińskich, apostołów trzeźwości; ks. Wojciecha Draba, egzorcystę i duszpasterza Wspólnoty św. Jakuba. Zostawili pustkę po sobie, w telefonie, w miejscach, gdzie jeszcze niedawno można było ich spotkać. Zostawili też pewność, że wystąpili w dobrych zawodach. Ich życie było służbą i pomocą, miłością, która nie potrzebowała hałasu.

Dobrze byłoby kiedyś pomyśleć tak samo o sobie. Nie: „jak wiele osiągnąłem?”, tylko: „czy komuś było dzięki mnie lżej?”. Czy byłem przy kimś, gdy było trudno? Czy zrobiłem coś bezinteresownie – bez oczekiwania na wdzięczność, pochwałę i zdjęcie, na którym wyglądam jak człowiek bezinteresowny? Później ma tę wadę, że nie zawsze przychodzi w umówionym terminie.

W tych dniach wraca również pytanie o pamięć i sprawiedliwość. Na forum ONZ prezydent Karol Nawrocki przypomniał, że gdy powstawały fundamenty Organizacji Narodów Zjednoczonych, Polska – ofiara niemieckiego i sowieckiego totalitaryzmu – pozostawała pod dominacją ZSRR. Tysiące polskich bohaterów więziono, torturowano i skazywano na śmierć, a państwo odpowiedzialne za zbrodnie współdecydowało o powojennym porządku. Brak rozliczenia tych zbrodni nazwał „pierwotnym grzechem” powojennego ładu, który do dziś kładzie się cieniem na tę często moralizującą instytucję. Polska powinna mieć w niej swoje honorowe i stałe miejsce.

Reklama

Prezydent mówił też o prześladowanych chrześcijanach i wspólnotach, które kurczą się w regionach konfliktów. O atakach na miejsca kultu, dyskryminacji, przemocy i śmierci, na które świat nie powinien pozostawać obojętny. Nie podał konkretnych krajów ani liczby ofiar. Wyraziście przypomniał, że zło, którego się nie rozlicza, nie znika z historii. Potrafi urządzić sobie w niej wygodne mieszkanie.

Pamięć o skrzywdzonych zobowiązuje. Każe pytać, czy dziś umiemy stanąć po stronie ofiar. Ale każe też spojrzeć bliżej: na człowieka, którego krzywdę widzimy nie na ekranie, lecz przy własnym stole. Wojnę i cierpienie można przewinąć jednym ruchem palca. Nie wszystko jednak da się tak łatwo odsunąć. Jest też wojna bliżej – w nas. W tym, czy dokładamy zła do zła, czy potrafimy powstrzymać się przed złośliwym słowem, zadzwonić, zapytać: „co u ciebie?”. Czasem dobro polega na tym, że zostaniemy chwilę dłużej, bez oceny, zasłuchani w to, co chcą nam przekazać inni.

Wkrótce zapalimy znicze i przypomnimy sobie tych, którzy odeszli. Londyńskie dynie będą szczerzyć zęby, a my pomyślimy o ludziach, którzy zostawili po sobie coś trwalszego niż dekoracje: dobro w tych, którym pomogli. Można mieć dwie ojczyzny, dwa adresy i tę samą drogę: od obojętności ku odpowiedzialności, od pamięci ku sprawiedliwości, od słów ku czynom. Kiedy przyjdzie czas naszej własnej przeprowadzki, oby zostało po nas trochę więcej światła niż pustki. I oby ktoś mógł powiedzieć: dobrze było, że był.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Życie na popękanym fundamencie

Wciąż głęboko wierzę, że Chrystus, Ewangelia i Kościół mają dla młodych naprawdę najlepszą propozycję na życie.

Udaje mi się czasem szczerze porozmawiać z młodymi, nawet w czasie szkolnych rekolekcji. Zwykle początek jest trudny i trzeba poczekać, aż pęknie w nich lęk przed otwarciem się, zwłaszcza wobec księdza, a w moim przypadku – jeszcze biskupa. Podsumowując, dzięki tym wszystkim spotkaniom zobaczyłem zupełnie nowe pokolenie młodych, które wielokrotnie musiało budować życie na popękanych fundamentach. W klasie maturalnej, gdzie w spotkaniu uczestniczyło ponad dwadzieścia osób, gorąca dyskusja zaczęła się od wyznania jednego z uczniów.
CZYTAJ DALEJ

Apel Papieża: więcej oaz braterstwa, mniej pustyń indywidualizmu

2026-11-16 16:18

[ TEMATY ]

braterstwo

Leon XIV w Ameryce Południowej

apel papieża

Vatican Media

Papież w ośrodku dla starszych w Limie

Papież w ośrodku dla starszych w Limie

Nie możemy oddzielać wyznawanej wiary od uczynków – podkreślił Leon XIV w domu opieki dla osób starszych w Callao. W ostatnim dniu pobytu w Peru Papież ostrzegł przed obojętnością wobec ludzi bezbronnych, ich zaniedbywaniem i wykorzystywaniem. Przypomniał, że odpowiedzią na cierpienie i nierówności musi być konkretna troska o drugiego człowieka.

W placówce prowadzonej przez Małe Siostry od Opuszczonych Starców Leon XIV spotkał się z jej mieszkańcami i pracownikami. Podziękował za piekny taniec marinera peruana, jaki podopieczni wykonali przed nim.
CZYTAJ DALEJ

Niezwykły koncert stał się modlitwą

2026-11-16 23:31

Stanisław Kosowan

Wypełniona po brzegi Bazylika Mariacka, monumentalna muzyka Johanna Sebastiana Bacha, przejmująca interpretacja Anny Dymnej i niezwykła improwizacja organowa Xavera Varnusa, w której zabrzmiały motywy „Dies irae” oraz polskiego hymnu narodowego.

Dokładnie tydzień po tragedii na Rynku Głównym Kraków zgromadził się na wspólnej modlitwie i muzycznej refleksji. W ten wyjątkowy sposób rozpoczęły się XXI Dni Muzyki Sakralnej, które po raz pierwszy noszą imię św. Jana Pawła II.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję