14 września w święto Podwyższenia Krzyża św. na cmentarzu parafialnym w Zambskach Kościelnych (dekanat pułtuski) odbyła się wzruszająca patriotyczna uroczystość, upamiętniająca walki,
jakie w nocy z 6 na 7 września 1939 r. prowadzili żołnierze 5. Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego „Zuchowaci” z Wilna, broniąc przed niemieckim
najeźdźcą przeprawy przez Narew na linii: Gnojno - Ponikiew - Szygówek - Zambski Kościelne. W krwawych walkach poległo ok. 300 polskich żołnierzy. Pochowano ich w zbiorowej
mogile na cmentarzu w Zambskach. Po latach nad tym grobem kolejny już raz zgromadzili się mieszkańcy okolicznych wsi, uczniowie i nauczyciele, przedstawiciele władz, a także
kombatanci, by uczestniczyć w obchodach rocznicy walk nad Narwią.
Uroczystość rozpoczęła się programem słowno-muzycznym, przygotowanym przez uczniów miejscowej szkoły. Poprzez doskonale dobrane utwory poetyckie i muzyczne uczestniczący w rocznicy
mogli raz jeszcze przeżyć dramat chwil sprzed 64 lat. Nie było to jednak tylko wspominanie. W myśl przysłowia „Historia jest nauczycielką życia” deklamowane i śpiewane
przez młodzież utwory zawierały przesłanie na przyszłość, które było jednym wielkim wołaniem o pokój.
Do pokoju także jako owocu krzyża Chrystusa odwoływał się w swej homilii miejscowy proboszcz ks. Ireneusz Sztankowski. Przypomniał, że źródłem prawdziwego pokoju, którego świat dać nie
może, jest tylko Chrystus. Kaznodzieja nawiązał również do liturgicznej treści Podwyższenia Krzyża św., zaznaczając, że krzyż ze znaku hańby stał się nie tylko narzędziem zbawienia, ale również
przedmiotem czci. „Nieprzypadkowo krzyż, będący początkowo narzędziem zbrodni, dziś jest wieszany na piersi naszych żołnierzy. Wielu z obecnych tu kombatantów jest kawalerami różnych
odznaczeń, które przyjęły formę krzyża. Krzyż bowiem wiąże się z najwyższym bohaterstwem, z wzięciem na swoje barki odpowiedzialności za cudze losy, wreszcie - z narażeniem
lub oddaniem życia za innych” - mówił ks. Sztankowski.
Bezpośrednio przed Mszą św. licznie przybyłe na uroczystość delegacje różnych środowisk złożyły wieńce na grobie poległych. Wśród delegacji byli przedstawiciele organizacji kombatanckich, władz, partii
politycznych, służb publicznych i instytucji, w tym także okolicznych szkół.
Jak powiedział nam Ksiądz Proboszcz, uroczystości co roku gromadzą większą liczbę ludzi, w tym także dzieci i młodzież. „To bardzo ważne, że młode pokolenie uczy się, iż
są wartości, za które warto oddać życie” - mówił ks. Ireneusz Sztankowski.
Po uroczystościach przyszedł także czas na coś dla ciała: wszyscy goście zostali zaproszeni przez Księdza Proboszcza do ogrodu przy plebanii, gdzie mogli posilić się wspaniałym bigosem ugotowanym
przez parafianki z Zambsk.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
19 sierpnia 2002 roku zakończyła się ósma i zarazem ostatnia pielgrzymka papieża Jana Pawła II do Polski. – Choć stosunkowo krótka, miała wyjątkowy, wielowymiarowy charakter: była zarówno osobistym pożegnaniem Papieża z ojczyzną, jak i ważnym przekazem duchowym dla Polaków i całego świata – podkreśla ks. dr hab. Marek Słomka, prof. KUL, dyrektor Ośrodka Badań nad Myślą Jana Pawła II – Instytutu Jana Pawła II KUL.
Mijają dokładnie 24 lata, od kiedy Papież Polak po raz ostatni spotkał się ze swoimi rodakami w ojczyźnie. Pamiętną podróż apostolską po Polsce Ojciec Święty rozpoczął 16 sierpnia 2002 roku. Po dziś dzień wspominamy słowa, którymi przywitał się wówczas z Polakami: „Przestań się lękać! Zaufaj Bogu, który bogaty jest w miłosierdzie.”
Zwracając się do Polaków podczas audiencji ogólnej, Papież przypomniał dziś postać bł. ks. Władysława Findysza, pierwszego beatyfikowanego męczennika prześladowań komunistycznych w Polsce - informuje Vatican News. Oto kim był, kapłan, o którym Leon XIV mówi, że „jego świadectwo przypomina, że cywilizację miłości buduje się przebaczając i zwyciężając zło dobrem”.
Losy bł. ks. Władysława Findysza pokazują skalę nienawiści komunistów wobec Kościoła. Fałszywie oskarżony o zmuszanie ludzi do praktyk religijnych, został skazany na dwa i pół roku więzienia. W czasie uwięzienia był poddawany fizycznemu i psychicznemu znęcaniu, a władze uniemożliwiły mu zaplanowaną operację raka przełyku. Zwolniony w stanie skrajnego wycieńczenia, zmarł kilka miesięcy później w opinii świętości. „Ani więzienie, ani śmierć nie odłączyły go od Chrystusa i od owiec, które zostały mu powierzone – pisał o nim papież Franciszek w liście z okazji 50-lecia jego męczeńskiej śmierci – Błogosławiony Władysław niech będzie dla wszystkich kapłanów wezwaniem do wierności, do świętości i do całkowitego oddania w codziennej posłudze Chrystusowi i braciom. Dla wszystkich wiernych niech będzie znakiem i przykładem zawierzenia Bogu i radykalnego przywiązania do Chrystusa i do wartości, które w Ewangelii proponuje wszystkim ludziom”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.