Klerycy, Księża Przełożeni i Profesorowie udali się do dawnej siedziby Seminarium przy ul. Bernardyńskiej 3 w Krakowie. Wyjazd miał charakter pielgrzymki jubileuszowej, z racji 75-lecia istnienia naszego Seminarium. Wszyscy udali się także na grób pierwszego Księdza Rektora oraz do Łagiewnik, gdzie nawiedzili Sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Wyższe Seminarium Duchowne stanowi bardzo ważne miejsce dla każdego Kościoła diecezjalnego. Jest to, według słów Jana Pawła II, "laboratorium wiary i laboratorium powołania", gdzie młodzi ludzie są formowani na przyszłych duszpasterzy.

U stóp Wawelu

2 maja był dniem wyjazdu całej wspólnoty do Krakowa. Wyjazd ten odbył się w duchu wdzięczności Wszechmogącemu Bogu za 75 lat opieki nad częstochowskim Seminarium. Na początku wszyscy udali się do Katedry Wawelskiej, gdzie u grobu św. Stanisława, biskupa i męczennika, oraz św. Jadwigi Królowej dziękowali za powołanie do kapłaństwa i wypraszali łaskę błogosławieństwa w ich dalszej drodze ku duszpasterskiej pracy. Prosili o radykalizm i niezłomność św. Stanisława i otwartość na potrzeby innych św. Jadwigi.

Następnie przybyli do budynku przy ul. Bernardyńskiej 3, gdzie obecnie znajduje się WSD diecezji sosnowieckiej. Uczestniczyli tam w Mszy św., którą odprawili Księża Przełożeni i Profesorowie. Powitał ich Ksiądz Rektor sosnowieckiego Seminarium - ks. dr Włodzimierz Skoczny i w serdecznych słowach odwołał się do swoich wspomnień kleryckich. Przewodniczący Eucharystii rektor - ks. dr Włodzimierz Kowalik ofiarował ją jako wielkie dziękczynienie Wszechmogącemu Bogu za Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Częstochowskiej, za 75 lat jego istnienia, ludzi, którzy je tworzyli i tworzą obecnie, oraz księży, którzy tu się kształcili. W kazaniu wieloletni ojciec duchowny naszego seminarium - ks. Grzegorz Ślęzak mówił o swoistym duchu tego miejsca, które jest kolebką kapłaństwa dla duszpasterzy naszej archidiecezji. Ten duch został przeniesiony do Częstochowy, do nowej siedziby Seminarium i jest stale obecny przez posługę Księży Przełożonych i Profesorów, którzy wychowali się w Krakowie. Ks. Grzegorz Ślęzak przytoczył słowa Ojca Świętego, który w dniu poświęcenia budynku przy ul. św. Barbary 41 w Częstochowie porównał przenosiny Seminarium do tęsknoty Abrahama, który zostawił swoje ulubione miejsce i poszedł w nieznane za głosem Pana. Ale seminarium to nie tylko budynek, miejsce, to przede wszystkim " stan ducha", spotkanie z Chrystusem nauczającym, leczącym i przemieniającym. Tak rozumiane Seminarium częstochowskie jest ciągle to samo, niezależnie czy w Krakowie, czy w Częstochowie. Mszę św. zakończyły podziękowania rektora Seminarium sosnowieckiego - ks. dr Włodzimierza Skocznego za przybycie i modlitwę.

W kręgu Miłosierdzia

Po obiedzie w refektarzu seminaryjnym klerycy zwiedzali Stare Miasto. Po południu pojechali do Łagiewnik, do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, gdzie przy relikwiach św. Faustyny wypraszali łaski Miłosierdzia Bożego dla całej wspólnoty seminaryjnej. W drodze powrotnej pomodlili się przy grobie zmarłego 10 sierpnia 1936 r. śp. ks. Karola Makowskiego, pierwszego rektora Seminarium, pochowanego na Cmentarzu Rakowickim, oraz przy grobie rodziców Ojca Świętego. Wyjazd ten był dla większości kleryków pierwszą wizytą w dawnej siedzibie naszego Seminarium w Krakowie i możliwością zetknięcia się z tym wyjątkowym miejscem, kolebką kapłaństwa naszej archidiecezji.

Z Krakowa do Częstochowy

Kiedy w 1925 r. papież Pius XI utworzył nową diecezję częstochowską, na jej pierwszego biskupa mianował ks. Teodora Kubinę. Pierwszy Biskup częstochowski bardzo energicznie organizował nową diecezję. W1926 r. powołał do życia Wyższe Seminarium Duchowne w Krakowie. Od 2 października 1926 r. klerycy kształcili się gościn-

nie w budynku Ojców Bernardynów.

6 października 1930 r. Ksiądz Biskup dokonał uroczystego otwarcia budynku przy ul. Bernardyńskiej 3, gdzie przyszli kapłani diecezji częstochowskiej kształcili się do 1991r. Otwierając Seminarium, bp Kubina porównał tę instytucję do góry Tabor, na której Jezus Chrystus przemienił się wobec swoich uczniów. Szczytem zaś tej góry jest kaplica seminaryjna, gdzie młodzi adepci wpatrując się w oblicze swego Mistrza, są przez Niego przemieniani na Bożych kapłanów. W 1983 r. poświęcono plac pod budowę Seminarium w Częstochowie przy ul. św. Barbary 41 i rozpoczęto budowę. W pracach pomagali diecezjanie poprzez swoje ofiary pieniężne i pracę fizyczną przy budowie gmachu. 15 sierpnia 1991 r.

Jan Paweł II poświęcił ten budynek i Seminarium mogło przenieść się spod "cienia Wawelu, pod cień Jasnej Góry".