Reklama

Nowa ewangelizacja

Nowa ewangelizacja a katecheza

Niedziela kielecka 4/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Prymat żywej Osoby Jezusa w ewangelizacji czy reewangelizacji nie oznacza lekceważenia prawd objawionych. Kontemplując bowiem Oblicze Chrystusa na kartach Ewangelii, znajdujemy tam również prawdy objawione przez Ojca w Jezusie Chrystusie; spotykamy wymagania, jakie Jezus daje uczniom: naśladowanie, błogosławieństwa, Kazanie na Górze.
Chrześcijaństwo na pierwszym miejscu jednak nie jest doktryną, nawet piękną, nie jest zbiorem wspaniałych wartości tzw. chrześcijańskich, ale jest Osobą, komunią osoby człowieka z żywą Osobą Jezusa. Największą wartością chrześcijańską jest Jezus Chrystus. Dopiero na drugim miejscu jest akceptacją prawd objawionych przez Jezusa Chrystusa. Ważniejszy jest Oblubieniec niż bogate wiano, jakie daje swej Oblubienicy Kościołowi. Jeżeli więc chcemy odpowiedzieć na trudny postulat Papieża, to musi się dokonać ewangeliczne nawrócenie polskiego nauczania religijnego: katechezy i ambony. Muszą one odnaleźć żywą Osobę Jezusa i uczyć słuchaczy kontemplacji Jego Oblicza.
Papież w adhortacji Ecclesia in Europa mówi również o katechezie. Musi być ona jednak, jak całe nauczanie Kościoła, skoncentrowana na Jezusie i przekazywana tym, którzy wierzą w Jezusa i żyją w osobowym z Nim związku. Katecheza ten związek pogłębia. Dzieje Apostolskie nas pouczają, że nawróceni i ochrzczeni w Pięćdziesiątnicę Żydzi trwali we wspólnocie i nauce Apostołów. Nauka ta zwana didache oznaczała katechezę. Taka jest droga od początku Kościoła. Od kerygmatu do katechezy.
Kerygmat jest głoszeniem żywej Osoby Jezusa Chrystusa, wezwaniem do nawrócenia i wiary. Katecheza (didache) wyjaśnia i pogłębia wiarę. Nowa ewangelizacja, zwana również reewangelizacją, prowadzi do wiary w Jezusa Chrystusa, katecheza tę wiarę pogłębia. Jan Paweł II w konstytucji apostolskiej Fidei depositum, ogłoszonej z okazji wydania Katechizmu Kościoła Katolickiego, pisze, że celem tego katechizmu jest „wykład wiary Kościoła i nauki katolickiej”. Jest więc adresowany do ludzi już wierzących. Umacnia i utwierdza wiarę uczniów Pana Jezusa, tj. ludzi, którzy wierzą w Jezusa i przyjmują Go za jedynego swego Pana. Katechizm, podobnie jak reewangelizacja, skoncentrowany jest na Jezusie Chrystusie. Chrystus Jednorodzony Syn Boży został posłany przez Ojca i za sprawą Ducha Świętego stał się człowiekiem w łonie Najświętszej Dziewicy Maryi, by być naszym Zbawicielem.
Podobnie miejsce katechezy widzi Papież w adhortacji Ecclesia in Europa. Posługa katechezy polega na kształtowaniu i rozwijaniu wiary każdego człowieka, który uwierzył w Chrystusa i przyjął chrzest. Katechizm jest narzędziem „formowania chrześcijan do dojrzałej wiary” (nr 51). Katecheza, podobnie jak całe nauczanie Kościoła, winna być skoncentrowana na Chrystusie.
Ojciec Święty stawia wysokie wymagania katechezie. Nie tylko powinna prowadzić chrześcijan do wiary dojrzałej, lecz również powinna „zaproponować katechezę odpowiadającą różnym drogom duchowym wiernych różnego wieku i stanu życia” (nr 51). Katecheza powinna również przewidzieć odpowiednie formy kierownictwa duchowego. Głównym jednak zadaniem katechezy jest odkrywanie znaczenia chrztu i jego zobowiązań. Podstawą tej prawdy winien być Katechizm Kościoła Katolickiego.
Jak widać z tych rozważań, Ojciec Święty precyzyjnie odróżnia nową ewangelizację od katechezy. Celem pierwszej jest doprowadzić do żywej wiary w Osobę Chrystusa tych, którzy niegdyś ochrzczeni utracili jednak żywy związek z Chrystusem i Kościołem. Muszą na nowo uwierzyć i przyjąć Jezusa jako Pana. Katecheza natomiast jest adresowana do ludzi wierzących. Pogłębia ich wiarę i prowadzi do dojrzałości.
Czy można mówić o katechezie ewangelizacyjnej? W znaczeniu ścisłym można tylko w dwóch wypadkach. Po pierwsze - gdy wśród katechizowanych jest młodzież, która wprawdzie była ochrzczona, ale utraciła związek z Chrystusem i Kościołem; tych trzeba najpierw nawrócić do wiary w żywą Osobę Jezusa, a dopiero później katechizować. Po drugie - gdy są młodzi o wierze sformalizowanej, martwej, bez osobistego związku z Panem. Tych trzeba przeprowadzić od wiary sformalizowanej i zakonserwowanej do wiary żywej i dojrzałej. Jak to zrobić? Czekamy na propozycje.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polak uratował życie młodej Amerykance. Zobacz poruszającą historię!

2026-02-18 20:44

[ TEMATY ]

dawca szpiku

canva.com

Amerykanka, która zmagała się z rzadkim nowotworem, zaprosiła na swój ślub mężczyznę z Polski, dzięki któremu mogła stanąć na ślubnym kobiercu. Karol jest bowiem dawcą szpiku, który uratował jej życie.

Kaedi Cacela z Chicago to młoda kobieta, która usłyszała od lekarzy dramatyczną diagnozę. Jej organizm mierzył się z zespołami mielodysplastycznymi, czyli grupą nowotworów układu krwiotwórczego. Jedyną szansą na pokonanie rzadkiej choroby był przeszczep szpiku.
CZYTAJ DALEJ

Post otwiera rękę dla potrzebującego

2026-01-22 10:34

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
CZYTAJ DALEJ

Premier zaapelował do Polaków przebywających w Iranie o pilne opuszczenie tego kraju

2026-02-19 13:56

[ TEMATY ]

apel

Canva

Premier Donald Tusk zaapelował w czwartek do Polaków przebywających w Iranie o pilne opuszczenie tego państwa oraz zaniechanie wyjazdów do niego. Rzecznik MSZ zapewnił z kolei, że polska ambasada w Iranie na bieżąco monitoruje rozwój sytuacji, a na tę chwilę jej obsada nie jest zmniejszana.

- Proszę natychmiast opuścić (...) Iran i w żadnym wypadku nie wybierać się do tego kraju - zwrócił się szef rządu do Polaków przebywających w tym państwie lub planujących wyjazd tam.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję