Bóg zechciał, abyśmy doczekali roku 2004, w którym to mogliśmy przeżyć wielkie wydarzenia religijne: misje święte i nawiedzenie kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Te wydarzenia zapisały się na
trwałe w naszej pamięci.
Od 29 lutego do 7 marca w parafii św. Jerzego w Biłgoraju odbywały się misje święte Misje prowadzili ojcowie sercanie: o. Adam Brzeźniak i o. Maciej Moskwa, którzy przygotowywali parafię na nawiedzenie
obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Każdy dzień kończył się Apelem Jasnogórskim o godz. 21.00. Codziennie kościół był wypełniony wiernymi i żarliwą modlitwą.
Nadszedł upragniony przez wszystkich dzień spotkania z Matką. 7 marca o godz. 16.00 odbyło się nabożeństwo oczekiwania. O godz. 16.20 w uroczystej procesji wyruszyliśmy na granicę parafii, aby powitać
Obraz. Uroczystości rozpoczęły się od powitania i Mszy św., której przewodniczył bp Jan Śrutwa. Kolejne godziny to spotkania modlitewne poszczególnych stanów: ojców, matek, dzieci i młodzieży. Wierni
w skupieniu zanosili prośby do największej Pośredniczki, jaką jest nasza Matka i Królowa - Maryja. Wszyscy wierzyli gorąco, że zostaną wysłuchani, że „Matka z radością poda dłoń”, że
zniknie „ból i w oczach łzy”, że „doda sił”. Nie zabrakło też chwil ciszy, która sprzyjała indywidualnym rozważaniom. Były też i takie zdarzenia: Nocą, jak Nikodem, przyszedł przed
Obraz pewien ojciec. Znam go. Wiem, że nie chodził do kościoła. Dzięki misjom i odwiedzinom świętego Obrazu narodził się na nowo. Widziałem, jak pisał jakieś postanowienie na kartce. Wielu takich „Nikodemów”
tej nocy przychodziło do kościoła. Wielkie rzeczy działy się tej nocy, ale większość z nich zna tylko Matka i Jej Syn...
Kiedy nadeszła godzina pożegnania z Matką, czuło się, że Ktoś bardzo bliski „odchodzi”, lecz pozostawia nas mocniejszymi nadzieją. Podczas pobytu obrazu Matki Bożej w parafii ludzie stali
się jakby weselsi, życzliwsi dla siebie, bardziej wyciszeni.
Maryjo! Pragniemy Ci podziękować za łaskę Twoich odwiedzin. Za modlitwę razem z Tobą. Pomóż nam, naszej parafii naśladować Ciebie, która jesteś wzorem miłości. Abyśmy wierzyli tak mocno jak Ty. Abyśmy
ufali Bogu tak mocno jak Ty. Abyśmy kochali Boga i ludzi tak mocno jak Ty. Abyśmy byli błogosławieni jak Ty.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
W irackim Kurdystanie rosną obawy przed eskalacją konfliktu na Bliskim Wschodzie. Region ten zagrożony jest atakiem rakietowym ze strony Iranu. „Nikt nie jest bezpieczny, rośnie strach wśród chrześcijańskich rodzin, niektóre już uciekają” - mówi ks. Ghazwan Baho. Podkreśla, że „w obecnej sytuacji, ziemia ta może opustoszeć z chrześcijan”.
Kiedy Teheran grozi atakiem na „wszystkie obiekty” w regionie irackiego Kurdystanu, naraża na niebezpieczeństwo większość starożytnej społeczności chrześcijańskiej w tym kraju. Iracki kapłan wyznaje, że „w Alkosz chroni się coraz więcej chrześcijańskich rodzin, które uciekły przed bombami, a to oznacza, że wyznawcy Chrystusa nie są już bezpieczni”. Ks. Ghazwan Baho jest proboszczem chaldejskiego kościoła św. Jerzego w Alkosz. Jego wspólnota znajduje się w samym sercu Równiny Niniwy, 45 kilometrów od Mosulu, który przez dziesięć lat był bastionem fundamentalistów z Pastwa Islamskiego, i niedaleko granicy z Syrią.
Pani Doktor jest dla naszych czasów przykładem właściwej realizacji tego specyficznego powołania, które tak często jest nierozumiane, jakim jest powołanie do samotności. Samotności, która nie ma nic wspólnego z modelem życia jako singla/singielki, tylko prowadzi do całkowitego oddania życia Bogu i bliźnim - wskazał w wypowiedzi dla Polskifr.fr postulator procesu beatyfikacyjnego dr Wandy Błeńskiej ks. Marcin Kaczmarek.
8 marca przypada Dzień Kobiet. Jak podkreślił ks. Kaczmarek na bazie rozmów z kobietami, dr Błeńska inspiruje dziś wiele z nich.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
