31 maja był dla uczniów, rodziców i nauczycieli Zespołu Szkół Społecznych nr 1 dniem szczególnym. Po 14 latach swojej działalności szkoła otrzymała imię, a jej patronem został poeta ks. Jan Twardowski.
Główne uroczystości odbyły się w kościele św. Judy Tadeusza. Jak już wielokrotnie w historii szkoły zdarzało się, gościny użyczył nam proboszcz i przyjaciel szkoły ks. prał. Stanisław Tomkowicz.
Centralnym punktem dnia była Msza św. koncelebrowana przez bp. Kazimierza Górnego. Powagi uroczystości dodawał Chór Uniwersytetu Rzeszowskiego, który odśpiewał Gaude Mater Polonia. W wygłoszonej homilii Ksiądz Biskup wskazał na aspekt radości wypływający z tej wspaniałej uroczystości. Skierował do nas słowa: „Jakże się cieszę, że patronem waszej szkoły będzie człowiek wielkiej radości. Ta poezja, która jest prosta i piękna, pełna zdumienia nad światem, chce nam powiedzieć: »Radujcie się i bądźcie pogodni!«”.
Kiądz Biskup poświęcił sztandar szkoły i tablicę pamiątkową. Mimo obowiązków duszpasterskich pozostał na części artystycznej przygotowanej przez uczniów pod kierunkiem nauczycielek naszej szkoły: Agaty Celtner, Reginy Mamczur i Alicji Mitoń.
Ks. Jana Twardowskiego. reprezentowała dr Aleksandra Iwanowska - edytor dzieł poety, która przypomniała, że 1 czerwca ks. Jan Twardowski obchodził będzie 89 urodziny.
W imieniu Kuratora Oświaty głos zabrała Helena Duś, odczytany też został list od Prezydenta Rzeszowa.
Przewodnicząca Stowarzyszenia Przyjaciół Zespołu Szkół Społecznych nr 1 Izabela Napiórkowski odczytała uroczystą uchwałę.
Nie mogło zabraknąć w tym dniu tych, którzy przewodzili tej szkole przez wszystkie te lata jej działalności.
Założycielki szkoły Małgorzata Dudek i Regina Mamczur przypomniały trudne początki i dość zawiłą historię tworzenia szkoły.
Dyrektor naszego zespołu szkół Anna Czyrek przypomniała motywację wyboru patrona dla tej niepowtarzalnej i szczególnej zarazem szkoły: „Szukaliśmy osoby, która będzie nam towarzyszyć jak dobry duch w codziennym życiu, która będzie razem z nami zachwycać się pięknem stworzenia, dziwić się rzeczom wielkim, bo prostym, klękać przed tajemnicą bliskości Boga. Szukaliśmy osoby, która znając ludzką słabość, czasem zapyta:
Jak daleko odszedłeś
od prostego kubka z jednym uchem
od starego stołu ze zwykłą ceratą
od matki która patrzała w oczy Żebyś nie kłamał.
My, tworzący tę szkołę wiemy, że taką osobę znaleźliśmy w postaci ks. Jana Twardowskiego i jesteśmy dumni, że zechciał patronować naszej szkole. To było dla nas wielkie radosne święto”.