Reklama

Oaza w Sobocie

„Nasz świat ogarnia wielki smutek, smutek nie do uleczenia. Żyjemy na wielkiej pustyni. Pustynia jest ziemią, na której nic już nie rośnie, ziemią bez przyjaciół i przytulnego kąta, ziemią na której ludzie nie żyją już dla innych. Jednak na tej wielkiej pustyni możemy być małą oazą, gdzie wszystko rozpocznie się raz jeszcze, gdzie życie znowu zacznie rozkwitać” (Phil Bosmans).

Niedziela legnicka 38/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ruch Światło-Życie, jako chrześcijański ruch formacyjny, pragnący pomagać ludziom każdego wieku i stanu w dążeniu do dojrzałej wiary, wypracował system formacyjny, w którym można wyodrębnić trzy etapy: ewangelizacja, katechumenat, diakonia. Jedną z podstawowych metod formacji jest oaza rekolekcyjna. Jest ona formą intensywnego doświadczenia życia Kościoła: we wspólnocie, w liturgii, na spotkaniu ze Słowem Bożym, w miłości braterskiej. Piętnastodniowe rekolekcje trzech stopni mają program oparty na tajemnicach Różańca św. (radosnych, bolesnych, chwalebnych) i układzie roku liturgicznego. W naszej diecezji rekolekcje tego typu również miały miejsce. Jednymi z nich była Oaza Nowego Życia I°, która odbyła się od 26 czerwca do 13 lipca w Sobocie koło Lwówka Śląskiego. Wzięło w niej udział 41 osób. Naszymi moderatorami byli: ks. Artur Kaproń i ks. Dariusz Markowicz, wspomagało ich 2 kleryków z WSD w Legnicy oraz 5 animatorów. Plan każdego dnia był dość napięty. Do stałych elementów programu należały: jutrznia, szkoła śpiewu prowadzona przez kleryka Karola, szkoła modlitwy prowadzona przez kleryka Pawła, spotkania w grupach z animatorami, namiot spotkania (osobista modlitwa oparta na Słowie Bożym), pogodny wieczór, modlitwa wieczorna. Punktem centralnym każdego dnia była Eucharystia - źródło i szczyt życia chrześcijańskiego. Pierwszym punktem kulminacyjnym oazy I stopnia jest osobiste przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela. Odbyło się ono w 4. dniu rekolekcji i było zakończeniem etapu ewangelizacji, opierającej się na czterech prawach życia duchowego. Uczestnicy dokonali w tym dniu najważniejszego wyboru w swoim życiu, oddając je Chrystusowi. 12. i 14. dnia rekolekcji, posłuszni swemu Panu, wyszli, jak Apostołowie, dwójkami, by podzielić się swoim doświadczeniem ze spotkaniem z Chrystusem z mieszkańcami Soboty. W dniu zesłania Ducha Świętego (tj. 13. dnia rekolekcji) wszyscy udali się na pielgrzymkę do Barda Śląskiego. Tam miał miejsce Dzień Wspólnoty: spotkały się wszystkie oazy, które odbywały swoje rekolekcje w I turnusie. W tym dniu, podczas tzw. godziny odpowiedzialności, uczestnicy mieli możliwość podpisania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. KWC jest szczególną formą świadectwa, wyrazem Nowej Kultury, polegającej na uwolnieniu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność. Osoby, które podpisały KWC, zdecydowały się na całkowitą abstynencję od alkoholu i innych używek oraz modlitwę, aby w ten sposób pomóc tym, którzy trwają w niewoli różnego rodzaju nałogów. Rekolekcje zakończyła uroczysta agapa - „uczta miłości”, przygotowana przez naszą „kadrę”. Oaza ta nie odbyłaby się, gdyby nie życzliwość wielu ludzi. Dlatego serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy pomogli w organizacji rekolekcji: ks. prał. Janowi Myckowi, ks. kan. Janowi Kułynie, księżom michalitom z Soboty, rodzicom ks. Artura i wiernym z parafii pw. św. Piotra i św. Pawła w Sobocie, którzy wspierali naszą kuchnię, rodzicom uczestników, którzy ofiarowali nam ciasta na agapę oraz wszystkim, którzy pamiętali o nas w modlitwie. Jednocześnie ośmielamy się prosić o dalszą modlitwę, aby rekolekcje, które przeżyliśmy, przyniosły obfity owoc w naszym życiu, abyśmy zmieniając siebie - zmieniali świat.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Niebawem wielki odpust w Rokitnie

2026-06-06 12:00

[ TEMATY ]

Zielona Góra

Rokitno

Angelika Zamrzycka

Rokitno

Rokitno

18 czerwca obchodzimy uroczystość NMP z Rokitna, głównej patronki diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Główne uroczystości odpustowe odbędą się w sobotę 20 czerwca w Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej.

Obchody, które w tym roku będą miały miejsce w sobotę 20 czerwca, będą połączone ze szczególnym upamiętnieniem 80. rocznicy aktu zawierzenia Niepokalanemu Sercu NMP Administracji Apostolskiej Kamieńskiej, Lubuskiej i Prałatury Pilskiej, co miało miejsce 15 sierpnia 1946 w Gorzowie Wlkp. Mszy św. o godz. 12:00 będzie przewodniczył biskup Krzysztof Nykiel, regens Penitencjarii Apostolskiej. Odpust Rokitniański to również dzień Diecezjalnej Pielgrzymki Rodzin, a także Diecezjalnej Pielgrzymki Parafialnych Rad Duszpasterskich i Ekonomicznych.
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

Beatyfikacja dziewięciu salezjanów męczenników

2026-06-06 21:26

Biuro Prasowe AK

Kościół włączył w poczet błogosławionych dziewięciu polskich salezjanów męczenników: Jana Świerca, Ignacego Antonowicza, Ignacego Dobiasza, Karola Goldę, Franciszka Ludwika Harazima, Franciszka Miśkę, Ludwika Mroczka, Włodzimierza Szembeka i Kazimierza Wojciechowskiego.

Beatyfikacja odbyła się w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, a w imieniu papieża Leona XIV dokonał jej kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję