Przygotowania do nawiedzenia parafii w Bychawce rozpoczęły się 1 listopada br. Dzień Wszystkich Świętych to dla parafii odpust, który jest nie tylko dniem modlitw i spotkań na cmentarzu. Licznie
przybyli w tym dniu wierni modlili się i ofiarowali odpusty za swoich bliskich, a w sercu przygotowywali się do niecodziennych odwiedzin ich parafii.
„Dzięki Opatrzności Bożej również i nam została dana łaska przeżywania radości nawiedzenia Matki Bożej. Maryja przychodzi do nas, aby w tych trudnych wyzwaniach, jakie niesie ze sobą codzienne życie
i nowe tysiąclecie, umocnić naszą wiarę, nadzieję i miłość. Przychodzi wraz ze swoim Synem, Jezusem Chrystusem, żeby nam pomóc. Przygotujmy więc naszą parafię, nasze rodziny i nasze serca na te wielkie
i ważne chwile przez modlitwę i przez uczestnictwo w rekolekcjach” - zachęcał proboszcz, ks. Stanisław Góra.
13 listopada br., w strugach ulewnego deszczu, przybyła Maryja! Procesja z obrazem wyruszyła pod przewodnictwem bp. Mieczysława Cisło. Obraz nieśli przedstawiciele różnych stanów. Z mijanego przy
drodze cmentarza tysiącami świateł witano Orędowniczkę Łask, prosząc o wstawiennictwo. Odezwały się dzwony kościelne i syrena z pobliskiej strażnicy OSP. W kościele przywitał Maryję Ksiądz Proboszcz:
„Witam Cię, Matko Boża Częstochowska w Bychawce, w naszym parafialnym Wieczerniku. Przychodzisz do nas na progu trzeciego tysiąclecia, bo nas kochasz. Twoja obecność tutaj to dla nas ogromna radość
i wielkie szczęście. Pragniesz nam pomóc w przezwyciężaniu naszych słabości, naszej obojętności. Wiemy, że Twoja moc pośrednictwa jest ogromna. Pragniemy dzisiaj zawierzyć Ci naszą parafię, nasze rodziny,
całe nasze życie oraz prosić Cię o nieustającą pomoc. Matko Pięknej Miłości, strzeż naszych ognisk rodzinnych. W macierzyństwo duchowej opieki weź chorych, cierpiących, bezdomnych, zagubionych”.
Najbardziej wzruszające było powitanie przez poetkę ludową, Aleksandrę Sobiś z Tuszowa wraz z zespołem „Tuszowianki”.
Uroczystej Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył bp Mieczysław Cisło, który wygłosił homilię. „Matka Jasnogórska przyszła do nas, aby się wsłuchać w głosy naszych serc, aby po matczynemu udzielić
wsparcia; przyszła i przyniosła nam Jezusa Chrystusa. (...) Nie zapominajmy o przykazaniach Bożych, nie zapominajmy o świętości sakramentów, o nierozerwalności małżeństwa. Nie wolno nam ulec zniechęceniu,
apatii społecznej, nie możemy pozwolić, aby wykorzystywano wolność dla własnych celów. Trzeba, aby jeden człowiek działał dla drugiego, żeby był mu bratem poprzez miłość i zwycięstwo nad złem” -
mówił Ksiądz Biskup.
Na całodobowe czuwanie u stóp Matki złożyły się: modlitwa kobiet i matek, ojców i mężczyzn, poszczególnych wiosek, Kółek Różańcowych, dzieci szkolnych i nauczycieli. Odprawiono nabożeństwo wdzięczności
za dar wiary; modlono się za zmarłych. O północy pasterkę maryjną celebrowali miejscowi księża oraz księża, którzy pracowali wcześniej w Bychawce.
Parafia Wszystkich Świętych w Bychawce swoją historią sięga XV w. (pierwsza wzmianka źródłowa pochodzi z 1429 r.). Na początku XIX w. kościół popadł w ruinę; zabroniono odprawiania w nim wszelkich
nabożeństw. Wielką rolę w odnowieniu kościoła i ożywianiu życia religijnego parafian odegrał ks. Walenty Baranowski, późniejszy biskup lubelski (zmarł w 1879 r.). Z rozległej niegdyś parafii powstały
nowe: w Jabłonnej i Bystrzycy Starej, część przyłączono do parafii w Piotrkowie. Na tutejszym cmentarzu znajduje się m.in. grób Kajetana Koźmiana, słynnego poety, krytyka, wysokiego urzędnika Księstwa
Warszawskiego.
Pierwszy List Jana prowadzi do świadectwa apostolskiego. Apostołowie głoszą to, co usłyszeli, zobaczyli, oglądali własnymi oczami i czego dotykały ich ręce. Wiara wyrasta z Wcielonego Słowa życia. Ewangelia ma smak spotkania. Bóg wszedł w historię. Dał się usłyszeć. Dał się zobaczyć. Dał się dotknąć.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Po raz pierwszy ciało niebieskie zostało nazwane imieniem papieża Leona XIII (1878-1903). Niedawno odkryta asteroida została zarejestrowana przez Międzynarodową Unię Astronomiczną (IAU) pod nazwą „Gioacchinopecci”, poinformowało 29 kwietnia Obserwatorium Watykańskie. Nosi ona numer rejestracyjny 858334 i została odkryta za pomocą teleskopu watykańskiego znajdującego się na Górze Graham w Arizonie.
Gioacchino Pecci to imię chrzcielne urodzonego w 1810 roku późniejszego papieża Leona XIII, który odegrał znaczącą rolę w historii astronomii watykańskiej. Podczas jego pontyfikatu zostało na nowo utworzone w 1891 roku papieskie obserwatorium. Decyzję tę podjął na mocy motu proprio zatytułowanego „Ut mysticam”. W dokumencie papież zlecił przedstawicielom Kościoła promowanie nauk przyrodniczych w miarę ich możliwości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
