Reklama

Tydzień Modlitwy o Jedność Chrześcijan

Chrystus fundamentem

„Chrystus jedynym fundamentem Kościoła” (1 Kor 3, 1-23). Pod takim hasłem przebiega w tym roku Tydzień Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. W Kielcach zwyczajowo rozpocznie go Eucharystia w kościele Świętej Trójcy o godz. 18.00.

Niedziela kielecka 3/2005

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Hasło Tygodnia opracowane zostało przez grupę roboczą chrześcijan ze Słowacji. W jej skład weszli przedstawiciele protestantyzmu, prawosławia i rzymskiego katolicyzmu. Proponowana liturgia nabożeństwa ekumenicznego jest uproszczona i składa się z następujących elementów: przywitania, litanii dziękczynnej, czytania i zwiastowania Słowa Bożego, wyznania wiary, modlitw wstawienniczych, błogosławieństwa i rozesłania wiernych. Polska adaptacja materiału pomocniczego dokonana została wspólnie przez: Radę Episkopatu ds. Ekumenizmu Kościoła Rzymskokatolickiego oraz Polską Radę Ekumeniczną (PRE). Po raz siódmy w historii polskiego ekumenizmu publikowana jest wspólna broszura na Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Teksty nowotestamentalne oraz Psalmy pochodzą z ekumenicznego przekładu zaakceptowanego przez 11 polskich Kościołów, a wydanego przez Towarzystwo Biblijne w Polsce. Pozostałe teksty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, wydanej przez Kościół rzymskokatolicki w Polsce.
Zwyczajem przyjętym na nabożeństwach ekumenicznych w Polsce jest gościnna „wymiana” kaznodziei oraz zachęcanie wiernych własnych Kościołów do udziału w nabożeństwach Tygodnia. Jego hasło rozważane jest przez osiem kolejnych dni.
Trzeba dodać, że 17 stycznia jest obchodzony VIII Dzień Judaizmu w Kościele katolickim w Polsce, a 26 stycznia - V Dzień Islamu.
Tradycją kieleckich obchodów Tygodnia jest Msza św. pierwszego dnia z udziałem reprezentantów innych Kościołów, sprawowana w kościele Trójcy Świętej. Zazwyczaj Ewangelię śpiewa w języku staro-cerkiewno-słowiańskim ks. Stanisław Tyszuk, proboszcz parafii prawosławnej. Liturgię Słowa przygotowują klerycy, poszczególne czytania - przedstawiciele innych wyznań. Wypowiedzenie wspólnego błogosławieństwa przenika duch jedności.
W każdy wtorek w kościele pw. św. Franciszka z Asyżu odbywa się modlitwa ekumeniczna w duchu Taizé, która dzięki zaangażowaniu wiernych działaczy na rzecz ekumenizmu zyskuje w tym szczególnym Tygodniu specjalny wymiar. Radio Kielce i Radio Plus emitują audycje ekumeniczne, przygotowane przy współudziale księży specjalistów w dziedzinie ekumenizmu i Koła Ekumenicznego w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach (obecnie Koło skupia kilkanaście osób, jego przewodniczącym jest kleryk Walery Orsik z Białorusi).
W pewnym okresie czasu praktykowane było odwiedzanie przez katolików innych wspólnot chrześcijańskich, ale obyczaj ten jest słabo podtrzymywany.
Natomiast zakończenie Tygodnia (25 stycznia) od kilku lat odbywa się w odrestaurowanym kościele Trójcy Świętej, zwanej Ekumeniczną Świątynią Pokoju (będącej własnością Kościoła ewangelicko-augsburskiego). Zazwyczaj przemawia wtedy reprezentant strony katolickiej.

Ks. dr Władysław Sowa, referent ds. ekumenizmu, przypomina początki działań ekumenicznych w Kielcach: „Gdy sięgam pamięcią do 1964 r., kiedy to wstąpiłem do Seminarium, powstało wtedy koło ekumeniczne, które założył alumn Przemysław Lutyński. Już wtedy przeżywaliśmy wspólną modlitwę o zjednoczenie chrześcijan w naszej seminaryjnej kaplicy, którą inspirowali nasz ksiądz wicerektor, późniejszy bp Mieczysław Jaworski oraz wykładowca teologii dogmatycznej i ekumenizmu ks. prof. Władysław Łydka. Brał w niej udział ks. Solar z Kościoła prawosławnego. Alumni wykonywali śpiewem Akatyst ku czci Bogarodzicy. Pomagali także w porządkowaniu cmentarza prawosławnego przed uroczystością Wszystkich Świętych. Opiekowali się również ks. Solarem w ostatnich latach jego życia. Później nawiązano kontakt z Kościołem ewangelicko-augsburskim. Wspominam miłą i owocną współpracę z pastorem tegoż Kościoła ks. Janem Szklorzem. Tydzień Modlitw o Zjednoczenie Chrześcijan miał już wtedy miejsce w seminaryjnym kościele pw. Trójcy Świętej, gdzie ks. Szklorz głosił Słowo Boże, a jego homilie były drukowane na łamach Współczesnej Ambony; uczestniczył także w obradach III Synodu Diecezji Kieleckiej. Wówczas w tych ekumenicznych działaniach brał udział ks. prawosławny Wł. Tyszuk.
Grono osób zaangażowanych w modlitwy ekumeniczne poszerzało się o aktualnie pracujących w Kielcach kapłanów i wiernych świeckich Kościołów: metodystycznego, zielonoświątkowego, polskokatolickiego i baptystycznego. Gromadziliśmy się nie tylko w kościołach parafii rzymskokatolickich, ale także w zborach ww. wyznań chrześcijańskich, a także w kaplicy Sióstr Karmelitanek i placówce DPS im. F. Malskiej czy też klasztorze Ojców Oblatów na Świętym Krzyżu. Obecnie dysponujemy kościołem ekumenicznym Świętej Trójcy (dawniej Piotra i Pawła), gdzie w pierwsze wtorki miesiąca mogą gromadzić się chrześcijanie różnych wyznań na wspólnej modlitwie. Przeżywaliśmy także święto Biblii - można było wysłuchać wówczas wykładów o tematyce biblijnej, m.in. ks. dr. Jana Nowaka z WSD i zapoznać się z ogromem prac, których owocem jest ekumeniczny polski przekład Pisma Świętego Nowego Testamentu i Psalmów na Trzecie Tysiąclecie”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2005-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zasłonięty krzyż - symbol żalu i pokuty grzesznika

Niedziela łowicka 11/2005

[ TEMATY ]

Niedziela

krzyż

Wielki Post

Karol Porwich/Niedziela

Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów. Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek. Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Jestem "kierowcą Matki Bożej". Jak prowadzi się samochód, w którym jedzie Maryja?

2026-03-22 20:15

[ TEMATY ]

peregrynacja

Peregrynacja Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej

Diecezja sosnowiecka

Ojciec Karol Bilicz

Ojciec Karol Bilicz

W diecezji sosnowieckiej trwa peregrynacja obrazu Matki Bożej. Jest samochód, jest trasa, są godziny co do minuty. Ale to wszystko przestaje mieć znaczenie w jednej chwili. Kiedy obraz jest wnoszony. Kiedy ludzie milką. I kiedy – bez żadnego sygnału – zaczynają klękać. O tej drodze, która nie jest tylko przejazdem, opowiada ojciec Karol Bilicz, paulin, jeden z dwóch „kierowców Maryi” w Polsce. Rozmawia Dominika Bem.

Zacznijmy od rzeczy, która brzmi niemal jak metafora, a przecież jest bardzo konkretna. Ojciec jest „kierowcą Matki Bożej”. Kim właściwie jest kierowca Maryi?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję