Mamy Rok Eucharystii. Tymczasem niewielu wie, że jedna z kaplic bocznych archikatedry wrocławskiej poświęcona jest temu tematowi.
Mowa o kaplicy Bożego Ciała, zwanej też Elektorską.
W ołtarzu głównym gorejące słońce - symbol Eucharystii - wyrasta z umieszczonej nad tabernakulum olśniewającej blaskiem Arki Starego Przymierza, co podkreśla ideę harmonii Starego i Nowego Przymierza. Obok, po dwóch stronach, stoją posągi Mojżesza i Aarona. Pierwszy trzyma tablice Dekalogu, drugi ubrany jest w szaty kapłańskie.
Idei tej poświęcone są też dwa potężne obrazy, które wiszą naprzeciwko siebie na ścianach bocznych. Na przedstawiającym „Ostatnią Wieczerzę” Jan Frans de Backer dał św. Janowi Apostołowi twarz... swej żony, a jako apostoła przedstawił siebie. Drugi obraz przedstawia „Ofiarę Melchizedecha”.
W kaplicy jest nagrobek fundatora kaplicy - biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika Neuburga, elektora Trewiru, stąd właśnie jedna z nazw kaplicy - Elektorska. Na jego zwieńczeniu widać alegoryczne wyobrażenie Synagogi (wąż owinięty wokół laski i postać z zakrytą twarzą). Obok umieszczono symbol Ecclesii (Kościoła) z krzyżem. Elektora pochowano pod posadzką kaplicy.
Pełne symboliki są też supraporty (płyciny dekorowane w tym przypadku reliefami), umieszczone symetrycznie nad drzwiami. Pomiędzy 1720 a 1724 r. wykonał je słynny rzeźbiarz Ferdinand Maximilian Brokof z Pragi, który na Śląsku pozostawił po sobie dzieło nie mniej wspaniałe - sześć monumentalnych, pełnych ekspresji rzeźb na fasadzie bazyliki w Krzeszowie. Supraporty w kaplicy Elektorskiej przedstawiają rzeczy ostateczne: Śmierć (starzec na łożu śmierci w otoczeniu rodziny), Sąd Ostateczny (Chrystus jako Sędzia), Piekło (miejsce kary) i Niebo (miejsce nagrody). Umieszczone powyżej putta podtrzymują symbole charakteryzujące każdą z supraport. Widoczne jeszcze wyżej freski wyobrażają ewangelistów i doktorów Kościoła z ich atrybutami: św. Mateusza (anioł), św. Marka (lew), św. Łukasza (wół), św. Jana (orzeł), św. Grzegorza Wielkiego (w stroju papieskim), św. Hieronima (księga), św. Ambrożego (strój biskupi i ul pszczeli) oraz św. Augustyna (ubiór biskupi i serce gorejące).
Podłużne założenie architektoniczne kaplicy podkreślono, umieszczając eliptyczną kopułę wzdłuż głównej osi symetrii. Usytuowano ją na oświetlonym oknami tamburze, który oparto na czterech żaglach. Fresk na kopule przedstawia Bunt i Strącenie Aniołów.
Kaplica powstała w latach 1716-1724 według projektu wybitnego wiedeńskiego architekta Johanna Bernharda Fischera. Jej powstanie przyczyniło się do ożywienia sztuki barokowej na Śląsku.
Nasza jubileuszowa droga prowadzi nas do Miedniewic – miejsca, które udowadnia, że Bóg wybiera to, co pokorne, by objawić swoją wielkość. Choć dziś wznosi się tu monumentalna świątynia, wszystko zaczęło się w 1674 roku w zwykłej, chłopskiej stodole. To właśnie tam pobożny gospodarz, Jakub Trojańczyk, umieścił zakupiony na odpuście w Studziannie mały drzeworyt przedstawiający Świętą Rodzinę.
Miedniewicka historia jest niezwykła: Jakub powiesił odpustowy obrazek na dębowym słupie wspierającym dach stodoły i tam każdego dnia żarliwie się modlił. Wkrótce mieszkańcy zaczęli dostrzegać nad stodołą dziwny blask, który brano za pożar. Gdy okazało się, że to nadprzyrodzone zjawisko, do Miedniewic zaczęły płynąć rzesze pielgrzymów. Sam wizerunek – choć wykonany na skromnym papierze – przedstawia Jezusa, Maryję i Józefa siedzących przy wspólnym stole, co czyni go wyjątkowym znakiem bliskości Boga w codzienności domowego życia.
Decyzja sądu jest odpowiedzią na wniosek o wstrzymanie trwających w katedrze prac nad demontażem i wymianą historycznych witraży. Apelowali o to konserwatorzy i przedstawiciele stowarzyszeń zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego. Obrońcy witraży podkreślali, że skoro przetrwały one tragiczny pożar, to ich zachowanie powinno być naturalnym wyborem w procesie odbudowy.
Inicjatorem pomysłu wprowadzenie do odrestaurowanej katedry współczesnych witraży jest prezydent Francji Emmanuel Macron, który motywuje swą decyzję pragnieniem pozostawienia w bazylice „śladu XXI wieku”, który okazał się dla katedry tak bolesny poprzez wyniszczający pożar. Koszt przedsięwzięcia szacowany jest na około 4 mln euro. Ostateczna decyzja w sprawie urządzenia paryskiej katedry należy do państwa, które od 1905 roku jest jej właścicielem.
Międzyreligijny marsz na rzecz praw człowieka i pokoju przeszedł ulicami Jerozolimy. Jego uczestnicy opowiedzieli się przeciwko nienawiści i przemocy oraz nawoływali do wzajemnego szacunku i pojednania między mieszkańcami tego Świętego Miasta. Pokojowa inicjatywa odbyła się cztery dni po tym, jak w klimacie przemocy i nienawiści, izraelscy nacjonaliści przeszli przez palestyńskie dzielnice Jerozolimy w tak zwanym Marszu Flagi.
Marsz pojednania odbył się w Jerozolimie już po raz czwarty. Ramię w ramię szli w nim 18 maja przedstawiciele różnych wspólnot religijnych i społeczeństwa obywatelskiego. Inicjatywa została zorganizowana przez Międzyreligijne Forum na rzecz Praw Człowieka i Pokoju wraz z siecią ponad trzydziestu organizacji, w tym Rabbis for Human Rights. Obecni byli przedstawiciele Patriarchatu Łacińskiego Jerozolimy, Kustodii Ziemi Świętej oraz Wikariatu św. Jakuba dla katolików jązyka hebrajskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
