Reklama

1% dla Caritas

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Od 1 stycznia 2004 r. ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz znowelizowana ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala każdemu podatnikowi przekazać 1% swojego podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego zamiast do budżetu państwa. Caritas Archidiecezji Lubelskiej posiada status organizacji pożytku publicznego; została ona zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem 0000204819.
Jeżeli chcesz, aby Twoje pieniądze przekazano na konkretne cele społeczne, możesz wpłacić 1% na konto organizacji, której ufasz od lat. Jak przekazać 1% podatku na rzecz Caritas Archidiecezji Lubelskiej? Oblicz 1% z ogólnej kwoty podatku dochodowego. Znajdziesz ją w formularzu PIT-36 w poz. 180 lub PIT-37 w poz. 110. Wpisz obliczony 1% (pomijając grosze) do zeznania podatkowego (PIT-36 poz. 181 lub PIT-37 poz. 111). Odejmij wartość 1% od ogólnej sumy należnego podatku. Wpisz wartość podatku pomniejszoną o 1% do zeznania podatkowego (PIT-36 poz. 182 lub PIT-37 poz. 112). Zanim złożysz zeznanie podatkowe we właściwym Urzędzie Skarbowym (nie później niż do 30 kwietnia 2006 r.), wpłać obliczoną wcześniej kwotę 1% na konto Caritas Archidiecezji Lubelskiej (opłata na poczcie 1 zł, w oddziałach banku Pekao S.A. wpłata gotówkowa bez prowizji), umieszczając na przekazie bankowym swoje dane (imię, nazwisko, adres) oraz dane Caritas (Caritas Archidiecezji Lubelskiej, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 20-950 Lublin, Pekao S.A. V O/Lublin 4612401503111100001752 8351). Pamiętaj o dopisku „Jeden procent dla Caritas”. Zachowaj odcinek przekazu bankowego, który stanowi dowód przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego. Z działalnością Caritas w Polsce zapoznasz się na stronie internetowej www.caritas.pl.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pierwsze wspomnienie liturgiczne bł. Stanisława Streicha

2026-02-27 12:51

[ TEMATY ]

bł. ks. Stanisław Streich

BP Episkopatu

Bł. Stanisław Streich

Bł. Stanisław Streich

27 lutego 2026 r. po raz pierwszy przeżywamy wspomnienie liturgiczne Błogosławionego Stanisława Kostki Streicha.

Urodził się 27 sierpnia 1902 r. w Bydgoszczy w pobożnej, chrześcijańskiej rodzinie. Święcenia prezbiteratu przyjął 6 czerwca 1925 r. Pracował jako wikariusz w Poznaniu i kontynuował studia. Był również kapelanem zgromadzeń zakonnych oraz nauczycielem religii. W roku 1933 objął parafię pw. św. Barbary w Żabikowie, a dwa lata później został proboszczem w nowoutworzonej parafii pw. św. Jana Bosko w Luboniu, z zadaniem wybudowania kościoła. Wszędzie dał się poznać jako gorliwy i sumienny duszpasterz, wspierający potrzebujących i odważnie głoszący Ewangelię. Zatroskany o zbawienie swoich parafian, poświęcał się im bez reszty, czerpiąc siły ze sprawowanych sakramentów św. 27 lutego 1938 r. został zamordowany w czasie Mszy św., w lubońskim kościele, przez zagorzałego komunistę.
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostny Kadr z Niedzielą #9

2026-02-27 09:07

screen YT

Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.

Zamknij X
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo z Jasnej Góry: "Zostałam uzdrowiona. Te kule chcę zostawić Matce Bożej". Później do kul doszła jeszcze biała laska

2026-02-27 21:12

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Matka Boża Częstochowska

świadectwo

Karol Porwich/Niedziela

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Zawieszone na ścianach wota. Laski niewidomych, kule niepełnosprawnych i ortopedyczne podpórki. Każde z wotów to albo znak prośby, albo dowód wdzięczności wobec Maryi za okazaną pomoc

Tamtego momentu, kiedy matka ułożyła ją na torach i przywiązała do szyn, nie pamięta. Za mała była. I dobrze, że nie pamięta. Matka już nie żyje, o zmarłych źle się nie mówi, a ją przecież dróżnik znalazł. Co za szczęście, że akurat po tych torach szedł! Takie rzeczy zdarzają się tylko na filmach, czyż nie? No więc miała już swój happy end. Wychowali ją dziadkowie.

WIĘCEJ ŚWIADECTW W KSIĄŻCE: ksiegarnia.niedziela.pl. DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję