Do sanktuarium św. Mikołaja w Pierśću co roku przyjeżdżają tysiące ludzi. Jest ich coraz więcej, więc, by w ogóle mogli wejść i pomodlić się przy relikwiach Patrona pierścieckiego sanktuarium, muszą wcześniej ustalać termin. Tak jest zwłaszcza w okresie przedświątecznym.
Ustalono już czas pielgrzymek poszczególnych parafii. Jak poinformował ks. Jerzy Horzela, proboszcz sanktuarium w Pierśćcu, jako pierwsi odwiedzili św. Mikołaja pątnicy z trzech parafii skoczowskich: Świętych Apostołów Piotra i Pawła, Znalezienia Krzyża Świętego i Matki Bożej Różańcowej oraz wierni z Dębowca, Simoradza, Międzyrzecza i Pogórza.
2 grudnia o godz. 10 sanktuarium św. Mikołaja nawiedzą pątnicy zgromadzeni w grupach Ducha Świętego Apostolstwa Dobrej Śmierci. Przyjedzie ich prawdopodobnie ok. 500.
W dniu imienin św. Mikołaja główne uroczystości rozpoczną się o godz. 16 i będzie w nich uczestniczyło ok. 800 parafian z Chybia.
7 grudnia o godz. 17 zaczną się modlić parafianie z Mazańcowic, Pogwizdowa, Brennej Centrum, z Górek Wielkich (parafia św. Jana Sarkandra), Leśnicy oraz parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej.
9 grudnia o godz. 9.30 przyjadą do Pierśćca wierni z Zabrzega, Bielowicka, Bierów, Drogomyśla i Mikuszowic oraz Zaborza.
11 grudnia od godz. 17 przy relikwiach modlić się będą pątnicy ze Strumienia, Ochab, Ustronia-Polany, Ogrodzonej, Nierodzimia, Zabłocia i parafii św. Mikołaja w Bielsku-Białej.
Jako jedne z ostatnich wypraszać łaski przez wstawiennictwo św. Mikołaja będą dzieci działające w Podwórkowych Kółkach Różańca |więtego Madzi Buczek. Będzie to 17 grudnia - godziny jeszcze nie ustalono z Radiem Maryja, które będzie transmitowało część uroczystości o godz. 13.
Każda wizyta pielgrzymkowa jest realizowana według następującego scenariusza: rozpoczyna się wprowadzeniem księdza proboszcza, który prezentuje pątnikom biografię św. Mikołaja, następnie wszyscy uczestniczą we Mszy św. koncelebrowanej z homilią tematyczną, po niej wystawia się relikwie św. Mikołaja, by je wierni ucałowali. W trakcie czczenia relikwii rozpoczyna się nabożeństwo. Wierni przynoszą indywidualne prośby do św. Mikołaja.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.
Zamknij X18 lutego - Zacznijmy rozbrajać nasz język, rezygnując z ostrych słów, pochopnych osądów, mówienia źle o nieobecnych, którzy nie mogą się bronić, oraz unikając oszczerstw
W związku ze zbliżającą się rocznicą śmierci błogosławionej Rodziny Ulmów ukazała się książka „ULMOWIE. Rękopisy”, zawierająca niepublikowane dotąd zapiski, listy oraz fotografie dokumentujące życie Józefa i Wiktorii Ulmów. Publikacja oparta jest na autentycznych materiałach z lat 1921–1944 i pozwala spojrzeć na historię rodziny z Markowej z niezwykle osobistej perspektywy – poprzez ich własne słowa, notatki oraz rodzinne dokumenty.
W książce znalazły się m.in. prywatne zapiski Józefa Ulmy, jego listy, refleksje z okresu służby wojskowej, a także świadectwa zainteresowań nauką i edukacją dzieci. Całość uzupełniają niepublikowane dotąd fotografie pokazujące codzienność rodziny. Szczególnym symbolem publikacji jest dopisek „Tak”, zapisany ołówkiem przez Józefa Ulmę na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dla wielu badaczy i biografów to właśnie ten fragment Pisma Świętego stał się duchowym mottem życia rodziny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
