Parafię erygował biskup częstochowski Stanisław Nowak 18 października 1982 r., jednak już ponad rok wcześniej ks. Szymon Szymocha organizował życie parafialne, najpierw jako administrator, a następnie jako proboszcz tej wspólnoty. Rozpoczęły się żmudne prace budowlane, które w przyszłości zaowocować miały piękną, parafialną świątynią. Wobec ówczesnych władz podtrzymywana była wersja, iż to tylko budowa punktu katechetycznego, gdyż o kaplicy nie można było nawet wspominać. Pawilon stanowił pierwsze miejsce liturgicznych spotkań. W listopadzie 1981 r. ks. prał. Władysław Sobczyk poświęcił plac pod budowę przyszłej świątyni. W październiku 1982 r. odprawiona została pierwsza Eucharystia w kaplicy św. Łukasza Ewangelisty. W powstające dzieło włączało się wielu parafian, nawet młodzież udzielała się przy tworzeniu nowej rodziny. Kolejne lata pracy pierwszego w dziejach proboszcza, ks. Szymona Szymocha oraz wiernych, to systematyczna posługa duszpasterska z dziećmi, młodzieżą, dorosłymi, tworzenie nowych wspólnot parafialnych, prace nad wykańczaniem i upiększaniem kaplicy.

Nowa karta historii

29 czerwca 1989 r. parafia św. Łukasza Ewangelisty przekazana została księżom pallotynom. Tą decyzją rozpoczęta została nowa karta w historii sosnowieckiej wspólnoty. Parafię objął ks. Władysław Nadybał SAC, który przejdzie do historii jako budowniczy nowego kościoła. 29 czerwca 1991 r. bp Stanisław Nowak wmurował kamień węgielny. Od tej chwili rosły mury, na placu pojawiły się dźwigi, ciężkie samochody, ale i oddani, ofiarni parafianie, którzy nie szczędzili czasu i sił w pokonywaniu trudności. W tym czasie rozkwitało też życie duchowe, istniały wspólnoty parafialne, m.in. ministranci i lektorzy, Żywy Różaniec, Oaza Żywego Kościoła, Wieczernik Młodzieżowy, Schola Parafialna. Lata 1993-94 upłynęły pod hasłem solidnej pracy duszpasterskiej i kontynuacji budowy Domu Parafialnego. 18 października 1994 r. ordynariusz diecezji sosnowieckiej, bp Adam Śmigielski SDB dokonał konsekracji nowej świątyni.
W 1999 r. nastąpiła zmiana proboszcza. Miejsce ks. Nadybała zajął ks. Stanisław Flis SZC. Okres sprawowania posługi duszpasterskiej upłynął trzeciemu w dziejach proboszczowi na kontynuowaniu programu opracowanego przez poprzednika. Piękniał teren przykościelny, utworzył się swoisty „żywy pomnik” z drzewek ofiarowanych dla upamiętnienia uroczystych chwil. Przed Domem Parafialnym stanął pomnik Założyciela Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, św. Wincentego Pallottiego.

Troska o Kościół

Ks. Piotr Ramusiewicz SAC objął sosnowiecką parafię 4 września 2005 r. i duszpasterzuje w niej do dzisiaj. „To historyczna data, rozpoczął się bowiem pracowity czas, zaszły niesamowite zmiany w naszym kościele. Ksiądz Proboszcz wziął wszystko pod lupę. Wynik swoich przemyśleń podał do wiadomości parafianom” - mówi parafianin Czesław Tumidajski. „Natychmiast należy usunąć z filarów zagrażające życiu czarne płytki, podnieść estetykę prezbiterium poprzez ukazanie krzyża w sposób jemu należny, zadbać o ludzi starszych przystępujących do Komunii św. przez ustawienie balustrad, nadać ołtarzowi centralny punkt wzrokowy w chwili wejścia do kościoła, umożliwić wszystkim obecnym w kościele jednakowe warunki przez zainstalowanie nowego nagłośnienia, zmienić ogrzewanie, znaleźć stałe miejsce dla figury Matki Bożej Fatimskiej, doprowadzić prezbiterium do ustaleń soborowych, zbudować ołtarze dla tabernakulum i Matki Bożej Fatimskiej, zmienić oświetlenie prezbiterium” - to tylko niektóre z koniecznych inwestycji. Kolejne miesiące to realizacja planu.
Parafia to jednak nie tylko kościół materialny, ale przede wszystkim kościół żywych kamieni. Ks. Piotr przedstawił też zamierzenie w kwestii ożywienia życia parafialnego poprzez stworzenie grup zainteresowań. Wcześniej urządzona została sala kinowa, służąca też do spotkań przedmałżeńskich. Przygotowano kawiarenkę dla dzieci i młodzieży. Powstała ankieta, która wskaże potrzeby parafian nt. ewentualnego wejścia do wybranej wspólnoty. „Parafianie mogą zgłosić swój udział do wspólnoty biblijnej, charytatywnej, oazy rodzin, duszpasterstwa nauczycieli, chóru parafialnego, mass mediów, scholi dziecięcej lub wspólnoty młodzieżowej” - zaznacza ks. Piotr Ramusiewicz. W życiu wspólnotowym zamierza on iść wyznaczonym programem, nie zaprzepaścić dotychczasowych dokonań, prowadzić duszpasterstwo systematyczne, przybliżać ludzi, zwłaszcza tych młodych do Chrystusa.