Sześć drewnianych kilkumetrowych rzeźb można od paru dni oglądać w Wilkowicach. Stoją one przed budynkami użyteczności publicznej. Przygotowali je artyści uczestniczący w warsztatach rzeźbiarskich zorganizowanych przez Stowarzyszenie Kulturalne „Wrota Beskidów”.
Pracowaliśmy do soboty nad sześcioma rzeźbami - opowiada prezes Stowarzyszenia, Jolanta Kapela. - Każdy z uczestników wybrał sobie jeden temat, strażacy z wilkowickiej OSP przywieźli i przycięli drzewo. Wszyscy zaangażowaliśmy się w przyjęcie znanych nawet na świecie artystów ludowych. Goście z zewnątrz mieszkali w strażnicy, tam jedli śniadania, natomiast inne posiłki przygotowywali kolejno pracownicy poszczególnych instytucji: Urzędu Gminy, szkoły, przedszkola. Urząd Gminy też współfinansował te warsztaty. Dzisiaj idziemy na kolację do księdza proboszcza, który jest naszym wielkim admiratorem i dobroczyńcą.
- To mój drugi plener - informuje najbardziej utytułowany rzeźbiarz, Greco de Angelis, absolwent Accademia di Brera. - Wybrałem sobie św. Kingę, ale chcę ją ukazać jako postać symboliczną. Dlatego ona trzyma w rękach kulę soli, przed nogami ma kościół, bo krzyż i sól się łączą. Kościół w Polsce jest solą ziemi, ważną częścią. Ponieważ św. Kinga jest patronką samorządowców, stanie przed Urzędem Gminy.
Obok niego pracuje również obcokrajowiec, Słowak, Milan Mićienko, który rzeźbi dłutem twarz św. Jadwigi. - To moje drugie spotkanie z Polską. Tu, w górach jest bardzo fajnie. Ja przygotowuję św. Jadwigę dla gimnazjalistów.
Stanisław Kwaśny obserwuje aureolę leżącego św. Michała, coś tam z jednej strony poprawia, coś przy okazji usuwa z laski świętego: - Musi być ciekawy, bo stanie przed kościołem. To patron parafii - uśmiecha się. Oprócz tego wykonano dla straży św. Floriana, króla Jagiełłę dla dzieci ze Szkoły Podstawowej, a dla przedszkolaków wawelskiego smoka.
Pierwszym dokonaniem Stowarzyszenia Kulturalnego „Wrota Beskidów” była bożonarodzeniowa szopka, która w zeszłym i w tym roku ozdabiała wejście do parafialnego kościoła. Wszyscy 34 członkowie przygotowali do niej po jednej postaci wielkości od 1 do 1,5 m. Były również organizowane warsztaty bibułkarskie. Prawdopodobnie w sierpniu lub wrześniu zaczną się kolejne warsztaty, tym razem dla hafciarek. Będą one wykonywały sakwy rycerskie. Można się na nie zapisać. Dokładniejsze informacje zostaną umieszczone na stronie internetowej gminy Wilkowice.
Uosobiona Mądrość, która w Księdze Przysłów woła na rozstajach dróg, opowiada w tym fragmencie własną genealogię: „Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna”. Hebrajski czasownik qanah dopuszcza kilka znaczeń - nabyć, zrodzić, stworzyć; Septuaginta wybrała ektisen, „stworzył”, i to greckie brzmienie stało się w IV wieku orężem arian przeciw współwieczności Syna. Atanazy odpowiadał, rozróżniając porządki: odwieczne zrodzenie Mądrości i jej „stworzenie” w ekonomii Wcielenia - spór o jeden czasownik z Prz 8 wymusił precyzję nicejskiego wyznania wiary. Mądrość była przy Bogu przed otchłaniami, źródłami i górami, a przy dziele stworzenia stała u Jego boku jako amon - słowo tłumaczone dwojako: „mistrzyni” budująca świat albo „wychowanka” bawiąca się przed Ojcem; oba odczytania podtrzymuje sam tekst, mówiący o Mądrości „igrającej” na okręgu ziemi, której „radością jest przebywać z synami ludzkimi”. Stworzenie nie jest u swych podstaw koniecznością ani walką - jest grą miłującej Mądrości. Nowy Testament rozpozna w tych zdaniach rysy Chrystusa, „Pierworodnego wobec każdego stworzenia”, w którym wszystko zostało stworzone (Kol 1,15-17; por. J 1,1-3). Liturgia maryjna czyta ten tekst od wieków, a tradycja nazwała Maryję Stolicą Mądrości - Sedes Sapientiae: Tą, w której odwieczna Mądrość zamieszkała cieleśnie i z której przyjęła ludzkie oblicze. Końcowe błogosławieństwo - „szczęśliwy człowiek, który mnie słucha, czuwając codziennie u moich drzwi” - opisuje zarazem Jej postawę i program dla czcicieli: codzienna, wierna bliskość wobec Mądrości, która „znajduje życie”.
Dla młodych małżonków pielgrzymka była przede wszystkim czasem wdzięczności.
Wśród tysięcy pielgrzymów z Archidiecezji Łódzkiej, którzy pieszo dotarli na Jasną Górę, znalazło się także pięć pary nowożeńców. Weronika i Maciej Wysokińscy, Marcelina i Paweł Kieliszkiewicz, Monika i Artur Adamiak, Anna i Kamil Kossowscy oraz Nowożeńcy z Pieszej Pielgrzymki Ziemi Łaskiej, którzy od lat pielgrzymowali do tronu Królowej Polski. Tym razem na Jasną Górę przyszli już jako małżeństwa.
Dla młodych małżonków pielgrzymka była przede wszystkim czasem wdzięczności. Przyszli, aby podziękować Bogu za to, że postawił na ich drodze drugiego człowieka – że pozwolił im się spotkać, poznać i zakochać. Teraz, już po wypowiedzeniu sakramentalnego „tak” wobec Boga i Kościoła, chcieli powierzyć Mu rozpoczynającą się wspólną drogę życia.
Ich pielgrzymowanie było także modlitwą za małżeństwa i przyszłe rodziny. Idąc przez kolejne kilometry, młodzi prosili Maryję, aby otaczała ich opieką, pomagała im budować trwałą więź i prowadziła ich przez kolejne lata wspólnego życia. – Przyszliśmy do Maryi, żeby się Jej pokazać – można powiedzieć o ich pielgrzymowaniu. Pokazać Jej swoją miłość, swoje małżeństwo i nowy etap życia, który właśnie się rozpoczął - mówią zgodnie nowożeńcy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
