Pierwsze zapiski na temat miejscowości Chrzanowice pojawiły się w księgach parafialnych kościoła rzymskokatolickiego w Kamieńsku na przełomie XV i XVI wieku. W Księgach Wizytacji Biskupich przeczytać można, że w 1683 r. Chrzanowice były jedną z trzynastu wiosek należących do parafii Kamieńsk. Liczyły 160 mieszkańców. W 1900 r. było ich już 636 osób. Ludność zamieszkującą Chrzanowice stanowili przede wszystkim rolnicy. Do 1905 r. był prowadzony dwór szlachecki. Plac obecnej plebanii jest podarowanym placem dworskim, wcześniej stanowił przedwojenną szkołę. Szkoła ta odegrała duże znaczenie w wychowaniu dzieci i młodzieży w duchu religijno-patriotycznym. W kronice szkolnej prowadzonej wówczas przez nauczyciela Henryka Giełżyńskiego znajdujemy wpis bp. Teodora Kubiny - pierwszego biskupa diecezji częstochowskiej, a także założyciela Akcji Katolickiej, który wizytował szkołę.
Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy wydzielona została z parafii Kamieńsk. Najpierw utworzono wikariat terenowy (26. 10. 1980 r.), który objął ks. Zenon Haraziak. Parafię 19 kwietnia 1983 r. erygował bp Stefan Bareła. Pierwszym proboszczem został mianowany ks. Zenon Haraziak, który zmarł rok później, 8 kwietnia 1984 r. Ks. Haraziak dał się poznać jako człowiek i kapłan blisko związany ze sprawami ludzi pracy, doskonale je rozumiejący i bez reszty im oddany. Dar głoszenia słowa Bożego, dowcip i osobisty urok zjednywały mu wielkie grono parafian. Parafianie bardzo cenią pamięć po swoim pierwszym proboszczu, świadczy o tym tablica wmurowana na frontonie kościoła, oraz nadanie nazwy jednej z ulic imienia ks. Zenona Haraziaka, postawiono kapliczkę poświęconą jego pamięci, parafianie odwiedzają również jego grób. Kolejni proboszczowie poświęcali swoje siły i budowali plebanię, rozbudowywali i upiększali kościół. Byli to ks. kan. Zygmunt Todos (1984-94), ks. kan. Piotr Wyrwich (1994-97), ks. kan. Tomasz Wrona (1997-04), ks. prał. Eugeniusz Bubak (2004-06) i obecny proboszcz ks. Tomasz Schabowicz. Trud tworzenia parafii, gdzie szczególnie na początku władze komunistyczne utrudniały budowę kościoła, został nagrodzony konsekracją świątyni, której dokonał 27 czerwca 2002 r. abp Stanisław Nowak.
Parafia nasza żyje Bogiem. Jest tu Parafialny Oddział Akcji Katolickiej, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, duża liczba ministrantów, chórek żeński, Koła Żywego Różańca. We wszystkich ważnych wydarzeniach uczestniczy także Straż Pożarna, Koło Gospodyń Wiejskich, szkoła podstawowa oraz wierni, którzy podejmują inicjatywy razem z Proboszczem. W ciągu istnienia 25 lat parafii wyszedł z niej jeden kapłan - ks. Tomasz Krawczyk, który 11 czerwca 2006 r. odprawił u nas swoją Mszę św. prymicyjną.
W homilii wygłoszonej przez bp. Antoniego Długosza podczas jubileuszowej Mszy św. koncelebrowanej, dominowało słowo „matka”. Biskup porównał osobę matki z Matką Bożą i przekonywał nas, że mając za Patronkę Matkę Bożą Nieustającej Pomocy zawsze możemy liczyć na Jej opiekę i wsparcie, nie tylko w trudach dnia codziennego. Dlatego powinna nam towarzyszyć radość płynąca z takiego obcowania. Uroczystość jubileuszu emanowała radością, a sam bp Długosz przekonał nas o sensie walki i przetrwania parafii. Mszę św. zakończyła uroczysta procesja wokół kościoła.
Dziękujemy księżom przybyłym na tę szczególną uroczystość, a także gościom i wszystkim, którzy uczestniczyli i modlili się razem z nami. Składamy podziękowanie proboszczowi ks. Tomaszowi Schabowiczowi za trud zorganizowania i przygotowania uroczystości jubileuszowej. Dziękczynne „Te Deum” ofiarujemy Bogu za małą, skromną parafię, za cud jej powstania, za dobre ludzkie serca, które u jej powstania walczyły za wiarę.