Czy wszystko ma kończyć się tym, że człowiek «w proch się obraca»? Ten cmentarz, na którym stoimy - podobnie jak i wszystkie cmentarze świata - kryją w sobie to wielkie, odwieczne pytanie. Jeśli ziemia należy do Boga - czyż może nie należeć do Boga bardziej jeszcze ten, który stał się pośród ziemi obrazem Boga i Jego podobieństwem?” - mówił bp Piotr Libera w homilii wygłoszonej w uroczystość Wszystkich Świętych. Biskup Płocki przewodniczył Mszy św. na cmentarzu zabytkowym w Płocku - najstarszej nieprzykościelnej nekropolii w Polsce (powstała w 1780 r., 10 lat przed warszawskim cmentarzem Powązkowskim i ok. 20 lat przed cmentarzem Rakowickim w Krakowie).
Pasterz zwrócił uwagę na perspektywę zmartwychwstania, która otwiera się przed człowiekiem wierzącym. „Ten cmentarz - podobnie jak wszystkie cmentarze świata - uczestniczy w Krzyżu i Zmartwychwstaniu Chrystusa. Ziemia została nawiedzona tajemnicą Syna Bożego. Ziemia została nawiedzona tajemnicą Odkupienia. Śmierć nie odbiera nam człowieczeństwa, aby uczynić je «prochem ziemi». Śmierć oddaje nas Bogu w Jezusie Chrystusie” - mówił bp Libera.
W uroczystość Wszystkich Świętych Biskup Piotr odwiedził także sztab trwającej akcji „Ratujmy «Płockie Powązki»”, dzięki której są konserwowane najstarsze i najbardziej znaczące dla miasta nagrobki. Kwestarze wyruszyli na płockie nekropolie już po raz dziewiąty, by zbierać pieniądze na ich renowację. „Powązki” pojawiają się w nazwie akcji zapewne dlatego, że dzięki inicjatywie ratowania najstarszej warszawskiej nekropolii stały się one znakiem ratowania cmentarnych zabytków w ogóle.
Datki były zbierane na czterech płockich cmentarzach: obydwu cmentarzach przy al. Kobylińskiego (katolickim i zabytkowym), na cmentarzu komunalnym oraz cmentarzu prawosławnym przy ul. Norbertańskiej. W ramach akcji zebrano już łącznie prawie ćwierć mln zł, ratując 17 pomników i płyt nagrobnych. W tym roku pierwszego dnia do godz. 19 kwestarze zebrali ponad 31 tys. zł - o ponad 5 tys. więcej niż w roku ubiegłym. Podczas całej dwudniowej kwesty zebrano 43,6 tys. zł.
W tym roku pieniądze będą przeznaczone przede wszystkim na pomnik Adama Grabowskiego - dziennikarza, współzałożyciela i jednego z pierwszych dyrektorów Jagiellonki, a także płockiego radnego. Drugim nagrobkiem przeznaczonym do renowacji jest znajdujący się na cmentarzu prawosławnym pomnik z grobu Aleksego Kiriuszyna - płockiego pejzażysty.
W ubiegłym roku za zebrane pieniądze udało się odrestaurować pomniki rodziny Żochowskich - płockich bankierów, Płoskich - działaczy patriotycznych i narodowych oraz - dzięki wydatnej pomocy Kurii Diecezjalnej - ks. Wincentego Orzeszkowskiego (więcej o nim - za tydzień w artykule ks. Michała Mariana Grzybowskiego).
„Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem”. Bóg daje Izraelowi na pustynię nie tylko prawo i mannę, lecz także eskortę. Hebrajski malak znaczy po prostu „posłaniec”. Cała jego godność płynie z Posyłającego: „jest w nim bowiem moje imię”. Imię Boże w posłańcu to najściślejsza z możliwych legitymacji. Kto słucha anioła, słucha Tego, który go posłał, a kto się mu sprzeciwia, sprzeciwia się samemu Bogu. Tekst wiąże z darem anioła wymaganie: „szanuj go i słuchaj jego głosu”. Opieka jest towarzyszeniem, które domaga się posłuszeństwa drodze Bożej. To samo powie chrześcijańska teologia aniołów stróżów. Ich posługa wspiera wolność człowieka. Psalm 91, który liturgia dziś śpiewa, ujmie to najpiękniej: „swoim aniołom nakazał w twej sprawie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach”. Wiara w anioła stróża jest konsekwencją biblijnego obrazu Boga, który prowadzi swój lud konkretnie, przez posłańców. Bazyli Wielki pisał, że przy każdym z wiernych stoi anioł jako wychowawca i pasterz prowadzący życie. Hieronim dodawał, że wielka to godność dusz, skoro każda od narodzenia ma przydzielonego anioła. Kościół wspomina dziś tę cichą asystencję, o której zwykle przypominamy sobie dopiero w niebezpieczeństwie, a która trwa w dni powszednie. Anioł jest przede wszystkim od drogi.
Październik to dla wielu osób czas powrotu do różańca. W kościołach po raz kolejny rozbrzmiewa „Zdrowaś Maryjo”, a wśród wiernych pojawiają się postanowienia, by tej modlitwie poświęcać więcej czasu. Tyle że z czasem bywa różnie. Praca, dom, dzieci, zakupy, nauka, spotkania i dziesiątki drobnych spraw sprawiają, że wieczorem najczęściej marzymy już tylko o chwili odpoczynku. Czy w takim rytmie dnia jest jeszcze miejsce na różaniec?
Podczas objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie w 1877 roku pojawiło się wezwanie do modlitwy różańcowej. Dla wielu osób różaniec stał się odtąd jedną z najważniejszych codziennych modlitw. Tyle że regularność nie zawsze przychodzi łatwo. Nie każdy ma możliwość, by wieczorem spokojnie usiąść i przez kilkadziesiąt minut modlić się bez przerwy. Czasem wystarczy jednak zacząć od jednej tajemnicy.
W Kościele św. Augustyna w Paryżu powstała Kaplica Nawrócenia św. Karola de Foucauld. Stworzono ją wokół konfesjonału ks. Henri’ego Huvelina, u którego spowiadał się przyszły święty i odkrył na nowo wiarę katolicką w październiku 1886 roku. Gdy został księdzem, kilkakrotnie odprawiał Msze św. w kościele swego nawrócenia.
Kaplicę zainaugurowano w niedzielę 27 września. Na zachowanym oryginalnym konfesjonale ks. Huvelina znajduje się tabliczka z napisem: „Ici Charles de Foucauld s’est converti en se confessant à l’abbé Huvelin en octobre 1886” (Tutaj Karol de Foucauld nawrócił się, spowiadając się u ks. Huvelina w październiku 1886 roku). Naprzeciwko stoi brązowy posąg św. Karola de Foucauld, dłuta Daphné du Barry. Pomiędzy nimi na ścianie umieszczono relikwię świętego. Można tam również zostawiać intencje modlitewne, szczególnie za osoby, które odeszły od wiary, i prosić dla nich o łaskę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
