Trzęsacz

„Pismo Święte źródłem nauczania religii i współczesnej katechezy” - pod takim hasłem w dniach 10-11 maja br. w Trzęsaczu miała miejsce V Nadbałtycka Debata Katechetyków Polskich. W pierwszym dniu obrad podczas dwóch sesji dyskutowano na temat odkrywania Słowa Bożego w Biblii i trudnościach z tym związanych oraz o znaczeniu Pisma Świętego a koncepcją katechezy. Zwrócono uwagę, że dość powszechnie słyszy się, że Biblia jest wyobcowana z naszej kultury, że wielu uważa, że można ją czytać dzieciom jako księgę zawierającą fantastyczne opowiadania. Dużym utrudnieniem jest laicyzacja, a jej efektem jest wyobcowanie z religijnej tradycji wyrastającej z tekstów biblijnych. Wskazano na konieczność Biblii, tak, by stała się „kodem katechezy”, by teksty biblijne powodowały spotkanie z Chrystusem. Ks. prof. Jan Kochel, mówiąc o błędnych etapach wychowania biblijnego, niedopuszczalnych podejściach do tekstu Pisma Świętego wskazał etapy dydaktyczne w inicjowaniu owego spotkania: Słowo mówi na dziś, wierne oryginałowi, przekazuje Dobrą Nowinę, znajomość bosko-ludzkiej natury Biblii i umiejętność zastosowania w nauczaniu religijnym. Z kolei ks. prof. R. Murawski zaznaczył, że źródłem nauczania katechetycznego jest Pismo Święte i katechizm, i „nie wolno ich oddzielać, choć zawsze istnieją tendencje akcentowania jednego z nich. Zadaniem katechety jest łączenie tych dwóch elementów”.
Koniecznym jest ukazanie, że zamierzeniem autorów natchnionych było przybliżenie i wyjaśnienie czytelnikowi czegoś więcej, pewnej głębi. Biblia uwarunkowana jest czynnikami historycznymi, społecznymi, politycznymi czasów, w jakich powstawały kolejne jej księgi. Stąd też rozpatrywane problemy winno się ukazywać w całym kontekście związków łączących człowieka z Bogiem, np. grzech, jego skutki itd.
Ks. prof. M. Zając zwrócił uwagę, że katecheta ma „zanurzyć tych, których chce zaprowadzić do Chrystusa w Słowie Bożym”. To działanie winna poprzedzić modlitwa. Wskazał również na zagrożenia (zmniejszenie zainteresowania Biblią, ośmieszanie Biblii, konkurencja literatury, filmów nie w wersji chrześcijańskiej, negatywny wizerunek Kościoła, degradacja przestrzeni rodzinnej) i na czynniki wspomagające (atrakcyjność kadry katechetycznej, lokalizacja punktów katechetycznych dla chcących pogłębiać wiadomości o Piśmie Świętym, by to był „pokarm codzienny”). Podczas III sesji obrad zastanawiano się, co to znaczy, że Biblia jest źródłem katechezy, a także nad możliwościami i ograniczeniami katechezy biblijnej. Poruszono również temat nowej podstawy programowej (ks. prof. P. Tomasik, ks. prof. J. Szpet, ks. dr K. Kantowski). Debata polskich katechetyków zorganizowana przez Katedrę Katechetyki i Homiletyki Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego ukazała ważność Biblii w katechetycznej posłudze Słowa. Po Soborze Watykańskim II, zwłaszcza po ogłoszeniu Konstytucji dogmatycznej o Objawieniu Bożym, w której padają słowa zachęty do czytania i studium ksiąg świętych” (nr 26), w kontekście katechezy szkolnej należy zaakcentować, że Pismo Święte najpierw musi zainteresować katechetę (ks. prof. A. Offmański), by wydobywać z niej sens, a nie odczucie, by było ono Księgą rozświetlającą problemy życia dzisiejszego człowieka. „Tylko przez światło wiary i rozważanie słowa Bożego można zawsze i wszędzie poznawać Boga, w którym «żyjemy, poruszamy się i jesteśmy» (Dz 17, 28), w każdym wydarzeniu szukać Jego woli, widzieć Chrystusa we wszystkich ludziach, czy to bliskich, czy obcych, trafnie osądzać prawdziwe znaczenie i wartość rzeczy doczesnych tak samych w sobie, jak i w stosunku do celu człowieka” (KO 4).
Podstawowymi źródłami dla nauczania religii w szkole są: Objawienie, Tradycja, liturgia i nauczanie Kościoła. Posiadają one charakter biblijny, teologiczno-dogmatyczny, eklezjalny i liturgiczny i mają być gwarancją pełnego i integralnego przekazu wiedzy, prawdy i wartości obecnych w chrześcijaństwie. Są one dla nauczania religii czymś oczywistym. I choć dostrzega się dziś trudności z posługiwaniem się Biblią we współczesnej katechezie i małym jej zainteresowaniem, to należy wierzyć, że zostanie wypracowany sposób na wykorzystanie Ksiąg Świętych w procesie ewangelizacji.