Reklama

Aspekty

śp. ks. Jan Wójtowicz

16 września 2020 r., w Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze, w wieku 86 lat i w 56 roku kapłaństwa zakończył swoją ziemską pielgrzymkę śp. ks. kan. Jan Wójtowicz, emerytowany kapłan diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

[ TEMATY ]

ks. Jan Wójtowicz

Archiwum Kurii Biskupiej w Zielonej Górze

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Msza św. pogrzebowa z udziałem Księdza Biskupa zostanie odprawiona w piątek 18 września 2020 r. o godz. 11.00 w kościele parafialnym pw. św. Marcina w Grębocicach. Bezpośrednio po jej zakończeniu nastąpią dalsze obrzędy pogrzebowe na cmentarzu w Grębocicach.

Śp. ks. Jan Wójtowicz urodził się 10 stycznia 1934 r. w Starościnie k. Lubartowa (woj. lubelskie) w rodzinie Michała i Heleny. W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę podstawową. Następnie uczył się w gimnazjum ogólnokształcącym w Lublinie. Po jego ukończeniu wstąpił do nowicjatu zgromadzenia orionistów. Złożył pierwszą profesję zakonną i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. Przerwał je po ukończeniu pierwszego roku teologii, aby uzyskać maturę państwową. Świadectwo dojrzałości otrzymał w 1958 r. w Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi. W 1959 r. opuścił zgromadzenie orionistów. Pracował jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Warszawicach. Równocześnie kontynuował studia teologiczne w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1961 r. poprosił o przyjęcie do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. 28 czerwca 1964 r. we Wrocławiu z rąk abp. Bolesława Kominka otrzymał święcenia kapłańskie. Po święceniach pracował jako wikariusz w Bogatyni, Lubaniu Śląskim i Głogowie (par. św. Mikołaja). Podczas pobytu w Głogowie został inkardynowany do utworzonej 28 czerwca 1972 r. diecezji gorzowskiej. Następnie był wikariuszem w Świebodzinie (par. św. Michała Arch.). W 1976 r. mianowano go proboszczem w parafii pw. Narodzenia NMP w Laskach Lubuskich. 25 sierpnia 1988 r. został przeniesiony do parafii pw. św. Marcina w Grębocicach, gdzie pracował aż do przejścia w stan spoczynku, to jest do 1 sierpnia 2005 r. W latach 1994-2003 pełnił funkcję wicedziekana Dekanatu Głogów - św. Mikołaja. W trakcie pracy duszpasterskiej kontynuował specjalistyczne studia teologiczne, które uwieńczył uzyskaniem tytułu magistra (na ATK w Warszawie w 1977 r.), a następnie doktoratem (na PWT we Wrocławiu w 1995 r.). 15 sierpnia 1995 r. bp Adam Dyczkowski przyznał mu tytuł kanonika R.M. Po przejściu na emeryturę w 2005 r. zamieszkał w Głogowie. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia, ostatnie lata życia spędził w zielonogórskim Domu Księży Emerytów.

Zmarłego Kapłana polecajmy Bożemu Miłosierdziu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2020-09-16 13:26

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję