Reklama

Parafialny alfabet „Niedzieli” - Grodziszcze

Parafia pw. św. Anny

Historia Grodziszcza sięga XI-XII wieku, istniała tutaj kasztelania, wymieniana w słynnej „srebrnej bulli” papieża Hadriana IV, w 1155 r. Od 1288 r. Grodziszcze było wsią książęcą. Aktualnie proboszczem parafii jest ks. kan. Tadeusz Fuksa, wicedziekan dekanatu Świdnica-Zachód.

Niedziela świdnicka 51/2011

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Grodziszcze to najstarsza wieś na Dolnym Śląsku. Parafia w Grodziszczu liczy ponad 2 tys. wiernych i obejmuje cztery miejscowości: Boleścin, Krzczonów, Krzyżową i Wieruszów. Pierwsze informacje o kościele parafialnym pojawiają się w źródłach pod datą 3 października 1259 r., kolejna wzmianka pochodzi z 22 marca 1315 r. Obecna świątynia została zbudowana na początku XVI wieku, świadczą o tym: napis między dwoma herbami nad drzwiami zakrystii, płyta grobowa z 1534 r. w ścianie za głównym ołtarzem i renesansowa chrzcielnica z piaskowca z 1585 r. W XVIII i XIX wieku kościół przebudowano. Jest orientowany, salowy, z kwadratowym prezbiterium, nakrytym sklepieniem krzyżowym oraz dwuspadowymi dachami z ośmioboczną sygnaturką na kalenicy. We wnętrzu na uwagę zasługują: gotycki portal w zakrystii z piaskowca i żelazne drzwi z XVI wieku oraz stacje drogi krzyżowej. Zachowały się trzy dzwony i barokowe organy z 1783 r., które zbudował Johann Jakobus Michale Burger z Nysy, a przebudowała w 1925 r. słynna świdnicka firma organowa Schlag und Söhne. W latach 1997-98 prospekt organowy i organy przeszły kapitalny remont. Na organach nagrywana była ścieżka dźwiękowa do filmu o Janie Pawle II pt. „Renesansowy psałterz” (1999 r.). Przy murze kościelnym stoją dwa kamienne, średniowieczne krzyże oraz krzyż z 1818 r. Kolejny średniowieczny krzyż wmurowany jest w mur otaczający szkołę po drugiej stronie drogi.
Do parafii należą dwa kościoły filialne - pw. św. Józefa w Boleścinie i św. Michała Archanioła w Krzyżowej. Pierwszy został ufundowany przez synową Heinricha von Scholza, burmistrza Świdnicy w 1675 r. i poświęcony św. Józefowi. Pod koniec XIX wieku kościół zamienił się w całkowitą ruinę. Do 1945 r. kościół w Boleścinie należał do Gogołowa jako kościół filialny. Wnętrze kościoła odmalowano w 1990 r. W 2007 poddano renowacji ołtarz główny, ambonę i chrzcielnicę oraz wykonano nowe oświetlenie. Drugi kościół filialny - św. Michała Archanioła w Krzyżowej - został wzniesiony w połowie XVI wieku w stylu gotyckim. Po pożarze w 1846 r. został odbudowany w 1848 r. Obecnie jest to kościół murowany, jednonawowy, o prostokątnym prezbiterium, nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Godne uwagi jest ścienne kamienne sakramentarium, ozdobione sterczyną o motywach roślinnych, a także symboliczny Dzwon Pokoju i Pojednania, ufundowany przez mieszkańców niemieckiego miasta Inden w 1994 r.
Na trasie Świdnica - Łagiewniki leży Krzczonów. Tutaj na przełomie XIX i XX wieku istniał cmentarz grzebalny z małą kapliczką cmentarną. Obecna kaplica pw. Matki Bożej Bolesnej, należąca do parafii pw. św. Anny w Grodziszczu, została wybudowana na miejscu starej, która uległa niemalże całkowitemu zniszczeniu. Z inicjatywy mieszkańców Krzczonowa w 1993 r. uprzątnięto cmentarz i ruiny starej kapliczki. Następnie rozpoczęto budowę kaplicy cmentarnej, którą ukończono w 1998 r. W latach 1998-2004 odprawiane były w niej przede wszystkim Msze św. żałobne, a od 2004 r. Msze św. niedzielne i świąteczne. Mieszkańcy Krzczonowa wyposażyli kaplicę w paramenty liturgiczne, ołtarz i nastawę z drewna. Ufundowano obraz Matki Bożej Bolesnej i wykonano nowe ławki oraz przenośne konfesjonały.
- W parafii aktywnie pracuje Rada Parafialna, są też cztery róże Żywego Różańca, Służba Liturgiczna Ołtarza, Eucharystyczny Ruch Młodych - mówi Ksiądz Proboszcz. - Od października 2010 r. działa w parafii Nieformalna Grupa Aktywnej Młodzieży z Grodziszcza, której koordynatorem jest p. Justyna Sara-Hryncyszyn. Młodzi ludzie zajmują się m.in. organizacją życia kulturalnego. Wspólnota parafialna może pochwalić się także czterema nadzwyczajnymi szafarzami.
W malowniczej wsi Krzyżowa - 8 km od Świdnicy i 55 km od Wrocławia, na terenie byłego majątku rodziny von Moltke, usytuowany jest nowoczesny obiekt szkoleniowo- konferencyjny. Jest to miejsce Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego - niezależnej organizacji pozarządowej działającej na rzecz tolerancji, pokoju, porozumienia i przepojonej wzajemnym szacunkiem współpracy wszystkich narodów europejskich (www.krzyzowa.org.pl, Krzyżowa 7, tel. 74 850-03-00).
Grodziszcze posiada kilka cennych zabytków. Główną wizytówką wsi jest, oczywiście, kościół pw. św. Anny, o czym wspomnieliśmy na początku. Ale warto zaznaczyć, że na północ od drogi prowadzącej ze Świdnicy do Dzierżoniowa znajduje się zabytkowy park z wieloma pomnikami przyrody (lipy, topole, klony, jesiony i in.) z pałacem o powierzchni 1 ha, który wznosi się pomiędzy folwarkiem i otoczonym kamiennym murem granicznym parkiem. - XVIII-wieczny pałac i budynki skupione wokół dziedzińca tworzą niepowtarzalną atmosferę, a lokalizacja na wsi zapewnia ciszę i spokój oraz kontakt z naturą - chwalą się mieszkańcy, pisząc o walorach miejscowości na stronie: www.grodziszcze.com.pl.

* * *

Parafia pw. św. Anny

Dekanat: Świdnica-Zachód
Adres: Grodziszcze 2, 58-100 Świdnica, tel. 74 850-11-84
Proboszcz: ks. kan. Tadeusz Fuksa, wicedziekan
Odpust: 26 lipca, 19 marca, 29 września
Wieczysta adoracja: 13 maja i 12 listopada
Porządek Mszy św.: dni powszednie - godz. 18 (zimą - godz. 17), dni świąteczne - godz. 8, godz. 11.15, Boleścin - godz. 9.30, Krzczonów - godz. 13
Kościół filialny: Boleścin - pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, Krzyżowa - pw. św. Michała Archanioła
Kaplica cmentarna: Krzczonów - pw. Matki Bożej Bolesnej

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak u Ciebie wygląda świętowanie niedzieli i dni świątecznych?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Karol Porwich/Niedziela

Rozważania do Ewangelii Mk 2, 23-28.

Wtorek, 20 stycznia. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Fabiana, papieża i męczennika albo wspomnienie św. Sebastiana, męczennika.
CZYTAJ DALEJ

„Perełki” z nauczania św. Józefa Sebastiana Pelczara

Św. Józef Sebastian Pelczar pozostawił po sobie wiele dzieł będących niezwykłą spuścizną literatury religijnej. W roku poświęconym temu Świętemu warto pochylić się nad jego myślami i wyłowić „perełki” z Jego nauczania, czyli piękne fragmenty, które można potraktować jako swoistego rodzaju komentarz do czytań poszczególnych niedziel roku liturgicznego.

I niedziela Adwentu, rok „C” - Jr 33,14-16; 1 Tes 3,12 - 4,2; Łk 21,25 - 28. 34 - 36 „Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21, 27-28). Zbawiciel przypominał nieraz ludziom śmierć i wieczność, już to wskrzeszając zmarłych, jak Łazarza, młodzieńca z Naim i córkę Jaira, już to opowiadając w przypowieściach, że śmierć jest pewną i bliską, ale jej godzina jest niepewną. Mianowicie przyrównał Siebie do gospodarza, który odjeżdża w dalekie strony i nie wie kiedy wróci, człowieka zaś każdego do sługi, któremu straż domu została powierzona; z czego wysnuł naukę: Czuwajcie tedy, bo nie wiecie, kiedy Pan domu przyjdzie, czy z wieczora, albo w północy, albo gdy kury pieją, albo z poranku, by z prędka przyszedłszy, nie znalazł was śpiących (Mar. XIII, 34-37). Tę samą prawdę wypowiedział Pan Jezus w przypowieści o dziesięciu pannach. Wszystkie miały lampy, to jest, wiarę, i wszystkie zasnęły, oczekując przyjścia oblubieńca, to jest, śmierci i sądu; ale pięć mądrych przechowało w lampach oliwę utrzymującą światło, to jest, miłość Bożą, podczas gdy pięciu głupim oliwy i światła zabrakło, bo nieszczęsne popadły w grzech śmiertelny i nie zgładziły go pokutą. Wtedy właśnie i to niespodzianie przyszedł Oblubieniec; za Nim też panny mądre weszły na gody do Jego pałacu, którego drzwi tylko miłość otwiera; natomiast panny głupie odtrącone zostały od bram nieba. I tę przypowieść zakończył Pan słowy: „Czuwajcież tedy, bo nie znacie dnia ani godziny” (Mt 25, 13); co i kiedy indziej powtórzył: „A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie (Mt 24, 43-44). (...) Zbawiciel daje ludziom ostrzeżenie w przypowieściach. Mianowicie, w przypowieści o włodarzu uczy, że On, jako Gospodarz i Pan wszechświata, będzie żądał od każdego człowieka, który jest tylko chwilowym włodarzem dóbr Bożych, ścisłego rachunku z użycia tych dóbr. Biada człowiekowi, który tego rachunku nie złoży i nie uczyni sobie przyjaciół z mamony niesprawiedliwości, mianowicie przez chętną jałmużnę, bo go nie przyjmą do przybytków wiecznych (Łk 16, 1-9) (...) Sąd ten nie nastąpi jednak, dopóki się nie spełnią przepowiednie Boże. I tak, Ewangelia będzie głoszona po całym świecie (Mt 24, 14), tak że wszystkie ludy będą mogły poznać naukę Chrystusową. (...) Ci którzy uwierzą, utworzą jedną owczarnię pod jednym pasterzem (J 10, 16); ale wielu będzie niewierzących, i rozmnoży się nieprawość. (Łk 18, 8; Mt 24, 12; 2 Tes 2, 13). (...) Powstaną fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy, i czynić będą znaki wielkie (Mt 24, 24); wystąpi nawet na widownię świata antychryst, który się poda za Chrystusa i z pomocą czarta dokonywać będzie pozornych cudów (2 Tes 2, 9; Ap 20, 3-9); ale Chrystus Pan zabije go duchem ust swoich, to jest, wyrokiem potępienia (2 Tes 2, 8). (...) Nim przyjdzie dzień Pański, wrócą na ziemię Henoch i Eliasz, by nawoływać ludzi, a w szczególności Żydów do wiary i pokuty (Mal 4, 5-6; Mt 17, 11; Ap 11, 3-11). A na ostatku dni także i Żydzi uwierzą w Chrystusa Pana (Oz 3, 4-5). Wreszcie przyjdą ciężkie klęski na ziemię, tak jak przy zburzeniu Jerozolimy, której koniec w opowiadaniu Chrystusowym jest obrazem końca świata. Mianowicie, powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciwko królestwu i będą mory i głody i drżenia ziemi po miejscach. Ukażą się też znaki straszne na niebie, tak że słońce się zaćmi i księżyc nie da światłości swojej, a gwiazdy będą padać z nieba i mocy niebieskie poruszone będą (Mt 24, 7 i 29). Sąd ostateczny przyjdzie niespodziewanie, jak błyskawica i jak złodziej i jak potop za czasów Noego (Mt 24, Łk 18). Najprzód powstaną z martwych wszyscy umarli, dobrzy czy źli, i to prędko we mgnieniu oka (1 Kor 15, 52), na głos trąby anielskiej, tak atoli, że ciała jednych będą jaśniejące, drugich odrażające. A gdy się wszyscy zgromadzą, ukaże się na niebie znak Syna człowieczego, to jest, krzyż otoczony jasnością; a następnie sam Sędzia Chrystus zstąpi z nieba, pełen mocy i majestatu, w orszaku wszystkich Aniołów. (...) U stóp Sędziego staną wszystkie narody, a On je odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów i postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy (Mt 25, 32-33). Rozdział ten zapowiedział Chrystus Pan w przypowieści o pszenicy i kąkolu, a widzialną tegoż figurą są dwaj łotrzy na Kalwarii. (...) Nastąpi wyjawienie czynów ludzkich, dobrych i złych. Pismo Święte mówi, że otworzone będą księgi, w których zapisano te czyny; ale jest to tylko obrazowym wyrażeniem tej myśli, że w świetle Bożym okaże się wszystko, co ludzie dobrego lub złego dobrowolnie pomyśleli, wymówili lub uczynili (Łk 8,17) stąd sprawiedliwi będą mieli chwałę, a potępieni hańbę (...) Po tym błyskawicznym wykryciu najskrytszych nawet spraw ludzkich wyda Sędzia wyrok (Mt 25, 34, 41).
CZYTAJ DALEJ

Wspomnienie św. Józefa Sebastiana Pelczara w Korczynie

2026-01-20 09:19

flickr.com/episkopatnews

Abp Adam Szal

Abp Adam Szal

W niedzielę, 18 stycznia 2026 r., abp Adam Szal przewodniczył sumie odpustowej w sanktuarium św. Józefa Sebastiana Pelczara w Korczynie. Metropolita przemyski udzielił sakramentu bierzmowania miejscowej młodzieży i modlił się za całą archidiecezję w przededniu liturgicznego wspomnienia świętego biskupa przemyskiego.

Homilię abp Adam Szal rozpoczął od słów św. Jana Chrzciciela: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. Podkreślił, że Jan „daje świadectwo, że On jest Synem Bożym”. hierarcha zwrócił uwagę na pojęcie świadectwa, które „jest dla nas bliskie, ponieważ się tym słowem posługujemy”. Rozróżnił świadectwo dokumentujące wydarzenia, opatrzone pieczęciami i podpisami, od świadectwa wiary. – Autorytet świadectwa jest podparty czymś, co nazywamy dokumentem. Są nawet takie osoby, które urzędowo potwierdzają prawdę, nazywamy te osoby notariuszami – powiedział kaznodzieja, ale też ostrzegł przed fałszywymi świadkami, którzy „dowodzą rzeczywistości, która nie zaistniała”, przypominając, że „niebezpieczeństwo istnienia fałszywych świadków, fałszywego świadectwa, było także obecne w Starym Testamencie”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję