My, którzy przez chrzest
uczestniczymy w śmierci Chrystusa,
dzięki Jego zmartwychwstaniu
osiągniemy radość życia wiecznego.
(z Brewiarza)

Drodzy Przyjaciele!

Święta Wielkanocne to najradośniejsze ze świąt, ponieważ stanowią przypomnienie wielkiej prawdy, że człowiek jest przeznaczony do nieśmiertelności. Zmartwychwstanie Pana Jezusa jest dowodem, że Jego nauka i zapewnienia są prawdziwe. Św. Paweł powiedział:
"A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także nasza wiara" (1 Kor 15, 14).
Dlatego Zmartwychwstanie Pańskie jest największym świętem chrześcijaństwa. Jest także połączone z największą nadzieją ludzkości, bo człowiek w zmartwychwstaniu Chrystusa widzi własne trwanie po śmierci. Ludzka nadzieja zmartwychwstania budzi się i znajduje podstawę w tym, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał.
Święte dni, które przygotowują nas do Świąt Wielkanocnych, i sama Wielkanoc budzą w nas ogromną głębię doznań i przeżyć, a przede wszystkim odbudowują nadzieję i świadomość, że nasza ludzka tożsamość nie zostanie zniszczona przez śmierć. Wierzymy, że trwanie człowieka będzie zachowane na całą wieczność, na zawsze.
Jest to bardzo ważne dla nas, którzy znajdujemy się dziś w różnych okolicznościach życiowych. Czas obecny jest bowiem czasem bardzo trudnym. Wielu ludzi, wiele rodzin w naszej Ojczyźnie cierpi niedostatek, wielu utraciło nadzieję.
W tej sytuacji spójrzmy jeszcze raz na Chrystusa. Na Chrystusa ubogiego, na Chrystusa, którego widzieliśmy na Drodze Krzyżowej, na Chrystusa zmaltretowanego, który upadał pod ciężarem krzyża. Ten Chrystus zmartwychwstał, choć przeszedł przez śmierć i grób. Pokonał śmierć i zło - i oto żyje!
W duchu zmartwychwstania Pana Jezusa wszystkim Wam, Drodzy Czytelnicy "Niedzieli", oraz Waszym Bliskim, którzy być może muszą zmierzyć się z krzyżem ludzkiej niedoli, życzę dobrej nadziei, że po czarnej nocy, po życiowych mrokach przyjdzie czas zmartwychwstania.
Nie możemy jednak pozostawać bezczynni. W wielu przypadkach możemy sobie nawzajem pomóc. Nie wolno poddawać się rozpaczy i ociągać ze świadczeniem dobra.
Zachęcam do społecznego patrzenia na wszystkie nasze sprawy. Wymaga tego od nas chrześcijańska miłość bliźniego, która wyraża się w dobrych oczach ludzkich, życzliwych i zatroskanych. Kosztuje nas to czasem wiele wysiłku, często heroicznego, ale uwierzcie, jest w nim i lekarstwo dla nas. Bóg daje łaskę zmartwychwstania, przywraca do życia, odmienia.
Wszystkie Wasze problemy, Kochani, składam przy pustym grobie, u stóp zmartwychwstałego Zbawiciela, który mówi: "Pokój wam! Jestem! Nie bójcie się!".

Redaktor Naczelny "Niedzieli"