Marysia Rodzice dziewczynki piszą: „Prosimy o pomoc finansową dla naszej córki. Marysia od urodzenia przebywa w szpitalach. Dom, szpital, dom i znowu wyjazd do stolicy na leczenie. Bez rodziny, ojca
i brata, zabawek i normalności. Z kolei brat - bez mamy i siostry, tylko z tatą. Powodem jest rzadko występująca choroba: artrogrypoza - płodowe zbliznowacenie mięśni i choroba stawów. W Polsce
oprócz długotrwałego leczenia i rehabilitacji Marysia musiałaby przejść wiele operacji. Po konsultacji w Niemczech wiemy, że można jej pomóc w inny sposób, ale koszt leczenia wynosi ok. 40 tys. euro.
Sami nie jesteśmy w stanie zebrać takiej sumy. Zwracamy się więc z prośbą o pomoc. Nawet najmniejszy gest będzie krokiem ku zdrowiu naszej córeczki”.
Wpłaty dla Marysi można przekazywać na konto: Ogólnopolskie Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych, ul. Stefczyka 22, 07-409 Ostrołęka, BGŻ S.A. O/Ostrołęka, 84 203000451110000000182990, z dopiskiem:
„Na leczenie Marysi”.
Rafał Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych im. Stanisława Jasińskiego w Lwówku Śląskim zwraca się z prośbą o pomoc dla 24-letniego Rafała, który po niefortunnym skoku do wody uległ
wypadkowi i doznał uszkodzenia rdzenia kręgowego. Dzięki rehabilitacji stan jego zdrowia uległ poprawie, konieczne jest jednak kontynuowanie terapii. Rodzice Rafała pragną zakupić sprzęt rehabilitacyjny,
który umożliwi mu systematyczne wykonywanie ćwiczeń.
Stowarzyszenie prosi o pomoc i wpłaty na konto bankowe parafii pw. św. Tekli w Pławnej Dolnej 89. Numer konta: Bank Spółdzielczy O/Lubomierz, 19 8384 1022 0004 0426 2000 0001, z dopiskiem: „Pomoc
dla Rafała”. Stowarzyszenie prosi również o pomoc rzeczową w formie mydeł w płynie, balsamów do pielęgnacji ciała, kremów, pampersów. Punkt kontaktowy: Firma Usług Komputerowych „Enter”,
ul. Kościelna 12, 59-600 Lwówek Śląski, tel. (0-75) 647-73-50, e-mail: enterone@poczta.onet.pl
Praktyki wielkopostne uległy wybitnemu złagodzeniu, prawie że zanikły – powiedział Jan Paweł II w pierwszym Wielkim Poście swego pontyfikatu w 1979 r. Przyznał zarazem, że jest tym zaniepokojony, bo jeśli człowiek nie pości, jeśli nie potrafi powiedzieć sobie „nie”, to nie może być człowiekiem, „nie jest godny swego imienia”. Słowa te pojawiają się w polskim streszczeniu katechezy z 21 marca 1979 r. Jego nagranie zachowało się w watykańskim archiwum i dziś po 47 latach udostępniamy je polskiemu odbiorcy.
W wygłoszonej tego dnia katechezie Jan Paweł II przypomniał, że praktyki wielkopostne zostały znacznie złagodzone w 1966 r. W tej kwestii Paweł VI pozostawił wiele decyzji lokalnym episkopatom.
Autorstwa Bbruno z włoskiej Wikipedii/pl.wikipedia.org
Ks. Orione w czasie ataku na Polskę w 1939 r. rozłożył polską flagę na ołtarzu w sanktuarium Matki Bożej Czuwającej w Tortonie, ucałował ją i zachęcał swoich współbraci do podobnego gestu. Następnie umieścił flagę w swoim pokoju.
Gdy analizujemy historię życia człowieka otaczanego opinią świętości, budzą się refleksje dotyczące jego duchowości. Pojawiają się pytania: Co było dla niego ważne? Jakim wartościom przypisywał naczelne miejsce, a co uznawał za mniej istotne? Na ile jego świętość jest dziełem i łaską samego Stwórcy, a na ile własnym wysiłkiem i pragnieniem osobistej z Nim współpracy? Nie jest możliwa empiryczna odpowiedź na postawione wyżej pytania, natomiast realne jest przybliżenie zasad i reguł, które święty uważał za cenne, a których przestrzeganie doprowadziło do jego kanonizacji. Droga wyznaczona przez świętego, wraz z zasadami na niej obowiązującymi, jest aktualna pomimo upływu czasu. Ten uniwersalizm świętości staje się wartością argumentującą potrzebę refleksji nad duchowością świętych - w tym przypadku nad duchowością św. Alojzego Orione - założyciela zgromadzeń zakonnych: Małego Dzieła Boskiej Opatrzności i Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia.
W związku ze zbliżającą się rocznicą śmierci błogosławionej Rodziny Ulmów ukazała się książka „ULMOWIE. Rękopisy”, zawierająca niepublikowane dotąd zapiski, listy oraz fotografie dokumentujące życie Józefa i Wiktorii Ulmów. Publikacja oparta jest na autentycznych materiałach z lat 1921–1944 i pozwala spojrzeć na historię rodziny z Markowej z niezwykle osobistej perspektywy – poprzez ich własne słowa, notatki oraz rodzinne dokumenty.
W książce znalazły się m.in. prywatne zapiski Józefa Ulmy, jego listy, refleksje z okresu służby wojskowej, a także świadectwa zainteresowań nauką i edukacją dzieci. Całość uzupełniają niepublikowane dotąd fotografie pokazujące codzienność rodziny. Szczególnym symbolem publikacji jest dopisek „Tak”, zapisany ołówkiem przez Józefa Ulmę na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Dla wielu badaczy i biografów to właśnie ten fragment Pisma Świętego stał się duchowym mottem życia rodziny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
