Reklama

Bliżej nieba, bliżej Boga

Niedziela legnicka 39/2002

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Gdy przed kilku laty, będąc we Wrocławiu, odwiedziłem po raz pierwszy dzielnicę Zakrzów, nie bardzo potrafiłem odnaleźć tutejszą parafialną świątynię, która skromna i nietypowa ginęła wśród okolicznych bloków, zupełnie nie stanowiąc wizytówki tej prawie 7-tysięcznej parafii.
Od wieków kościoły budowano na wzgórzach lub w eksponowanych miejscach, aby w ten symboliczny sposób zaznaczyć miejsce najważniejsze dla wiernych.
Strzeliste wieże lub okazałe kopuły świątyń doskonale wkomponowane w krajobraz wskazują drogę do Boga, wysokie wieże przybliżają do nieba.
Parafię pw. św. Jana Apostoła na wrocławskim Zakrzewie erygował kard. Henryk Gulbinowicz 8 grudnia 1987 r. Wtedy to funkcję miejscowej świątyni pełnił niewielki parterowy budynek (obecnie przychodnia lekarska). Przymierzano się co prawda do budowy nowego kościoła na pobliskim placu, lecz biorąc pod uwagę plany rozwoju osiedla i określoną sytuację polityczną, ówczesne władze wyraziły zgodę tylko na budowę pomieszczeń przeznaczonych na działalność kulturalną pod nazwą Katolicki Ośrodek Kultury. Ponieważ plany rozbudowy osiedla spaliły na panewce, chwilowo zaniechano budowy nowego kościoła, a nabożeństwa przeniesiono do adaptowanej sali kinowej. Poprzedni proboszczowie z pomocą parafian zadbali o wyposażenie wnętrza adaptowanej świątyni i taka sytuacja została do dziś.
Jakże ucieszyłem się przejeżdżając tamtędy w ostatnich tygodniach, widząc rusztowania i pracowników krzątających się przy upiększaniu swojej świątyni. Proboszczem parafii od 1999 r. jest ks. Wiesław Karaś. To od niego dowiedziałem się, że pomysł budowy wieży zwieńczającej kościół i zabudowy ściany frontowej zrodził się już wcześniej, jednak pilne prace związane z budową chodników i utwardzeniem placu wokół świątyni przesunęły inwestycję w czasie. Dziś robota idzie pełną parą. Projektantem 25-metrowej wieży zwieńczonej krzyżem, na której zawisną 2 dzwony, jest wrocławski architekt Piotr Fokczyński. Trzeba tu wspomnieć, że fundatorem dotychczasowego dzwonu "Józef", poświęconego opiekunowi kościoła, jest parafianin Józef Magiera (obecnie kierownik budowy).
Marzeniem proboszcza i działającej Rady parafialnej jest, aby w tym roku z okazji 15. rocznicy erygowania parafii zabrzmiały na nowej wieży dzwony, wzywając do modlitwy i obwieszczając całemu miastu, że tu w Zakrzowie wśród bloków mieszkalnych dominuje parafialny widoczny z daleka kościół. Czy te szczytne zamierzenia zostaną spełnione, zależy od woli Najwyższego, sił Księdza Proboszcza i ofiarności samych parafian.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Pokonują setki i tysiące kilometrów, żeby spędzić tydzień w środku lasu. Co przyciąga ludzi na Festiwal Życia?

2026-07-08 16:22

[ TEMATY ]

Kokotek

Grzegorz Szpak

Niemal półtora tysiąca uczestników od poniedziałku bierze udział w Festiwalu Życia w Kokotku – największym chrześcijańskim festiwalu dla młodzieży w Polsce. Za nimi pierwsze koncerty, spotkania i emocje, a wydarzenie po raz kolejny udowadnia, że wiara i wakacyjna zabawa mogą iść w parze – i że całkiem dobrze do siebie pasują.

Choć na terenie festiwalu cały ten tłum żyje jak ogromna wspólnota, okazuje się, że niektórzy do Kokotka przyjechali z drugiego końca Polski, a nawet świata. Są zarówno uczestnicy z Kanady i Stanów Zjednoczonych, którzy odkrywają festiwal po raz pierwszy, jak i polonijna grupa z Belgii – stali bywalcy festiwalu. Na polu namiotowym jest irlandzki namiot, a nad innym powiewa flaga Szwecji…
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję