Na temat bratobójczej wojny domowej w 1994 r. w Rwandzie powstało już mnóstwo reportaży, filmów dokumentalnych i fabularnych. Przedstawiciele społeczności międzynarodowej, dyplomaci, dziennikarze państw zachodnich i wojskowe siły ONZ przyglądały się wówczas biernie ludobójstwu, jakie miało miejsce w tym afrykańskim kraju. Zorganizowane oddziały armii, milicji i bojówek, wywodzących się z plemienia Hutu, przeprowadziły wtedy masakrę ludności z plemienia Tutsi. W wyniku tego śmierć poniosło ok. 800 tysięcy ludzi.
O tych tragicznych wydarzeniach opowiadają autorzy angielskiego filmu „Shooting dogs”, opartego na wspomnieniach reportera brytyjskiej stacji telewizyjnej BBC. Twórcy wybrali się do Rwandy, aby realizować film w autentycznych miejscach, gdzie rozgrywały się tragiczne zdarzenia w 1994 r. Intencją reżysera nie było jednak epatowanie wizją dramatycznej wojny, lecz ukazanie pozytywnych postaw ludzkich, dających ludziom perspektywę nadziei. Bohaterem filmu jest ksiądz katolicki w podeszłym wieku, Christopher, od 30 lat prowadzący szkołę dla miejscowych dzieci. Pomaga mu Joe, młody i pełen zapału nauczyciel angielskiego. Podczas zamieszek w szkole chronią się przebywający tam Europejczycy i dziesiątki ludzi z plemienia Tutsi, w większości praktykujący katolicy. Jak dać tym ludziom nadzieję w obliczu śmierci? Ksiądz Christopher odmawia przyłączenia się do ewakuacji Europejczyków i zostaje ze swymi parafianami w oczekiwaniu na atak bojówek Hutu. Twórcy filmu położyli więc nacisk nie na odtworzenie mechanizmów walk plemiennych w Rwandzie, lecz na perspektywę moralną i chrześcijańską dramatycznej wojny. Autorzy wskazują, że świadoma ofiara życia księdza Christophera przyczynia się w konsekwencji do solidarnej pamięci o tragicznych wydarzeniach i późniejszego ujawnienia sprawców zbrodni. Świadczy o tym końcowa rama utworu. Warto zwrócić uwagę na znakomitą kreację angielskiego aktora Johna Hurta w roli księdza Christophera. W filmie statystuje wielu mieszkańców Rwandy, którzy przeżyli tragedię.
„Shooting Dogs”, Wielka Brytania/Niemcy, 2005. Reżyseria - Michael Caton-Jones. Wykonawcy: John Hurt, Hugh Dancy i inni. Dystrybucja - Vivarto
To często złudzenie w internecie: mam wielu obserwatorów, wiele lajków, bo mówię…. To nie ty: jeśli nie przekazujemy przesłania Jezusa Chrystusa, być może się mylimy – mówił Leon XIV, odpowiadając na pytania księży po spotkaniu z duchowieństwem diecezji rzymskiej w Auli Pawła VI.
W rozmowie z księżmi Papież odnosił się do wyzwań współczesnego duszpasterstwa, roli nowych technologii i znaczenia autentycznego życia duchowego w parafiach wielkiego miasta.
Raport jest przerażający, bo za każdą liczbą stoi konkretne, złamane życie - mówi bp Artur Ważny o pierwszym dokumencie niezależnej komisji „Wyjaśnienie i Naprawa”, badającej przypadki wykorzystywania seksualnego małoletnich w diecezji sosnowieckiej. Opowiada o bólu Osób Skrzywdzonych, lęku księży, potrzebie wspólnoty i osobistej presji, z jaką mierzy się w Kościele, który stał się symbolem kryzysu. Omawia też kwestię ogólnopolskiej niezależnej komisji.
Dawid Gospodarek (KAI): Za nami publikacja pierwszego, częściowego raportu powołanej przez Księdza Biskupa niezależnej komisji. Czy mógłby Ksiądz Biskup powiedzieć, co było w nim najtrudniejsze?
Do wspólnej drogi, do słuchania razem Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła poprzez wzajemne słuchanie siebie zaprosił wiernych archidiecezji krakowskiej kard. Grzegorz Ryś. W liście pasterskim metropolita krakowski zachęca też do "budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot". W liście na Wielki Post metropolita krakowski podzielił się też ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca. List będzie czytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej jutro - w niedzielę, 22 lutego.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze towarzyszymy Jezusowi na pustyni. Albo lepiej: odkrywamy, że to ON towarzyszy NAM na każdej naszej pustyni – więcej: towarzyszy nam na każdym kroku naszej życiowej drogi. Św. Mateusz w swojej Ewangelii konsekwentnie to pokazuje, jak Jezus swoim życiem powiela każdy fragment losu swojego narodu. Rodzi się w skromnym Betlejem jak król Dawid. Potem – wraz Rodzicami – ucieka do Egiptu i znajduje tam ocalenie – jak wieki przed Nim wszyscy synowie Jakuba/Izraela. Potem powraca do Ojczyzny i spędza na pustyni – podobnie jak Żydzi po wyjściu z Egiptu – 40 dni (symbolizujących 40 lat), doświadczając wszystkich „pokus pustyni”:
głodu (pierwsza pokusa); niewiary, czyli wystawiania Boga na próbę (pokusa druga); bałwochwalstwa (pokusa trzecia: wszystkie bogactwa świata jak pustynny, złoty cielec).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
