Mijają lata, a ona żyje w naszych sercach. W ciągu swojego krótkiego życia, trwającego zaledwie 29 lat, Anna Jantar rozdała tyle miłości, radości, pokazała tyle piękna, że pozostała na zawsze nie tylko w pamięci rodziny, ale wielu ludzi, którzy zetknęli się z nią przez estradę.
Wśród osób serdecznie pielęgnujących pamięć o Annie Jantar wyjątkową rolę odgrywa ks. prof. Andrzej Witko, który jako młodzieniec słuchał na żywo tej wyjątkowej wokalistki, koncertującej w 1977 r. na krakowskim Rynku. Zafascynowany Anną Jantar, nie tylko jako wybitnie utalentowaną gwiazdą polskiej piosenki, ale przede wszystkim bezgranicznie dobrym człowiekiem, będącym - w odbiorze przyjaciół - połączeniem wszystkiego, co piękne, wziął na siebie szczególną misję utrwalenia jej ziemskich śladów. Wszechstronnie poznał życie Anny Jantar, zaprzyjaźnił się z jej rodziną, dotarł do ludzi otaczających ją na co dzień w  życiu osobistym i w pracy estradowej. I z fascynacji życiem tej niezwykłej młodej kobiety powstała w 2008 r. książka pt. „Anna Jantar” - książka będąca długą pośmiertną rozmową kapłana z wybitną artystką polskiej sceny.

W Teatrze „Groteska”

Na szpaltach „Niedzieli” Czytelnicy mieli już okazję poznać bliżej bohaterkę tej niezwykle sugestywnej książki i autora wywiadu. A z okazji przypadającej w 2010 r. 30. rocznicy śmierci artystki w Teatrze „Groteska” w Krakowie, który 22 marca br. na dwie godziny stał się swoistym teatrem cieni, można było podczas koncertu poświęconego pamięci Anny Jantar wysłuchać fragmentów książki-wywiadu. A wydawało się, że jest to rozmowa prowadzona na żywo z artystką. Na koncert złożyły się interpretacje utworów Anny Jantar w wykonaniu Katarzyny Jamróz z zespołem oraz solistów Teatru Sabat Małgorzaty Potockiej w Warszawie - Anny Sokołowskiej i Mariusza Jaśko. Tańce wykonywała Agata Moll. Gościem specjalnym wieczoru była Natalia Kukulska. Przybył też Roman Szmeterling - brat Anny Jantar, który wprowadzał ją w świat poezji i jest autorem niektórych tekstów jej piosenek, m.in. „Biały wiersz dla ciebie”.
Podczas pokazu multimedialnego można było zobaczyć Annę Jantar w różnych okresach jej krótkiego życia. Pojawiły się obrazy z estradowych występów, nawet z małą córeczką Natalią, była kołysanka szczęśliwej młodej mamy, odśpiewana na tle warszawskiego blokowiska i „Syrenki”, a także unikatowe ujęcia fotograficzne z ostatnich miesięcy życia artystki, przerwanego gwałtownie 14 marca 1980 r. w katastrofie samolotu, którym wracała do domu z tournée w USA.
Koncert dla Anny Jantar, zorganizowany przez Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie, prowadził Wacław Kurpiński, a na wypełnionej po brzegi sali teatralnej zasiedli przedstawiciele trzech pokoleń, którzy stali się świadkami wspomnień przekraczających granice czasu.

Tajemnica Anny Jantar

Wielu ludzi zastanawia się nad tajemnicą żywej pamięci o Annie Jantar. Zdaniem ks. Witko, jej ciepło i serdeczność, ukryte w głosie i śpiewie, sposobie bycia i odniesieniu do drugiego człowieka, niezmiennie brzmią w jej utworach. A śpiewała i wciąż śpiewa o tym, że „życie tak krótkie jest”, „nic nie może przecież wiecznie trwać”. Sama Anna Jantar, kobieta o niezwykłej urodzie, w jednym z ostatnich wywiadów powiedziała, że pragnie, aby zdobiło ją przede wszystkim własne serce, stojące otworem dla wszystkich ludzi. To z pewnością część tajemnicy trwania jej popularności.
„Twoich śladów szukam wciąż” - śpiewa Natalia Kukulska w piosence dedykowanej mamie... A na koncercie w Krakowie w 30. rocznicę śmierci Anny Jantar miała okazję podziękować tym wszystkim, którzy razem z nią i dla niej te ślady odkrywają, budując obraz nieżyjącej mamy. Do grona tych osób należy ks. Witko. Jako człowiek o głębokiej duchowości i dużej wrażliwości, a przede wszystkim jako kapłan, jest on w pewnym sensie łącznikiem między tym światem a wiecznością. Natalia Kukulska podczas koncertu wyraziła swoją wdzięczność za możliwość dochodzenia do prawdy o mamie, za szansę usłyszenia jej nie tylko w śpiewie, ale też w zawartych we wspomnianej książce osobistych wypowiedziach, chociaż jest już od dawna „po tamtej stronie”.