W korespondencji do mnie otrzymuję coraz więcej pytań dotyczących problemów związanych z systemem Windows. Staram się odpowiadać na wszystkie e-maile, a teraz przytoczę wybrane problemy. Co zrobić, gdy nie mogę wyświetlić klawiatury systemowej, bo nie ma u mnie w komputerze takiej opcji? Klawiatura systemowa znajduje się we wszystkich systemach Windows i z reguły jest dostępna w menu „Start” (w WinXP Programy - Akcesoria - Ułatwienia dostępu - Klawiatura ekranowa). Jednak jeśli z jakichś przyczyn skrót do klawiatury ekranowej jest niedostępny, to można go sobie zrobić ręcznie. Klawiatura ta umieszczona jest w pliku osk.exe, który w WinXP znajduje się w folderze C:\\WINDOWS\\system32. Wystarczy dotrzeć do tego pliku i przy pomocy prawego klawisza myszki zrobić, np. na pulpicie, własny skrót. Można również uruchomić ją w inny sposób. Wystarczy w menu „Start” wybrać „Uruchom”, wpisać osk i zatwierdzić klawiszem Enter. Jak zapisać obraz z monitora? Aby w najprostszy sposób tego dokonać, należy użyć klawisza PrintScreen, co spowoduje zapisanie obrazu w schowku. Następnie trzeba uruchomić Paint’a (albo inny program obsługujący grafikę) i wybrać Edycja - Wklej. Jeżeli wciśniemy Alt+PrintScreen, to w schowku zostanie zapisany obraz aktywnego okna na ekranie. Jak poradzić sobie z problemem klawiatury, która w różnych programach nagle pisze inne znaki niż te, które na niej naciskam? Jeżeli wydaje nam się, że klawiatura oszalała, bo zamiast „z” wpisuje „y” itp., to najprawdopodobniej przestawiła nam się usługa tekstowa związana z zainstalowanymi w systemie językami. Najprościej jest nacisnąć kombinację klawiszy Ctrl + Shift, którą prawdopodobnie nieświadomie wcześniej nacisnęliśmy. Aby uniknąć na przyszłość tego typu zdarzeń, można zdecydować się na usunięcie wszystkich innych typów klawiatur i pozostawić tylko typ „Polski (programisty)”. W tym celu (dla WinXP) należy wejść do Panelu sterowania, otworzyć „Opcje regionalne i językowe” i kliknąć „Szczegóły” na zakładce „Języki”. Następnie można usunąć nieużywane typy klawiatur oprócz „Polski (programisty)”.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
O tym, co tracić, by zyskać świętość przypomniał w święto patronalne Zakonu o. Arnold Chrapkowski. Przełożony generalny Zakonu Paulinów przewodniczył Mszy św. wspólnotowej w obchodzoną dziś uroczystość św. Pawła Tebańczyka.
To pierwszy pustelnik, który przez 90 lat w samotności modlił się za świat, stanął u początku rozwoju życia monastycznego najpierw w Egipcie, a później w Kościele. Znalazł licznych naśladowców. Jako swego patriarchę obrali go pustelnicy jednoczący się w XIII w. na ziemi węgierskiej we wspólnotę, którą od ponad 700 lat znamy jako Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika. Dziś w swoje święto patronalne paulini również ponowili profesję zakonną: śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
