Spirytyzm to wiara w możliwość obcowania z duchami osób zmarłych za pośrednictwem mediów w czasie seansów spirytystycznych.
Spirytyzm - podobnie jak wiele innych zjawisk paranormalnych - cechuje czasy kryzysów i przełomów. Gdy ginie wiara religijna, gdy zawodzą różne ideologie mające zapewnić człowiekowi bezproblemową egzystencję i raj na ziemi, wówczas ludzie zwracają się ku pierwotnym wierzeniom i przekonaniom, że osoba ludzka jest bytem złożonym, cielesno-duchowym, a nawet duchowo-cielesnym. Czynnik duchowy (dusza) nie umiera, jest nieśmiertelny. Co więcej - dusze ludzi zmarłych sprawują jakąś opiekę nad członkami swoich rodzin, rodów i szczepów. W sposób klasyczny świadczą o tym religie pierwotne (nie chodzi tu o animizm). To przekonanie istnieje także w religii chrześcijańskiej.
Jednakże teologia katolicka, będąca refleksją nad Objawieniem, wyraźnie naucza, że dusze ludzi zmarłych należą do Boga, innego świata i nie można ich sprowadzać przy pomocy technik mediumicznych do rzeczywistości doczesnej, którymi dysponowałby człowiek wyłącznie do celów doczesnych, zwykle do poznania przeszłości jakichś ludzi lub przyszłości uczestniczących w seansach spirytystycznych.
O ile wiem, młodzież biorąca udział w seansach spirytystycznych czyni to raczej z ciekawości niż z chęci oparcia swoich przekonań na doświadczeniach spirytystycznych. Gdyby tak było, stanowiłoby to naruszenie historii i ekonomii zbawienia. Dusze zmarłych nie mogą na zawołanie medium dowolnie „hasać” po tym świecie. Zjawiska tego typu nie są poparte żadnymi poważnymi racjami. Nawet parapsychologia podkreśla, że powyższych zjawisk nie da się przebadać metodami psychologii akademickiej.
Paweł odpowiada na pytania Koryntian o dziewictwo i małżeństwo, i czyni to z przejrzystością co do rangi własnych słów: „nie mam nakazu Pana, lecz daję radę jako ten, który dostąpił miłosierdzia”. Wulgata utrwali to rozróżnienie na wieki: praeceptum Domini non habeo, consilium autem do. Z tego jednego zdania wyrośnie cała teologia i dyscyplina rad ewangelicznych. Consilium zaprasza dalej, niż sięga przykazanie, i właśnie jako „rady ewangeliczne” (por. kan. 573 § 2 KPK) stanie się fundamentem życia konsekrowanego. Apostoł uczy przy okazji rzeczy bezcennej, czyli odróżniania tego, co Pan nakazał, od tego, co doradza Jego sługa. Prawodawca, który tego nie odróżnia, obciąża sumienia. Wierny, który tego nie odróżnia, gubi wolność dzieci Bożych.
Uregulowanie i pogłębienie relacji między nowymi ruchami i wspólnotami a diecezjami, zwiększenie współpracy między konferencjami episkopatów a konsultami wyższych przełożonych zakonnych, zmiany w sposobie przygotowania raportów przed wizytami ad limina, a także w recepcji tych wizyt i gronie ich uczestników – to niektóre zmiany, proponowane przez grupy synodalne nr 6 i 7.
Sekretariat Generalny Synodu opublikował raporty dotyczące prac kolejnych grup roboczych, powołanych przy okazji Synodu o Synodalności. Grupa nr 6 zajmowała się tematem relacji pomiędzy biskupami, wspólnotami zakonnymi i ruchami oraz stowarzyszeniami. Natomiast przedmiotem refleksji grupy nr 7 było przygotowanie, przebieg i recepcja wizyt ad limina apostolorum – zaktualizowane w świetle konstytucji apostolskiej Praedicate Evangelium. Wnioski, przygotowane przez grupy są propozycjami, przedstawionymi Ojcu Świętemu, a nie decyzjami, które już zapadły i odzwierciedlają szerokie konsultacje, przeprowadzone w Kościele na różnych jego szczeblach.
Godność człowieka jest niezbywalnym darem Boga i nie zależy od jego zdolności, majątku, pozycji społecznej ani podejmowanych wyborów - przypomniał Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. W swojej katechezie, odwołując się do konstytucji Soboru Watykańskiego II Gaudium et spes oraz swojej encykliki Magnifica humanitas papież podkreślił, że obrona ludzkiej godności wymaga solidarności i przeciwstawienia się jej wypaczeniom.
Konstytucja soborowa Gaudium et spes (GS), poświęcając pierwszy rozdział godności osoby ludzkiej, podkreśla, że godność ta stanowi podstawę i warunek tych „wartości, które są dzisiaj cenione najwyżej”; nie mogą one jednak utracić więzi z „ich Boskim źródłem”, aby nie ulec możliwym wypaczeniom będącym następstwem „zepsucia ludzkiego serca” (GS, 11).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
