Nakładem Oficyny Wydawniczej „Zbroja” ukazała się niezwykła książka o kapelanach Wojska Polskiego pomordowanych na Wschodzie. W książce pod redakcją Barbary Tarkowskiej wśród wspomnień o 77 kapelanach znalazły się materiały dotyczące trzech kapłanów z diecezji łódzkiej: ks. Józefa Kacprzaka, ks. Wacława Plewika i mianowanego pośmiertnie w 2012 r. na stopień generalski – ks. Kazimierza Suchcickiego. W przygotowaniu biogramów i danych o wspomnianych księżach brali udział: ks. kan. dr Kazimierz Dąbrowski, dyrektor łódzkiego Archiwum Archidiecezjalnego i Grzegorz Wróbel, kustosz Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi przy współpracy z s. Lucyną Witczak, służebniczką NMP Niepokalanie Poczętej. Ich praca zaowocowała dołączeniem do publikacji obszernych informacji o łódzkich kapłanach i tym samym zachowaniu ich w pamięci następnych pokoleń.

„Kapelani Wojska Polskiego pomordowani na Wschodzie 1940-1941. Materiały i źródła do biografii duszpasterzy Wojska Polskiego z lat 1919-1939 wszystkich wyznań religijnych – ofiar zbrodni katyńskiej” to, według autorki – niejako kontynuacja dzieła kapelana Rodzin Katyńskich ks. prał. Zdzisława Peszkowskiego. Do gromadzenia materiałów o kapelanach pomordowanych na Wschodzie zachęcał Rodzinę Katyńską także Jan Paweł II. Stąd obszerny tom, który zawiera cenne pamiątki – dotąd niepublikowane fotografie, kopie korespondencji także tych wysyłanych z sowieckich obozów, dokumenty archiwalne i liczne materiały i źródła do biografii kapelanów Katynia. Łódzki akcent stanowią informacje i dokumenty dotyczące trzech kapłanów z terenu naszej diecezji, którzy zginęli w Kozielsku, Charkowie i Ostaszkowie. Pierwszym z nich jest ks. kpt. Józef Kacprzak. Uczestnik wojny 1920 r. Wikariusz w Dobrem, Łowiczu, Powsinie, Tomaszowie w diecezji warszawskiej. Prefekt szkół w Łęczycy, proboszcz parafii w Tumie i Gałkowie. Prefekt Szkoły Handlowej w Łodzi, kapelan szpitalny oraz więzienny. Kapelan ochotnik. Aresztowany i wywieziony do Ostaszkowa, zamordowany w 1940 r. Pogrzebany w Miednoje. Publikacja zawiera też biogram ks. Wacława Plewika. Wikarego w parafii Krzepczów. Prefekta szkolnego w Tomaszowie Mazowieckim. Kapelana 10 Łódzkiej Dywizji Piechoty. Wraz z częścią żołnierzy trafił do Starobielska, a potem do więzienia w Charkowie. Tam zamordowany w 1940 r. Wreszcie ks. gen. Kazimierz Suchcicki. Od 1919 r. zawodowy kapelan wojskowy. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Wykładowca religii w szkołach podoficerskich. Zastępca a następnie szef Duszpasterstwa Okręgu Korpusu VI, II i IV – Łódzkiego. Odznaczony papieskim Krzyżem „Pro Ecclesia et Pontifice”. We wrześniu 1939 zabrany do niewoli i osadzony w Starobielsku, potem w Kozielsku. Zamordowany w kwietniu 1940 r w Katyniu. Ich obecność wraz z polskimi oficerami w sowieckich obozach była niezmiernie ważna, bo dodawała otuchy, dawała nadzieję i podtrzymywała wiarę. Najpiękniejszym świadectwem posługi kapelanów jest fragment wspomnień por. Bronisława Młynarskiego, ocalałego jeńca obozu w Starobielsku: „Księża kapelani odprawiali nabożeństwa w natłoczonych po brzegi barakach. Przywdziewali na siebie biedniutkie, cudem uratowane insygnia kapłańskie i liturgiczne, przed ołtarzami zbitymi z paru desek i przykrytymi kawałkiem białego płótna odprawiali modły tak piękne, wzniosłe, tak bliskie Wszechmogącego, jakich żadna świątynia na świecie nie zdoła osiągnąć. Nigdy w życiu nie widziałem tylu serdecznych łez, co spływały po twarzach młodych, starych, słabych, silnych i tych najtwardszych, zahartowanych w bojach, których zdawałoby się już nic nie wzruszy”.