Prawdziwe relikwie prawdziwego św. Mikołaja

Od grudnia 2013 roku relikwie św. Mikołaja biskupa spoczywają w bolesławieckiej bazylice pw. Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja. To jedna z niewielu świątyń w Polsce, która cieszy się obecnością doczesnych szczątków tego niezwykłego świętego. A są to relikwie szczególne. Stanowi je tzw. „manna” św. Mikołaja, czyli oleisty płyn, który raz w roku wydobywa się z kości świętego, którego ciało spoczywa w sarkofagu w katedrze w Bari. Jak powiedział abp Francesco Cacucci, który przewodniczył uroczystości intronizacji relikwii - „Ten fakt uznawany jest od zawsze, jako cudowny. Należy podkreślić, że minęło ponad 1700 lat od śmierci świętego, a każdego roku pojawia się ten olej. Przeprowadzono badania naukowe, medyczne i naukowcy stwierdzili, że ten płyn może pochodzić tylko z kości św. Mikołaja. Ten płyn jest zbierany i przechowywany w specjalnej ampułce. Następnie jest rozcieńczany w wodzie i przekazywany, jako relikwie. Chcę jednak podkreślić, że do Bolesławca przywiozłem relikwie czyste, nierozcieńczone. Jestem szczęśliwy, że będą przechowywane w takiej postaci w tej bazylice”.

Św. Mikołaj i św. Jadwiga Śląska

Połączenie tych dwóch świętych postaci może zaskakiwać i dziwić. Okazuje się jednak, że ich związek jest bardzo ścisły. Tam, gdzie pojawia się postać św. Jadwigi Śląskiej, a takich miejsc zwłaszcza na Dolnym Śląsku jest wiele, pojawia się również postać św. Mikołaja biskupa. Świątynie i klasztory fundowane przez św. Jadwigę często związane są z również osobą św. Mikołaja. Nie inaczej jest w Bolesławcu. Obecny proboszcz i kustosz relikwii św. Mikołaja odkrył tajemnicę tego związku. Przy okazji odwiedzin miejsca urodzenia św. Jadwigi, czyli niemieckiego Anchechs okazało się, że kult św. Mikołaja w książęcym rodzie związany jest z postacią grafa Rasso von Andechs. Jako pielgrzym w Ziemi Świętej przywiózł do swojej rodowej siedziby pierwsze relikwie, których kult rozprzestrzeniał się na całą Bawarię i ościenne kraje. - „Rodowa miejscowość św. Jadwigi Śląskiej słynie z pięknej bazyliki. Wchodząc na piętro kościelnego chóru, wchodzi się do kaplicy rodowej grafów von Andechs. Tuż przed kaplicą wywieszone są dużych rozmiarów tablice historyczne ukazujące nam wielkie zasługi rodu von Andechs w krzewieniu chrześcijańskiej kultury nie tylko w rodzinnej Bawarii, ale i poza jej granicami. I właśnie z treści tych tablic dowiadujemy się, że św. Mikołaj był nie tylko współpatronem miejscowego klasztornego kościoła, ale i patronem głównym kaplicy rodowej grafów von Andechs. W kościele – bazylice znajduje się od najwcześniejszych czasów kaplica relikwii, w której zgromadzono relikwie bardzo wielu niebieskich orędowników. Właśnie ten kult relikwii wniosła do chrześcijańskiej kultury św. Jadwiga von Andechs, zwana później Śląską” – mówi ks. Andrzej.

Wzór chrześcijańskiej miłości i miłosierdzia Św. Jadwiga znana jest nie tylko, jako patronka pojednania polsko-niemieckiego, słynęła przede wszystkim ze swojej pobożności i dzieł miłosierdzia. Pomagała chorym i ubogim, fundowała szpitale. Postawę pełną skromności i miłości do bliźnich formowała jej głęboka wiara. Z pewnością postać patrona jej rodu – św. Mikołaja też była inspiracją dla niej. Potrafiła zapomnieć o swoim książęcym pochodzeniu i otwierała serce, i skarbiec spiesząc z pomocą potrzebującym. Takiej inspiracji potrzebujemy i dzisiaj. Jest wielu ludzi potrzebujących pomocy. Jest wielu biednych, cierpiących i samotnych. Dzień św. mikołaja wyzwala w nas to, co najlepsze. Potrafimy otwierać nasze serca i kieszenie, chcemy sprawiać radość innym. Przy tej okazji warto przypomnieć słowa abp Francesco, który w Bolesławcu powiedział: „św. Mikołaj jest przede wszystkim świętym miłości miłosiernej, świętym dobroci. Zazwyczaj, jak to ma miejsce również w bolesławieckiej bazylice, jest przedstawiany, jako biskup trzymający księgę Ewangelii, na której są trzy złote kule. To nam przypomina o konieczności przyjmowania Słowa Bożego, które ma się wyrażać w postawie miłości miłosiernej. Jestem przekonany, że jeśli parafia, jak ta bolesławiecka, rozwija cnotę dobroczynności, zarówno wobec biednych, jak i wobec chorych, samotnych, jeśli stara się o dobre wychowanie młodego pokolenia, zwłaszcza w wymiarze chrześcijańskim, czyni to w imię św. Mikołaja”. Oby ten dzień wspomnienia św. Mikołaja biskupa zachęcił nas do umacniania naszego świadectwa wiary, nadziei i miłości. Nie tylko jeden raz w roku, ale zawsze.