Działo się to na pierwszej konferencji prasowej przedstawicieli polskich władz, 1,5 godziny przed wejściem służb do mieszkania Michała O. Ta wersja poszła w świat. Osobiście zadbał o to minister Kierwiński, który kilkukrotnie podbijał „odpowiedni przekaz” i skutek został osiągnięty.

Po tym jak udało się przykleić prawicowe i nacjonalistyczne poglądy do okrutnej zbrodni, w Polsce pojawiły się oczekiwania konkretów i poniesienia politycznej odpowiedzialności. Całkowicie zrozumiałe, w końcu naturalne oczekiwanie w takiej sytuacji jest takie, by kluczowy minister, bo odpowiadający za sprawy wewnętrzne i nadzorujący służby – mówił prawdę i tylko prawdę, a podawane informacje były sprawdzone. Nad powagą, profesjonalizmem i wyczuciem wygrała jednak potrzeba uderzenia w konkurencję polityczną.

Po kilku dniach minister Marcin Kierwiński ogłosił, że mimo iż „czeka na ustalenia śledczych”, on się ze swoich słów nie wycofuje. Słowem: idzie w zaparte, czym potwierdza intencjonalność swoich działań. W sukurs przybył kolega z rządu, minister sprawiedliwości, który wrzutkę towarzysza twórczo rozwinął. Z inspiracji zamachowca, o których można mówić na podstawie zebranych do tej pory dowodów – on wybrał jedną: postać Andersa Breivika. O lewicowych, nihilistycznych treściach w meciach społecznościowych Michała O., Waldemar Żurek nie wspomina. Wiemy dziś, że morderca na szafce w pracy miał napis zachwalający Elliota Rodgera, a w sieci wyszukiwał informacji o Andersie Breiviku, Charlesie Mansonie, Tedzie Kaczynskim oraz Natalie Rupnow. Czyli planując masowe morderstwo, młody mieszkaniec Ostrowia Świętokrzyskiego szukał informacji o znanych masowych mordercach. Szok i niedowierzanie, prawda? Dla każdego myślącego człowieka to oczywiste, że szukanie informacji o tej tematyce, może mieć podłoże czysto „planistyczne”, ale przecież nie o prawdę rządzącym chodzi, tylko o przyklejenie do wstrząsającej zbrodni poglądów, które zwalczają.

Co prawda konserwatyści budują swoje poglądy na miłości i przywiązaniu do rodziny i Ojczyzny, ale przecież celem jest zohydzenie tego, więc ekipa władzy będzie robić wszystko, by przedstawić obraz wykrzywiony, o 180 stopni odmienny od rzeczywistości.

Wszystkich, którzy uczestniczą w tej ponurej propagandzie obciąża jeszcze jedna rzecz. Uczestniczą w czymś, co od dekad jest zmorą polskiego wizerunku na świecie. W końcu już komuniści w początkach PRL robili wszystko, by Polaków kojarzono zagranicą z antysemityzmem, faszyzmem i ksenofobią. Dzięki temu łatwiej było zagranicy nie zauważać zła i podłości, jakie spotkały nasz kraj. Świadomie, czy nie, dziś tę antypolską propagandę podtrzymują rządzący, niwecząc lata pracy, by Polska kojarzyła się dobrze, czyli po prostu tak, jak nam – prawdziwie. I to jest w tej brudnej, politycznej grze chyba najbardziej ohydne, zasługujące na potępienie i nasz sprzeciw.