Reklama

Głos z Torunia

Niosący Chrystusa

Pod takim hasłem odbyło się XXII Ogólnopolskie Spotkanie Młodych nad Lednicą. Czuwania te od wielu lat gromadzą rzesze młodych entuzjastów, w tym młodzież z naszej diecezjiPodczas Mszy św. z udzieleniem święceń prezbiteratu bp Wiesław Śmigiel podkreślił, że kapłan ma nie tylko mówić o Chrystusie, ale tak żyć, by ludzie mogli w nim dostrzec samego Jezusa

Niedziela toruńska 25/2018, str. I

[ TEMATY ]

kapłaństwo

święcenia

kapłani

SAI

Neoprezbiterzy z księżmi biskupami, moderatorami seminaryjnymi i proboszczami rodzinnych parafii

Neoprezbiterzy z księżmi biskupami, moderatorami seminaryjnymi i proboszczami rodzinnych parafii

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Święcenia kapłańskie z rąk bp. Wiesława Śmigla przyjęło dwóch diakonów: Stanisław Szczęsny i Michał Wyrębski. W uroczystości uczestniczyli bp Andrzej Suski, bp Józef Szamocki, licznie przybyli kapłani, siostry zakonne, rodziny kandydatów do święceń oraz inni wierni, którzy przybyli, by modlić się o świętość przyszłych kapłanów. – Jestem tu, by omodlić nowych kapłanów. Przecież już wkrótce mogą być moimi spowiednikami, wikariuszami, będą mnie prowadzić ku niebu. Chcę, by byli święci, bo wtedy będę czuła się bezpiecznie – mówiła jedna z uczestniczek uroczystości.

Pokazać Jezusa

Reklama

W homilii Ksiądz Biskup nawiązał do pragnienia Greków, którzy chcieli ujrzeć Jezusa i przyszli w tej sprawie do apostoła Filipa. By spotkać się z Chrystusem, potrzebowali kogoś, kto ich do Niego zaprowadzi, kto Go zna, kto jest Jego przyjacielem. Podkreślił, że w dniu święceń nowi kapłani otrzymują łaskę, by ludzie spragnieni Boga mogli Go zobaczyć właśnie w nich. – Otrzymujecie łaskę, by ludzie w was widzieli Jezusa, uświęcającego, nauczającego i Tego, który niesie miłosierdzie – mówił. Konieczne jest jednak nieustanne współpracowanie z łaską Bożą, słuchanie natchnień Ducha Świętego i przyjęcie słowa Boga jako najcenniejszego skarbu. – Jeśli chcemy Jezusa ukazywać innym, to nie wystarczy pięknie uczyć, ale samemu trzeba to słowo przyjąć bez reszty i żyć tak, żeby w niektórych sytuacjach nawet to słowo nie było konieczne, tylko przykład życia – mówił bp Wiesław.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kapłan składa się w ręce Boga i pozwala się prowadzić tam, gdzie On chce. Być kapłanem to być nie we własnym, wymarzonym miejscu, ale tam, gdzie stawia mnie Chrystus – Macie być tam, gdzie jest Chrystus. A Chrystus jest tam, gdzie jest człowiek spragniony prawdy, gdzie jest człowiek, który potrzebuje pomocy i gdzie jest świat spragniony miłości – zakończył Ksiądz Biskup.

Wezwani do służby

Po homilii diakoni wyrazili swoją wolę przyjęcia święceń i złożyli przyrzeczenie posłuszeństwa biskupowi. Po odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych Ksiądz Biskup w milczeniu nałożył ręce na diakonów, a następnie uczynili to wszyscy zgromadzeni w świątyni kapłani. Po odmówieniu modlitwy konsekracyjnej diecezja toruńska wzbogaciła się o dwóch nowych kapłanów, którzy zostali przyodziani w szaty kapłańskie. Po namaszczeniu dłoni świętym olejem otrzymali w symbolicznym geście patenę z chlebem i kielich z winem oraz zostali wezwani do gorliwego pełnienia służby przy Ołtarzu. Następnie nowo wyświęceni kapłani po raz pierwszy celebrowali Eucharystię.

Po zakończonej uroczystości uczestnicy liturgii udali się do gmachu Wyższego Seminarium Duchownego, gdzie w kaplicy seminaryjnej neoprezbiterzy otrzymali z rąk biskupa Wiesława dekrety posyłające ich do pierwszej kapłańskiej posługi. Po otrzymaniu dekretów nowi prezbiterzy udzielili błogosławieństwa kapłanom, klerykom, siostrom zakonnym i pracownikom świeckim seminarium.

2018-06-20 08:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pomodlisz się?

Jakie rodziny, tacy są dziś księża - skomentował doświadczony kapłan pytanie o kryzysy kapłaństwa. Wiele osób przyznało mu rację. Ta opinia jest powszechna także wśród seminarzystów. Księża biorą się ze zwyczajnych rodzin - rozbitych i pełnych, religijnych, ale i zupełnie letnich. W seminariach mamy swoisty przegląd społeczeństwa. Myślę, że to samo dotyczy zakonów, zarówno męskich, jak i żeńskich. Św. Paweł pisze: „Tymczasem zaś wprawdzie liczne są członki, ale jedno ciało. Nie może więc oko powiedzieć ręce: «Nie jesteś mi potrzebna» albo głowa nogom: «Nie potrzebuję was» (por. 1 Kor 12, 20-21)”. Te słowa uświadamiają nam, w jak wielkiej symbiozie żyje i żyć powinien Kościół. Świeccy i osoby duchowne, małżonkowie i zakonnicy - wszyscy budujemy tę wielką wspólnotę, w której uzupełniamy się i służymy sobie nawzajem, podążając ku niebu.
CZYTAJ DALEJ

W Rzymie powstanie pięć nowych kościołów

2026-01-14 16:34

[ TEMATY ]

Rzym

Vatican Media

Pięć rzymskich parafii, nieposiadających własych świątyń, otrzyma takie obiekty. Diecezja Rzymu 20 stycznia rozpoczyna publiczny nabór projektów na budowę świątyń w peryferyjnych dzielnicach włoskiej stolicy. Przy projektach pracować muszą architekci, liturgiści i artyści, a preferowane są materiały ekologiczne, np. drewno.

Zrównoważoność, wszechstronność i charakterystyczność - tymi kryteriami będzie się kierować Diecezja Rzymu przy wyborze projektów nowych kościołów. Niezwykle ważnym kryterium jest oczywiście kwestia liturgiczna oraz artystyczna, związana z obiektami.
CZYTAJ DALEJ

Wybór ludzi prostych odsłania sposób Boga, który buduje wspólnotę od dołu

2026-01-14 21:02

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję