Zbliża się doroczna pielgrzymka „Niedzieli” na Jasną Górę. W sobotę 15 września br. czytelnicy i pracownicy naszego pisma spotkają się w Bazylice Jasnogórskiej. Pielgrzymka rozpocznie się o godz. 9.30 Mszą św. w intencji dzieła „Niedzieli”. Następnie zapraszamy na studyjne spotkanie pielgrzymkowe w redakcyjnej auli, poświęcone Zofii Kossak, związanej z powojenną historią „Niedzieli”. W tym roku szczególnie pamiętamy o pisarce z okazji 50. rocznicy jej śmierci. Nasza Redakcja w pewnym sensie spłaca teraz dług wobec tej wybitnej Polki, o której kard. Karol Wojtyła powiedział, że to „świetlana postać”. Niewiele osób wie, że Zofia Kossak przyczyniła się do reaktywowania tygodnika „Niedziela”, i to jeszcze przed oficjalnym zakończeniem II wojny światowej. Po upadku Powstania Warszawskiego, jak wielu powstańców, ukrywała się w Częstochowie. I wtedy z inicjatywą wznowienia „Niedzieli”, której wydawanie przerwała wojna, udała się do ówczesnego biskupa częstochowskiego. A potem wspierała redaktora naczelnego reaktywowanego pisma – ks. Antoniego Marchewkę w organizowaniu powojennej redakcji. Przez cały 1945 r. publikowała na łamach „Niedzieli” swoje wspomnienia z obozu Auschwitz-Birkenau, pod tytułem „Lagier”, a potem inne teksty.

Częstochowski wątek życia Zofii Kossak jest ogólnie mało znany, być może dlatego, że żyła i tworzyła wtedy w konspiracji. Ostatecznie musiała uciekać za granicę, gdyż groziło jej komunistyczne więzienie. W liście z emigracji, przesłanym w 1946 r. z Anglii do redakcji w Częstochowie, nazwała „Niedzielę” swoim „kochanym dzieckiem” i poprosiła o dalsze zapewnienie otrzymywania egzemplarzy naszego tygodnika. Jednocześnie zapowiedziała swoje nowe teksty na łamy i zdradziła redakcyjne plany, które zamierzała realizować po powrocie do Polski.

Zofia Kossak miała nadzieję, że szybko zakończy się jej przymusowy pobyt w Anglii. Niestety, powrót do ojczyzny był możliwy dopiero w 1957 r., a więc po 12 latach. I tutaj wreszcie wyjaśnię tytuł mojego tekstu, a zarazem hasło tegorocznej pielgrzymki „Niedzieli” na Jasną Górę. Sięgnę do faktu, który miał miejsce podczas powitania na warszawskim lotnisku Okęcie. Na płycie lotniska znaleźli się wówczas przedstawiciele władz państwowych i największych mediów. Były wzniosłe przemówienia. Niestety, Polskie Radio wycięło w swojej transmisji kończące wypowiedź Zofii Kossak zdanie: „Zamiast słów podziękowania, które powinnam powiedzieć, zamiast powitań, ja zastąpię je tysiącletnim polskim pozdrowieniem: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!”. Pewnie uznano, że nie pasuje to do nowego tysiąclecia i do PRL-u. Naszym obowiązkiem jest te fakty przypominać, bo Zofia Kossak to nasze narodowe dobro. A środowisko „Niedzieli” staje się kustoszem pamięci o częstochowskim etapie jej życia. Zapraszam więc serdecznie na wrześniową pielgrzymkę „Niedzieli”, podczas której będziemy odsłaniać nieznane wątki z życia Zofii Kossak. Pomoże nam w tym jej wnuczka – pani Anna Fenby Taylor, która specjalnie przybędzie wtedy do Częstochowy.