Jeden z pierwszych na świecie obiektów tego typu został założony w 1891 r. w Sztokholmie, a jego twórcą był Artur Hazelius. Swój park nazwał „Skansen” i słowo to weszło na stałe do słownika. Wiele pięknych skansenów znajdziemy na mapie Polski – warto do nich zawitać.

Na terenie skansenu możemy zobaczyć wieś rzędową złożoną z 9 zagród włościańskich. Znajdują się tu również zagroda młynarska z wiatrakiem, zespół dworski, zespół karczemny z karczmą, kuźnią i chałupą kowala, drewniany kościół z dzwonnicą, a także drewniany dwór z XVIII wieku. We wnętrzach zgromadzono ok. 15 tys. różnego rodzaju przedmiotów, m.in. maszyn i sprzętów rolniczych, mebli, tkanin, zabawek. Zwiedzający mogą liczyć na wiele atrakcji, od wystaw stałych i czasowych, przez lekcje, warsztaty i pokazy, aż po ogniska i przejażdżki wozem. Możliwe jest też zorganizowanie konferencji, spotkań biznesowych i imprez plenerowych.

Na terenie skansenu znajduje się 78 zabytkowych drewnianych obiektów architektury wiejskiej i małomiasteczkowej z pięciu podregionów Górnego Śląska oraz regionu Zagłębia Dąbrowskiego. Wart zobaczenia jest z pewnością XVIII-wieczny kościół św. Józefa Robotnika. Organizowane są tu także różnego rodzaju imprezy plenerowe. Jeszcze w tym roku będą to m.in.: warsztaty mielenia mąki w żarnach, tworzenia zielników i mieszanek ziołowych („O zbożach, chlebie i ziołach” – 24 sierpnia), warsztaty weselne, śpiewacze i rękodzielnicze („Wieś tańczy i śpiewa przy weselu” – 7 września), wykopki i pokaz kiszenia kapusty („Dzień Kartofla” – 21 września), prezentacja zwyczajów związanych z Bożym Narodzeniem („Śląsko Wilijo” – 14 grudnia).

Zobaczymy tu 80 obiektów architektury wiejskiej głównie z Warmii, Mazur, Powiśla i Małej Litwy – budynki mieszkalne, gospodarcze, przemysłowe i sakralne. W ich wnętrzach wyeksponowano ponad 14 tys. przedmiotów będących świadectwem kultury materialnej oraz sztuki ludowej XIX i XX wieku. Na terenie skansenu prowadzona jest hodowla zwierząt gospodarskich (konie, krowy, kozy, króliki, owce). Są tu też piękne ogrody, w których oprócz kwiatów uprawiane są również zioła i warzywa. Wystawy czasowe odzwierciedlają życie społeczności wiejskiej, które było podporządkowane porom roku i kalendarzowi kościelnemu.

Miejsce to powstało dzięki pasji Adama Leśniaka i ks. Józefa Świstka, którzy ukochali rodzimą kulturę i swoją pasją dzielili się z innymi. Obaj zbierali sprzęty, które wyszły już z użycia, ludowe świątki, malowidła i inne zabytkowe przedmioty, które dały początek pierwszej izbie regionalnej w Domu Wczasów Dziecięcych w Sidzinie. Następnie pozyskano teren nad potokiem Kamycko, gdzie umiejscawiano zabytkowe budynki. Skansen jest nieduży, położony na uboczu, ciszę przerywają jedynie śpiew ptaków i dźwięk młyńskiego koła. Oprócz chałup znajdziemy tu spichlerz, kuźnię, dzwonnicę loretańską i młyn wodny. Na terenie skansenu rozmieszczono też rzeźby plenerowe.

Zgromadzono tu ślady kultury ludności zamieszkującej tereny południowo-wschodniej Polski do 1947 r. Te grupy etnograficzne to: Bojkowie, Łemkowie, Zamieszańcy, Dolinianie i Pogórzanie. Warte zobaczenia są szczególnie kościół rzymskokatolicki z Bączala Dolnego oraz trzy cerkwie greckokatolickie przeniesione z Rosolina, Grąziowej oraz Ropek. Oprócz tych i innych obiektów sakralnych skansen zgromadził m.in.: kuźnie, olejarnie, szkoły, plebanie, dworki, remizy strażackie itd. Znajdziemy tu też Galerię Ikony Karpackiej z malarstwem cerkiewnym od XVI do XIX wieku – ekspozycja ta należy do największych w Polsce. Ciekawe są również zbiory strojów ludowych i zabawek.